Σαβ10192019

Τελευταία ΕνημέρωσηΣαβ, 19 Οκτ 2019 8pm

Back Βρίσκεστε εδώ: Αρχική Αρθρα Αρθρα

Σε ασφυκτικό κλοιό ο Τραμπ από τους Ρεπουμπλικάνους: Απαιτούν αλλαγή απόφασης για Συρία-Κούρδους

trump erdogan r collage

Το φωνάζουν όλοι στην Ουάσιγκτον, ειδικά οι πρώην συνεργάτες του, που τον εγκατέλειψαν και  έφυγαν χωρίς να γυρίσουν ούτε μία στιγμή πίσω… Κάποιο σοβαρό πρόβλημα αντιμετωπίζει ο πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ, καθώς δεν δικαιολογούνται διαφορετικά οι αλλοπρόσαλλες αποφάσεις τους

.Όλοι, βουλευτές και γερουσιαστές του κόμματος του, στρατιωτικοί, διπλωμάτες και συντηρητικοί αναλυτές, φανατικοί υποστηρικτές του, τον καλούν να αλλάξει απόφαση για τη Συρία και τους Κούρδους, διότι πιστεύουν ότι απειλείται η Αμερική καθώς για όλους αυτούς είναι δεδομένη η επιστροφή των τζιχαντιστών του Ισλαμικού Κράτους.

Έχει τινάξει στον αέρα τα στρατηγικά συμφέροντα των Ηνωμένων Πολιτειών στη Μέση Ανατολή και με την ψευτοδικαιολογία ότι επιστρέφουν οι Αμερικανοί στρατιώτες στα σπίτια τους, παραδίδει ζωτικό χώρο σε κρίσιμα σημεία του πλανήτη στη Ρωσία, τον αιώνιο εχθρό της Αμερικής.

Η πρόεδρος της αμερικανικής Βουλής, Νάνσι Πελόσι έχει δηλώσει επίσημα και δημόσια ότι όλοι οι δρόμοι οδηγούν στον Βλαντιμίρ Πούτιν.Και βεβαίως εννοεί ότι ο κ. Τραμπ παίζει καθαρά το παιγνίδι του προέδρου της Ρωσίας. Και αυτό και μόνο, αποτελεί σοβαρότατο λόγο για να ερευνηθεί ο ρόλος του Αμερικανού πλανητάρχη, ο οποίος -με τις ενέργειές του- μετατρέπει την υπερδύναμη σε μία χώρα χωρίς δόντια.

Πολλοί αναλυτές πιστεύουν ακράδαντα ότι πρέπει να ερευνηθεί και ο ρόλος της Τουρκίας για την αλλοπρόσαλλη στάση του κ. Τραμπ στη Συρία. Η προδοσία των Κούρδων από τον πρόεδρο της Αμερικής είναι σοβαρότατη υπόθεση και δεν εξυπηρετεί τις ΗΠΑ. Υπηρετεί μόνο τα συμφέροντα της Τουρκίας, αλλά και της Ρωσίας. Ο Ερντογάν και ο Πούτιν βρίσκονται σε αρμονική συνεργασία και φαίνεται ότι έχουν βρει τον τρόπο να παρεμβαίνουν στις εσωτερικές υποθέσεις της Αμερικής και να ασκούν ένα έλεγχο στον πρόεδρο της.

Πιστεύουν οι αναλυτές ότι η έρευνα θα οδηγήσει σε εντυπωσιακά αποτελέσματα διότι αναμειγνύονται στενοί συνεργάτες του Αμερικανού προέδρου και μέλη της οικογένειάς του. Δεν είναι προβληματική μόνο η επιχειρηματική σχέση της οικογένειας του κ. Τραμπ με την Τουρκία γενικά. Αλλά όταν οι συνεργάτες του συζητούσαν την απαγωγή του Ιμάμη Γκιουλέν έπεσε στο τραπέζι αμοιβή ύψους 15 εκατομμυρίων. Δεν το λέμε εμείς, αλλά ένας πρώην αρχηγός της CIA.

Σοβαροί νομοθέτες, όπως ο γερουσιαστής του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος, Μιτ Ρόμνι φαίνεται να πιστεύει ότι ο Ερντογάν εκφόβισε τον κ. Τραμπ στο θέμα της Συρίας. Πως είναι δυνατόν ο Ερντογάν, ηγέτης μίας χώρας με μύρια προβλήματα να μπορεί να εκφοβίζει τον πρόεδρο της υπερδύναμης Αμερικής; Μήπως τον εκβιάζει και τον απειλεί;

Η Ουάσιγκτον μοιάζει με «κόλαση» για τον κ. Τραμπ, ο οποίος βρίσκεται μονίμως σε μία έξαλλη κατάσταση. Θα μπορούσα να χρησιμοποιήσω πιο κατάλληλη λέξη, αλλά ομιλούμε για τον πρόεδρο της Αμερικής και πρέπει να διατηρήσουμε την ευγένειά μας.

Ούτε οι πιο στενοί του συνεργάτες υποστηρίζουν την απαράδεκτη απόφασή του για τη Συρία και την προδοσία των Κούρδων. Είναι απελπιστικά μόνος του. Πήρε μία εντελώς λάθος απόφαση, και ο άνθρωπος δεν έχει την εξυπνάδα να το αντιληφθεί και να το διορθώσει.

Ο πρόεδρος της Γερουσίας Μίτς Μακόνελ, αφού συνομίλησε πρώτα με τον αντιπρόεδρο Μαικ Πενς, ο οποίος προσπάθησε να τον μεταπείσει, αναφέρθηκε σε στρατηγικό λάθος σε ένα οξύ σε τόνο κείμενο του, που δημοσίευσε η εφημερίδα Washington Post. Γράφει ότι ο πρόεδρος Τραμπ, με την εντολή του για απόσυρση των αμερικανικών στρατευμάτων σε συνδυασμό με την επίθεση της Τουρκίας στη Συρία, δημιούργησε ένα «στρατηγικό εφιάλτη».

Όλοι οι άνθρωποι που τον στήριξαν, όπως ο γερουσιαστής Γκράχαμ και πολλοί άλλοι, του εξηγούν τα αυτονόητα και δεν τα αντιλαμβάνεται. Ότι η επιστροφή των Αμερικανών στρατιωτών στη βόρεια Συρία είναι απαραίτητη. Όλοι αυτοί οι άνθρωποι, σοβαροί νομοθέτες, δεν έχουν καμία εμπιστοσύνη στον Ερντογάν. Δεν έχει υλοποιήσει καμία υπόσχεση από τις τόσες που έδωσε στον κ. Τραμπ. Και συνεργάζεται ανοικτά με τη Ρωσία και το Ιράν.

Όλα τα υπόλοιπα που λέει ο κ. Τραμπ, ότι είναι ηγέτης μίας χώρας συμμάχου στο ΝΑΤΟ είναι παραμύθια της Χαλιμάς. Γελούν και οι …πέτρες!

Το μεγάλο πρόβλημα είναι ότι ο Αμερικανός πρόεδρος δεν ακούει κανένα, ούτε τους δικούς του νομοθέτες, που προσπαθούν να τον γλιτώσουν από την καθαίρεση. Η πίεση είναι άνευ προηγουμένου και ως γνωστόν, δεν την αντέχει. Και πάντα αντιδρά με το λάθος τρόπο.

Βέβαια, υπάρχουν και αυτοί που τον γνώρισαν και από την καλή και από την …ανάποδη. Και προειδοποιούν και θυμίζουν ότι το βασικό του χαρακτηριστικό είναι η απροβλεψία. Μπορεί να αλλάξει την απόφασή του στο δευτερόλεπτο. Λένε, λοιπόν, αυτοί οι άνθρωποι ότι πρέπει να περιμένουμε την εκπνοή του τελεσιγράφου των 120 ωρών. Και εκεί θα δούμε που θα στρέψει την οργή του στην πιθανή περίπτωση που πάει κάτι στραβά. Διότι ο Ερντογάν πάλι θα τον κοροϊδέψει.

Ομιλούμε για τον ίδιο άνθρωπο που υμνούσε τον Ερντογάν και ύστερα από μερικές ώρες του έστειλε εκείνη την μνημειώδη επιστολή, στην οποία τον ειρωνευόταν και του έλεγε ότι είναι ανόητος.

Λόγω του χαρακτήρα του, ουδείς πρέπει να καταλήγει σε συμπεράσματα και να λέει ότι ο Τραμπ θα κάνει αυτό και εκείνο. Ο σημερινός πρόεδρος της Αμερικής μπορεί να δράσει και να αντιδράσει με τρόπο που να φέρει την καταστροφή. Και το απέδειξε με τους Κούρδους της Συρίας.

Είναι φρικτή η κουβέντα του στο Ντάλας το βράδυ της Πέμπτης. Ότι λίγο-πολύ επέτρεψε στον Ερντογάν να επιτεθεί στους Κούρδους για να παρέμβει λίγες μέρες μετά και «να τους τα βρει» .Όπως τα παιδιά του δημοτικού στην αυλή του σχολείου. Πρόκειται για πολύ επικίνδυνο τρόπο σκέψης, αν όντως ήταν αυτό τελικά το σχέδιο του…

Από αυτόν τον άνθρωπο θα μπορούσαμε να περιμένουμε τα πάντα…

Mix. Ignatiou

Mία πλήρης ανάλυση του Politico: Γιατί εισέβαλε η Τουρκία στη Συρία, τι θέλει να πετύχει ο Ερντογάν

syria polemos kameres

Γιατί ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν αποφάσισε να εισβάλει στη Συρία, τι θέλει να πετύχει και ποιοι είναι οι κίνδυνοι από αυτή τη στρατιωτική επιχείρηση της Τουρκίας;

Το Politico επιχειρεί να εξηγήσει συνοπτικά την κατάσταση που επικρατεί στη Συρία, απαντώντας σε 8 κρίσιμα ερωτήματα, από το γιατί υπάρχει η εχθρότητα μεταξύ Τουρκίας και Κούρδων, μέχρι ποιος θα είναι ο αντίκτυπος από το εμπάργκο όπλων των Ευρωπαίων στη Συρία και αν εξαιτίας της στρατιωτικής επιχείρησης υπάρχει ο κίνδυνος νέας προσφυγικής κρίσης.

8 απαντήσεις σε ερωτήσεις-κλειδιά για την επιχείρηση της Τουρκίας και τις συνέπειές της

Γιατί υπάρχει εχθρότητα μεταξύ Τουρκίας και Κούρδων;

Μετά τον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο, οι Κούρδοι έμειναν χωρίς πατρίδα και κατέληξαν να διασκορπιστούν στην Τουρκία, τη Συρία, το Ιράκ και το Ιράν. Ως εθνικές μειονότητες σε αυτές τις χώρες συχνά υπέστησαν καταπίεση. Σε αυτό το υπόβαθρο, μια ένοπλη ομάδα, το Εργατικό Κόμμα του Κουρδιστάν (PKK), αναδύθηκε, αναζητώντας ένα κουρδικό κράτος, εντός της Τουρκίας. Τώρα ζητά μεγαλύτερη αυτονομία στη χώρα.

Τη δεκαετία του '80 υπήρξαν βίαιες συγκρούσεις μεταξύ του τουρκικού κράτους και του PKK, με χιλιάδες νεκρούς. Ακόμη το PKK τακτικά επιτίθεται στις τουρκικές δυνάμεις ασφαλείας. Η Αγκυρα, αλλά και η ΕΕ και οι ΗΠΑ θεωρούν το PKK τρομοκρατική οργάνωση.

Μετά το ξέσπασμα του εμφυλίου στη Συρία, ένα συριακό παρακλάδι του PKK, οι Μονάδες Προστασίας του Λαού (YPG) πήγαν τον έλεγχο περιοχής στη βορειοανατολική Συρία, δημιουργώντας ένα ημιαυτόνομο κρατίδιο που συνοδεύει με την Τουρκία. Το YPG πήρε στη συνέχεια την ηγεσία των Συριακών Δημοκρατικών Δυνάμεων (SDF), μιας στρατιωτικής συμμαχίας που υποστηρίζει ο υπό τις ΗΠΑ συνασπισμός ενάντια στο ISIS. Το SDF έχασε περίπου 11.000 μαχητές στη μάχη με το Ισλαμικό Κράτος.

Το YPG ισχυρίζεται ότι δεν συνδέεται απευθείας με το PKK, αλλά η Τουρκία- όπως και οι περισσότεροι ειδικοί για την περιοχή- λένε ότι έχουν στενούς δεσμούς. Για αυτό η Αγκυρα είδε μια απειλή στην ασφάλειά της, στη δημιουργία ενός ημιαυτόνομου κουρδικού κράτους στην πόρτα της, χαρακτηρίζοντάς το «τρομοκρατικό διάδρομο», όπου το PKK θα μπορούσε εύκολα να κρυφτεί ή να εξαπολύσει επίθεση από εκεί.

Τι προκάλεσε την εισβολή της Τουρκίας και τι θέλει να πετύχει ο Ερντογάν;

Ο στόχος της Τουρκίας είναι διπλός: να απωθήσει τουλάχιστον 30 χιλιόμετρα μακριά από τα σύνορά της τους μαχητές του YPG και να δημιουργήσει μια λεγόμενη ζώνη ασφαλείας σε τμήμα της Συρίας που θα καταλάβει, όπου σχεδιάζει να επανεγκαταστήσει πρόσφυγες.

Η Τουρκία αυτή τη στιγμή φιλοξενεί περίπου 3,5 εκατομμύρια Σύρους πρόσφυγες, περισσότερους από κάθε άλλη χώρα και είναι σε άνοδο το εχθρικό αίσθημα απέναντί τους, μεταξύ του τουρκικού λαού. Επίσης, αξίζει να σημειωθεί ότι κάποιοι από την αντιπολίτευση αλλά και πολλοί Τούρκοι, όχι μόνο υποστηρικτές του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, υποστηρίζουν τη στρατιωτική επιχείρηση.

Η εισβολή, που τροφοδοτήθηκε από τους φόβους για την ασφάλεια αλλά και το εθνικιστικό αίσθημα, είναι η τρίτη επιχείρηση της Τουρκίας στη Συρία. Ο Ερντογάν εδώ και καιρό μιλούσε για τα σχέδιά του για τη ζώνη ασφαλείας και την απώθηση του YPG.

Ομως, ήταν οι ΗΠΑ που πυροδότησαν αυτή την επίθεση, όταν ο Ντόναλντ Τραμπ ανακοίνωσε ότι τα αμερικανικά στρατεύματα αποσύρονται από τη βορειοανατολική Συρία, ανάβοντας ουσιαστικά το πράσινο φως για τη σχεδιαζόμενη εισβολή της Τουρκίας. Η Αγκυρα ξεκίνησε την επιχείρηση στις 9 Οκτωβρίου, όταν στρατεύματά της μπήκαν σε περιοχές που ήταν υπό τον έλεγχο Κούρδων, μαζί με τους Σύρους αντάρτες που στηρίζει η Τουρκία.

Η ΕΕ καταδίκασε την εισβολή. Σε μια κοινή δήλωση τη Δευτέρα, η Ενωση κάλεσε τις χώρες- μέλη να σταματήσουν τις εξαγωγές όπλων προς την Τουρκία.

Τι έχει συμβεί στη Συρία;

Η βορειοανατολική Συρία, που ως τώρα ήταν μια από τις πιο σταθερές περιοχές στη διαλυμένη από τον πόλεμο χώρα, μετατράπηκε σε πεδίο μάχης. Καθώς η Τουρκία ξεκίνησε να καταλαμβάνει την περιοχή, οι Κούρδοι της Συρίας δεν είχαν άλλη επιλογή παρά να κάνουν συμφωνία με το καθεστώς του Μπασάρ αλ Ασαντ- το οποίο στηρίζει η Μόσχα- για να σταματήσουν την τουρκική προέλαση, πιθανότατα βάζοντας τέλος στην πολύτιμη ημιαυτονομία τους

Σύμφωνα με τον ΟΗΕ, περισσότεροι από 130.000 άνθρωποι έχουν εκτοπιστεί από την έναρξη της επιχείρησης. Η Τουρκία λέει ότι έχει σκοτώσει σχεδόν 600 τρομοκράτες, μέχρι την Τρίτη. Το Συριακό Παρατηρητήριο για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα αναφέρει ότι δεκάδες πολίτες έχουν σκοτωθεί. Την ίδια ώρα, εκατοντάδες υποστηρικτές του Ισλαμικού Κράτους έχουν αποδράσει από τους χώρους που τους κρατούσαν οι Κούρδοι, εν μέσω της προέλασης της Τουρκίας.

Ερχεται νέο κύμα προσφύγων στην Ευρώπη;

Πιθανότατα όχι. Δεκάδες χιλιάδες προσπαθούν να ξεφύγουν από τις μάχες, αλλά δύο παράγοντες καθιστούν απίθανο να καταλήξει ένας μεγάλος αριθμός προσφύγων στην Ευρώπη, αντί να εκτοπιστεί εντός της χώρας. Ο πρώτος λόγος είναι γεωγραφικός. Η Τουρκία προελαύνει στη Συρία από τον βορρά, κάτι που σημαίνει ότι οι περισσότεροι θα διαφύγουν στα νότια, αντί για τα βόρεια για να περάσουν στην Τουρκία και από εκεί στην Ελλάδα.

Δεύτερον, έχει γίνει πιο δύσκολο να περάσουν οι πρόσφυγες τα σύνορα Τουρκίας- Συρίας, ακόμη και με τη βοήθεια λαθροδιακινητών, καθώς η Τουρκία έχει αυξήσει την ασφάλεια. Προηγούμενα κύματα εκτοπισμένων- την άνοιξη όταν εξαιτίας μαχών στη βορειοανατολική Συρία έφυγαν από εκεί 400.000 άνθρωποι- δεν προκάλεσαν προσφυγική κρίση σαν εκείνη του 2015.

Η Ευρώπη βασίζεται στη συνεργασία της Τουρκίας για τη διαχείριση του μεταναστευτικού, μεταξύ άλλων με περιπολίες στο Αιγαίο, οπότε η απειλή του Ερντογάν να στείλει στην Ευρώπη όλους τους πρόσφυγες που φιλοξενούνται στη χώρα του, αν συνεχιστούν οι ευρωπαϊκές επικρίσεις για την επιχείρηση, έχουν προκαλέσει κάποιες ανησυχίες. Είναι αμφίβολο όμως το αν ο Ερντογάν θα το κάνει αυτό. Εχει διατυπώσει αυτή την απειλή πολλές φορές στο παρελθόν.

Πώς απάντησε η ΕΕ στην εισβολή της Τουρκίας;

Η ΕΕ έχει καταδικάσει την εισβολή. Στην κοινή δήλωση της Δευτέρας, η ΕΕ κάλεσε όλα τα μέλη της να σταματήσουν τις εξαγωγές όπλων στην Τουρκία. Μέχρι την Τρίτη, οι χώρες που είχαν ανακοινώσει το εμπάργκο ήταν μεταξύ άλλων οι Γερμανία, Γαλλία, Ιταλία, Βρετανία, Ολλανδία, Φινλανδία και Σουηδία. Την ίδια ημέρα συμφωνήθηκε να προετοιμαστεί λίστα πιθανών κυρώσεων- που θα επιβληθούν όταν και αν το αποφασίσει η ΕΕ- σε βάρος ατόμων και εταιρειών για τις γεωτρήσεις της Τουρκίας στην Κύπρο.

Η Τουρκία δεν πήρε καλά την ανακοίνωση και κατηγόρησε την ΕΕ ότι υιοθετεί μια προστατευτική προσέγγιση απέναντι σε τρομοκρατικά στοιχεία στη Συρία, ενώ ανέφερε ότι «θα εξετάσουμε σοβαρά τη συνεργασία μας με την ΕΕ σε συγκεκριμένους τομείς εξαιτίας της παράνομης και μεροληπτικής στάσης της».

Στο μεταξύ, η Ουγγαγία φάνηκε να υποστηρίζει την εισβολή της Τουρκίας στη Συρία, σε αντίθεση με την ομόφωνη απόφαση των χωρών- μελών της ΕΕ, ιδιαίτερα σε ό,τι αφορά το σχέδιο για τη μετεγκατάσταση προσφύγων. Ανθρωπιστικοί οργανισμοί έχουν προειδοποιήσει ενάντια στη λεγόμενη ζώνη ασφαλείας, ενώ ο Ζαν Κλοντ Γιούνκερ έχει ήδη πει στην Τουρκία να μην περιμένει ευρωπαϊκή χρηματοδότηση για αυτό το σχέδιο.

Ποιος θα είναι ο αντίκτυπος από το εμπάργκο όπλων;

Πιθανότατα θα είναι πολύ περιορισμένος. Η Τουρκία, που έχει τον δεύτερο μεγαλύτερο στρατό στο ΝΑΤΟ σε όρους προσωπικού, αύξηση τις αμυντικές δαπάνες της κατά 65% την τελευταία δεκαετία. Η Αγκυρα καλύπτει αυτή τη στιγμή το 70% των αμυντικών αναγκών της με εγχώρια παραγωγή, δήλωσε ο υπουργός Εξωτερικών, Μεβλούτ Τσαβούσογλου, που συμπλήρωσε: «Ακόμη κι αν επιβληθεί ένα εμπάργκο, η μάχη μας είναι ενάντια σε μια τρομοκρατική οργάνωση και δεν θα κάνουμε πίσω σε αυτή τη μάχη για κανέναν λόγο».

Σύμφωνα με την Κομισιόν, η αξία των εξαγωγών όπλων και πυρομαχικών στην Τουρκία ήταν 45 εκατ. ευρώ το 2018, αν και αυτός ο αριθμός φαίνεται πολύ χαμηλός τώρα. Η Γερμανία μόνο εξήγαγε όπλα αξίας 243 εκατ. ευρώ στην Τουρκία πέρυσι, σύμφωνα με τα γερμανικά ΜΜΕ. Σύμφωνα με το SIPRI, το 60% των εισαγωγών όπλων της Τουρκίας το διάστημα 2014-2018 ήταν από τις ΗΠΑ, ενώ η Ισπανία και η Ιταλία ακολουθούν με 17% και 15% αντίστοιχα.

Ποια ήταν η απάντηση των ΗΠΑ στην εισβολή της Τουρκίας;

Αντιφατική. Ο Ντόναλντ Τραμπ αρχικά φάνηκε να ανάβει το πράσινο φως για τις ενέργειες της Τουρκίας και μετά απείλησε να καταστρέψει την οικονομία της χώρας αν δεν έδειχνε αυτοσυγκράτηση. Μετά είπε «αφήστε τους» να πολεμήσουν στη βορειοανατολική Συρία, προτού τελικά δώσει εντολή για κυρώσεις σε βάρος της Αγκυρας.

Τα μέτρα που ανακοίνωσε περιλαμβάνουν διπλασιασμό των δασμών του χάλυβα και πάγωμα των διαπραγματεύσεων για μια εμπορική συμφωνία με την Τουρκία, όπως και κυρώσεις στους υπουργούς Αμυνας και Ενέργειες και τα υπουργεία Αμυνας, Ενέργειας και Εσωτερικών.

Δεν είναι ξεκάθαρο αν η προγραμματισμένη για τον Νοέμβριο επίσκεψη του Ερντογάν στον Λευκό Οίκο θα γίνει κανονικά.

Μπορεί να συρθεί το ΝΑΤΟ σε όλο αυτό;

Εν συντομία: Είναι εξαιρετικά απίθανο. Αλλά αυτό δεν έχει εμποδίσει κάποιους να υποθέτουν ότι η Τουρκία, μέλος του ΝΑΤΟ, μπορεί να εμπλέξει τη Συμμαχία και να επικαλεστεί το Αρθρο 5-για συλλογική άμυνα- αν δεχθεί επίθεση εξαιτίας της εισβολής της στη Συρία. Για παράδειγμα, ο υπουργός Εξωτερικών του Λουξεμβούργου, Ζαν Ασελμπορν, είπε: «Φανταστείτε αν η Συρία ή οι σύμμαχοι της Συρίας ανταποδώσουν και επιτεθούν στην Τουρκία. Εξαιτίας του άρθρου 5, αν η Τουρκία δεχθεί η επίθεση, όλες οι χώρες του ΝΑΤΟ θα πρέπει να τη βοηθήσουν».

Ειδικοί επί των αμυντικών ζητημάτων διαφωνούν. Ο Ούρλικε Φράνκε, του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Διεθνών Σχέσεων, δήλωσε ότι είναι εξαιρετικά απίθανο να επικαλεστεί η Τουρκία το άρθρο 5 σε αυτή την κατάσταση. Το να ζητήσει βοήθεια θα ήταν μια ντροπιαστική παραδοχή αποτυχίας από πλευράς της Αγκυρας. Και ακόμη κι αν το έκανε η Τουρκία, το άρθρο 5 δεν εξουσιοδοτεί τα μέλη του ΝΑΤΟ να μπουν στον πόλεμο στη Συρία, στο πλευρό της Τουρκίας.

«Απλά απαιτεί από όλους τους συμμάχους να βοηθήσουν με τις ενέργειες που κρίνονται απαραίτητες». «Είναι μια θεμελιώδης παρανόηση ότι αν ένα μέλος του ΝΑΤΟ κηρύξει ότι είναι υπό επίθεση, τότε όλα τα μέλη πρέπει να βοηθήσουν με τανκς και τάγματα. Είναι ακατανόητος αυτός ο φόβος που υποδαυλίζεται, ιδιαίτερα στη Γερμανία, ότι θα συρθεί στον πόλεμο της Συρίας αν η Τουρκία επικαλεστεί το άρθρο 5», τόνισε ο Φράνκε.

Αυτό δεν σημαίνει ότι το ΝΑΤΟ δεν παρακολουθεί με ανησυχία την εισβολή της Τουρκίας στη Συρία. Ο γενικός γραμματέας της Συμμαχίας, Γενς Στόλτενμπεργκ, έχει καλέσει την Αγκυρα να ενεργήσει με αυτοσυγκράτηση.

iefimerida

Η ΒΛΑΚΕΙΑ ΕΙΝΑΙ ΑΝΙΚΗΤΗ...

einstaein stubity

-Κατά το χαριτολόγημα του Σαμφόρ, ο βλάκας ζει απερίσκεπτα σε έναν κόσμο που δεν ξέρει, όπως οι μύγες δεν ξέρουν φυσική ιστορία.
-Η μήτρα της ευφυΐας και της βλακείας ήταν ανέκαθεν αντικείμενο σκυλοκαυγά: γεννήθηκαν ή έγιναν;

Έτσι βγήκαν από τα γεννοφάσκια τους ή τους γάνωσε το μυαλό ο κόσμος όπου φύτρωσαν;
Με δύο λόγια, η νόηση είναι κληρονομική (γονίδιο) ή επίκτητη; (περιβάλλον).
Νοητικά ο καθένας μας κληρονομεί ένα ορισμένο οικόπεδο, μικρό ή μεγάλο.
Αν σου αναλογούν 200 τετραγωνικά, ανάλογα με το περιβάλλον μπορείς να κτίσεις παράγκα ή να φτιάξεις μια χαρά μεζονέτα, αλλά είναι αδύνατον να σηκώσεις πυραμίδα.

-Ένας ικανοποιητικός (και συνάμα πολύ γενικός) ορισμός για την ευφυΐα διατυπώθηκε από τον Μπερξόν και είναι ότι ευφυΐα θεωρείται η «ισορροπία ενστίκτων, συναισθημάτων και νόησης».
Αντίθετα, η ανισορροπία των ανωτέρω ιδιοτήτων, ορίζει τη βλακεία.

-Οι έξυπνοι άνθρωποι είναι αισθαντικοί, έχουν μία αδιόρατη θλίψη πάνω τους.
Το αντίθετο ισχύει με τον ηλίθιο, που είναι λίγο αδιάβροχος σε αυτά, αφού όσα λιγότερα εννοεί, τόσα λιγότερα νοιώθει.
Είναι όπως λέμε «χοντρόπετσος» δεν «συν-αισθάνεται».
Συνήθως αντιλαμβάνεται και θαυμάζει ποσότητες, απτά μεγέθη, χειροπιαστά: ώρες δουλειάς και όχι αποτέλεσμα, μεγάλη ορχήστρα και όχι άκουσμα, πολλά λεφτά, μεγάλο σπίτι, πολύ φαΐ, μεγάλα.... βυζιά.

-Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι όλοι υποτιμούμε τον αριθμό των βλακών ανάμεσα μας, αφού το κρίσιμο ποσοστό που όλοι γνωρίζουμε ότι υφίσταται σε κάθε τυχαία πληθυσμιακή ομάδα παραμένει ως σήμερα απροσδιόριστο.

Σύμφωνα με την καμπύλη του Gauss η οποία χρησιμοποιείται για την ανίχνευση διάφορων χαρακτηριστικών ενός πληθυσμού, έχουμε το λιγότερο ένα ποσοστό 25% βλακών, 25% έξυπνων και 50% μέσης νοημοσύνης.
Ο ένας στους τέσσερις είναι βλάκας.

-Το πτυχίο δεν είναι πιστοποιητικό ευφυΐας.
Αν το μυαλό κάποιου φτάνει για να πάρει δίπλωμα οδήγησης, κατά πάσα πιθανότητα φτάνει και για πάρει ένα δίπλωμα σπουδών.
Τα νοητικά απαιτούμενα είναι περίπου ισοδύναμα.
Άπαξ και μπορεί να απομνημονεύσει το ΚΟΚ και τα σήματα, το μόνο που χρειάζεται για το «χαρτί» είναι να στρώσει τον κ@λο του κάτω, να μουλαρώσει δεόντως και αμέτι μουχαμέτι, έστω και «νύχτα», θα το πάρει το στραβόχαρτο.

-Το έχουν γράψει ο Κανέτι και παλιότερα ο Λεμπόν: «Οι άνθρωποι που ανήκουν σε μάζες, τείνουν προς τη διανοητική τους εξίσωση».
Οι πρώτοι που θα τρέξουν να ενταχθούν σε σωματεία, συλλόγους, οργανώσεις, κυκλώματα, είναι οι βλάκες και οι ατάλαντοι.

Οι έξυπνοι και ταλαντούχοι τα βγάζουν πέρα μόνοι τους, δεν θέλουν κεχαγιά στο κεφάλι τους.
Και επειδή όπως λένε οι Γάλλοι, «οι βλάκες κινούνται μαζί», πολύ γρήγορα ορδές βλακών πνίγουν ελπιδοφόρες συσπειρώσεις και κινήματα και η ανθρώπινη ανάγκη για συλλογικότητα, νεκρώνεται.

-Οι απλοί άνθρωποι πρέπει να αμφιβάλουν για τη γελοία κάστα των διανοούμενων που, ενώ θεωρούν ότι ζουν σε ένα πνευματικά ανώτερο σύμπαν, μας εκπλήσσουν κάθε τόσο με τις αρλούμπες που εκτοξεύουν.

Ο λόγος είναι ότι εκτός του ποσοστού ηλιθίων που αναλογεί στη συντεχνία τους, οι πριμαντόνες της διανόησης στην πλειονότητα τους έχουν αποκοπεί από την κοινωνία, περιφρονούν τον απλό λαό και αγνοούν ότι υπάρχουν κι άλλες μορφές ζωής και ρεύματα πολιτισμού, που διαμορφώνονται ερήμην τους.

-Ο μικρονοϊκός που αισθάνεται ανήμπορος να πραγματοποιήσει τις επιθυμίες και τα «θέλω» του, στρέφεται κατά των άλλων.

Αν από ιδιοσυγκρασία είναι άτολμος και εσωστρεφής θα γίνει μνησίκακος, σαν σκορπιός κάτω από την πέτρα που περιμένει να βάλεις το χέρι σου.

Αν είναι δυναμικός και εξωστρεφής θα γίνει αριβίστας, κάθαρμα έτοιμο για όλα, προκειμένου να αναπληρώσει την ανημποριά του.
-Η παρατήρηση του Λεμπέση έχει προηγηθεί: «Η ανηθικότητα είναι αποκλειστικό προνόμιο των βλακών».

Ο Θουκυδίδης έγραψε: «Η ανθρώπινη φύση μισεί καθετί που υπερέχει».
Ο Κίρκεγκορ έγραψε: «ο φθόνος είναι συντετριμμένος θαυμασμός».

-Ο βλάκας δεν χωράει στην πραγματικότητα.

Δεν μπορεί να δώσει ούτε να δεχτεί εξηγήσεις για το πεπερασμένο της ύπαρξης και συνήθως αγκιστρώνεται σε κάτι που υπερβαίνει την εγκόσμια τάξη.
Σε κάποιο θεό, σε μια ανώτερη δύναμη ή στο σύμπαν που συνωμοτεί για χάρη του.

Η ευπιστία του ηλίθιου είναι παροιμιώδης: γοητεύεται, αναπαράγει ή εφευρίσκει ο ίδιος θρησκευτικά θαύματα, οράματα, εξωγήινα όντα, μετεμψυχώσεις, μεταλλαγμένους, λείψανα αγίων, τσαγιέρες που περιστρέφονται στο Διάστημα, προϊστορικούς γίγαντες, νεράιδες, λυκάνθρωπους, ψυχές που βουρλίζονται γύρω μας.

-Η εξουσία είναι το αφροδισιακό της γελοιότητας.
Μια καλή αμερικάνικη κουβέντα λέει πως όποιον θέλει να κυβερνήσει πρέπει πρώτα να τον δει ψυχίατρος.
-Ο πολιτισμός ευνοεί τον βλάκα.

Στην πρωτόγονη κατάσταση τα πράγματα ήταν απολύτως ξεκαθαρισμένα.
Αυτόν που αργούσε να καταλάβει γιατί τρέχουν οι άλλοι, τον είχε αρπάξει η αρκούδα.

Στην εποχή μας ο κάθε καθυστερημένος μπορεί να είναι κυβερνητικό στέλεχος ή αυτός που σε έχει ναρκωμένο στο χειρουργικό κρεβάτι.

Από το «Εγχειρίδιο βλακείας» του Διονύση Χαριτόπουλου

"Φιλίες και συμμαχίες - Το Κουρδικό Μάθημα"

simaies elladas usa
Η Ελλάδα εξακολουθεί - μόνη ίσως χώρα μέλος του ΝΑΤΟ και της Ευρωπαϊκής Ένωσης - να μην διαθέτει Συμβούλιο Εθνικής Ασφάλειας

Την εν γένει θετική αποτίμηση της επίσκεψης του Υπέξ των ΗΠΑ κ. Μάϊκ Πομπέο διαδέχθηκε στην Αθήνα μεγαλύτερος του δημοσιοποιημένου προβληματισμός. Ανησυχία και αμηχανία είναι η ακριβής αποτύπωση της κατάστασης. Όχι εντελώς απρόβλεπτης πάντως.

Η Ουάσινγκτον δυστυχώς για τους φίλους και συμμάχους της είναι ένας προβλέψιμα ευμετάβλητος εταίρος. Ισχυρίζομαι εν τούτοις ότι ο Πρόεδρος Τραμπ είναι συνεπής προς ευαυτόν.

Δεν αποτελεί πανάκεια. Ούτε είναι το αντίδοτο σε όλες τις δικές μας διαχρονικές αδυναμίες. Η Ελλάδα εξακολουθεί - μόνη ίσως χώρα μέλος του ΝΑΤΟ και της Ευρωπαϊκής Ένωσης - να μην διαθέτει Συμβούλιο Εθνικής Ασφάλειας όπως το είχε ανακοινώσει προεκλογικά ο κ.Πρωθυπουργός. Ούτε καν μία επιτελική ομάδα για να υποστηρίξει τον καταξιωμένο Σύμβουλο Εθνικής Ασφάλειας του.

Δημοσιοποίησα τις θέσεις μου ενόψει της επίσκεψης του Αμερικανού ΥΠΕΞ. Ισχύουν απόλυτα και σήμερα.

Σε περίπτωση επιθετικής ενέργειας της Τουρκίας θα είμαστε μόνοι μας. Άρα ας κοιτάξουμε να ορθοποδήσουμε.

Να σταθούμε στα δικά μας πόδια, στις δικές μας δυνάμεις. Δεν είναι αποκλειστικά στρατιωτικού χαρακτήρα. Η Ουάσινγκτον ίσως παρεμβληθεί προληπτικά, μόνο αν κρίνει ότι απειλούνται δικά της συμφέροντα εθνικής ασφάλειας. Ποιος όμως τα ορίζει σήμερα και με ποια κριτήρια;

Για την ασθμαίνουσα Ευρωπαϊκή Ένωση ή μάλλον - ελλείψει κοινής εξωτερικής πολιτικής - για τα Κράτη-Μέλη της απόλυτη προτεραιότητα έχει το μεταναστευτικό/προσφυγικό και ο καταλυτικός προς κάθε κατεύθυνση ρόλος της Τουρκίας.

Σε όλα τα μέτωπα επικρατεί το δίκαιον της ισχύος και ηττάται η ισχύς του δικαίου.

Εδώ στην Αθήνα, θυμάται κανείς πότε και αν έχει γίνει συνάντηση των πολιτικών αρχηγών με αντικείμενο τις σχέσεις μας με την Τουρκία;

Αλέξανδρος Π. Μαλλιάς -Πρέσβης επί τιμή. Πρώην Πρεσβευτής της Ελλάδας σε Ουάσιγκτον, Σκόπια, Τίρανα

Μπορεί να συμβιβαστεί ο Ερντογάν;

erdogan thronos

Η Τουρκία διακατέχεται από ανάμεικτα συναισθήματα για την Ελλάδα. Εχει την υπεροψία της χώρας που υπερτερεί σε πολλούς συντελεστές ισχύος, σε μέγεθος και διπλωματικό εκτόπισμα, από την άλλη θεωρεί την Ελλάδα ευνοημένη και χαϊδεμένο παιδί της Δύσης, τρέφοντας ωστόσο σεβασμό στη διπλωματική μας αρτιότητα και την υψηλή αποτρεπτική μας ισχύ.

Η τουρκική ηγεσία ποντάρει πολλά στην έγκαιρη προσαρμογή της σε έναν κόσμο που αλλάζει, στον οποίο θεωρεί ότι η Δύση δεν θα έχει τον κυρίαρχο ρόλο του παρελθόντος, με συνέπεια να αναζητά τρόπους να εδραιωθεί περιφερειακά. Φαίνεται να μην έχει κατασταλάξει ακόμη στον βαθμό δέσμευσής της έναντι της Ρωσίας και λιγότερο της Κίνας, χρησιμοποιώντας τες ως δυνάμει αντίβαρο στην κλονισμένη σχέση της με τη Δύση.

Εξάλλου, η διστακτικότητα / αναποφασιστικότητα της Ουάσιγκτον που καταλήγει σε αντιφατικά μηνύματα προς την Αγκυρα, επιτρέπει στον Ερντογάν να αισιοδοξεί ότι ελισσόμενος μεταξύ των πρωταγωνιστών του διεθνούς συστήματος μπορεί στο τέλος να βγει ωφελημένος.

Σε αυτή την κατεύθυνση, η αμερικανική πρόταση για ολική επαναφορά της Τουρκίας, με την επιστροφή της στο πρόγραμμα των F-35, την εξαγορά Patriot, την άρση των δασμών στις εισαγωγές τουρκικού χάλυβα και αλουμινίου, καθώς και η προοπτική συμφωνίας ελεύθερου εμπορίου που θα εκτοξεύσει τις συναλλαγές στα 100 δισ. $, ακόμη και αν δεν ευδοκιμήσουν, πιστοποιούν πως η τακτική Ερντογάν αποδίδει καρπούς.

Μάλιστα, αν αποφασίσει να «αδειάσει» τη Ρωσία, του προσφέρεται διέξοδος, αφού θα εμφανίσει τις ΗΠΑ να του προσφέρουν γη και ύδωρ.

Βέβαια, ούτε αυτή η επιλογή θα ήταν χωρίς κόστος, καθώς οι καλές σχέσεις με τη Μόσχα αποτελούν προϋπόθεση διατήρησης της πολυπόθητης τουρκικής παρουσίας στη συριακή επικράτεια και ανάσχεσης του κουρδικού κινδύνου μέσα από τη συμμετοχή της Αγκυρας στις διαβουλεύσεις για την επόμενη μέρα στη Συρία (απ’ όπου θέλει να αποκλείσει εντελώς το κουρδικό στοιχείο). Ομοίως, αν αποτολμήσει την εισβολή ανατολικά του Ευφράτη, πολλαπλασιάζονται οι επισφάλειες, τόσο επιχειρησιακά όσο και διπλωματικά.

Τούτων δοθέντων και δεδομένης της αναγκαστικής στροφής του Ερντογάν στην ανάταξη της οικονομίας εν μέσω εγχώριας αμφισβήτησης, θα έπρεπε να επιδιώξει εξομάλυνση στα λιγότερο προβληματικά μέτωπα προκειμένου να μετριάσει την υπερέκθεσή της. Μια συνειδητοποιημένη τουρκική ηγεσία θα επεδίωκε τη σχετική αποκατάσταση των σχέσεων με την Ελλάδα.

Μια λιγότερο αλαζονική Τουρκία θα προσέγγιζε διαφορετικά το Κυπριακό και όχι με όρους του 1959-1960. Βέβαια, οι ενεργειακές ανακαλύψεις έχουν αλλάξει τις ισορροπίες και το διακύβευμα. Πιο ρεαλιστικά και άμεσα, μπορεί να συνηγορήσει σε πρακτικά βήματα αποσυμπίεσης της έντασης στο Αιγαίο (π.χ. διερευνητικές συνομιλίες), ειδάλλως αυξάνεται ο κίνδυνος εμπλοκής, ενισχύονται οι ακραίες φωνές εκατέρωθεν και εδραιώνεται η πεποίθηση ότι δεν είναι δυνατή η συνύπαρξή μας, άρα η επίλυση των διαφορών μας θα γίνει μόνο κατόπιν επεισοδίου ή πολεμικής αναμέτρησης. Αν εξ ανάγκης ο Ερντογάν αλλάξει στάση, τότε θα δοκιμαστεί η δυνατότητα επιβολής της στο εσωτερικό, όπου καιροφυλακτούν Μπαχτσελί και βαθύ κράτος.

Κωνσταντίνος Φίλης