Τα στοιχεία για την πορεία της οικονομίας και τις συνθήκες ζωής στη σύγχρονη Ελλάδα είναι ζοφερά.

Και αποδεικνύουν ότι το πολιτικό σύστημα που κυβερνά εδώ και 3 χρόνια, επαναλαμβάνοντας μονότονα σενάρια περί success story, βρίσκεται εκτός πραγματικότητας. Ποια επιτυχία άραγε και πού, προμηνύουν τα αδιάσειστα ντοκουμέντα μιας πρωτοφανούς κοινωνικής και οικονομικής καταστροφής;

Η πραγματική ανεργία φέτος, όπως λέει ο επιστημονικός διευθυντής του Ινστιτούτου Εργασίας της ΓΣΕΕ Σάββας Ρομπόλης, θα κυμανθεί στο 29%-30% και θα αγγίξει το 64% στους νέους. Το 2014 οι προβλέψεις είναι πιο μαύρες, καθώς το ποσοστό της ανεργίας θα φτάσει στο 31,5%, καθιστώντας ουσιαστικά μη βιώσιμη την ελληνική κοινωνία.

Σύμφωνα με την έρευνα της ΓΣΕΕ, 4 στους 10 ανέργους (7 στους 10 άγαμοι) επιβιώνουν σήμερα χάρη στη στήριξη από το οικογενειακό περιβάλλον, αφού μόλις το 12% παίρνει κάποιο επίδομα από τον ΟΑΕΔ. Είναι τόσο άσχημα τα πράγματα, που το 55% είναι πρόθυμο να δουλέψει με οποιαδήποτε αμοιβή. Και το χειρότερο: θα χρειαστούν 20 χρόνια και ρυθμοί ανάπτυξης 4%-5% το χρόνο για να πέσει η ανεργία στα επίπεδα του 2009!

Στη Βόρεια Ελλάδα τα πράγματα είναι ακόμη χειρότερα. Οι προέδροι των Εργατοϋπαλληλικών Κέντρων εκτιμούν ότι στη Θεσσαλονίκη η πραγματική ανεργία αγγίζει το 36% (έναντι επίσημου ποσοστού 31,5%), στα Γιαννιτσά στο 56%, στη Δράμα το 50%, στη Ροδόπη το 46%, ενώ γύρω από το 40% κινείται σε Σέρρες, Εβρο και Ξάνθη.

Την ίδια στιγμή, στα αποτελέσματα α' εξαμήνου των εισηγμένων εταιρειών στο Χρηματιστήριο καταγράφεται πτώση τζίρου κατά 7,2% και λειτουργικών κερδών κατά 17,5%, ενώ διατηρείται ο υψηλός δανεισμός στους κλάδους εκδόσεων, ατκοπλοϊκών εταιρειών και κατασκευών. Στρεβλή εικόνα όσον αφορά την πραγματική κερδοφορία τους εμφανίζουν και οι τράπεζες.

Αλλά και οι προοπτικές ανάκαμψης απομακρύνονται. Για τρίτο συνεχόμενο μήνα, από τον Μάιο, υποχώρησε ο δείκτης οικονομικής εμπιστοσύνης (βιομηχανία, υπηρεσίες, εμπόριο, κατασκευές) στην Ελλάδα τον Αύγουστο. Κινείται αντίθετα με αυτόν της Ευρωζώνης, που αυξάνεται σταθερά από τον Απρίλιο.

Είναι προφανές ότι η πολιτική των δανειστών μας και το μνημονιακό πρόγραμμα λιτότητας, που εξαθλιώνει μεγάλο μέρους πληθυσμού, έχει όντως επιτύχει τους στόχους του.

Ισως αυτός ήταν εξ αρχής ο σκοπός τους: μια κοινωνία διαλυμένη κι ένα κράτος ανίκανο να προστατεύσει στοιχειώδη δικαιώματα των πολιτών του και να προασπίσει αποτελεσματικά το δημόσιο συμφέρον. Η συνεχής πίεση για ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας το αποδεικνύει.

Η κυβέρνηση δεν το βλέπει και συναινεί στο έγκλημα;

enet

Είναι το μόνο σύνθημα που μπορεί πλέον να συνεγείρει τους Έλληνες. Είναι η μόνη διαδικασία που μπορεί να αλλάξει την πολιτική, οικονομική και κοινωνική πραγματικότητα στην χώρα.

Αυτός που θα αρθρώσει όμως ένα τέτοιο σύνθημα, πρέπει να πείσει πως είναι σε θέση να το εφαρμόσει προς κάθε κατεύθυνση, ακόμη και προς τα ... επάνω.

Κάνουμε λάθος όσοι τόσον καιρό υποστηρίζουμε πως η κοινωνία χρειάζεται πρωτίστως ένα όραμα. Όχι! Εκείνο που χρειάζεται κυρίως είναι Δικαιοσύνη και Νέμεσις. Να μπουν στην φυλακή οι κλέφτες του χρήματος και των ονείρων του απλού πολίτη.

Οι δικαστές θα πρέπει να αρχίσουν την προπόνηση. Πρώτα να καθαρίσουν τα του οίκου τους, μετά θα τους χρειαστεί η κοινωνία σε ατέλειωτες υπερωρίες. Είναι πολλή η κόπρος του Αυγεία, είναι αμέτρητα τα λαμόγια, είναι πανίσχυροι οι διαπλεκόμενοι, οι πολιτικοί, οι εργολάβοι, οι μεσάζοντες.

Είναι στρατιές οι κλέφτες και καραβιές οι απατεώνες. Ολόκληρες μεραρχίες τα παράσιτα που ρούφηξαν και ρουφάνε ακόμη το αίμα του κοσμάκη. Αντί να κυνηγάμε τους καταστραμμένους που δεν πληρώνουν τον ΟΑΕΕ, τους ενδεείς που δεν μπορούν να οικονομήσουν την δόση της εφορίας, το σπιτάκι του άνεργου και του φτωχού, θα πρέπει να κατατροπώσουμε τους «λίσταρχους», τους πρίγκιπες με εκκαθαριστικά κολλήγα, τους «υπερπόντιους» με τις σπιταρόνες και το κρυμμένο ρευστό, τους μιζαδόρους και τους κομπραδόρους με τα κοχίμπα και τις φεράρι, τους αιρετούς με τα «πόθεν αίσχη».

Δεν πρόκειται να σωθεί αυτή η χώρα αν δεν υπάρξει κάθαρση. Κυρίως αυτή η αίσθηση της ατιμωρησίας, της βαθιάς αδικίας, της ιταμής πρόκλησης εκ μέρους των απατεώνων που μας βγάζουν προκλητικά τη γλώσσα, είναι που οδηγεί την κοινωνία στα άκρα.

Φυσικά η κάθαρση από μόνη της δεν φτάνει.

Αν είναι να οικοδομήσουμε μια νέα κοινωνία στα χνάρια της παλαιάς, αν είναι να συνεχίσουμε να εφαρμόζουμε το παλιό αποτυχημένο οικονομικο-πολιτικό μοντέλο, η κάθαρση θα λειτουργήσει μονάχα ως ανακουφιστική και παρηγορητική παρένθεση.

Μετά την κάθαρση και την τιμωρία των ενόχων, θα πρέπει να προχωρήσουμε σε βαθιές αλλαγές στην πολιτική, στην οικονομία, στην κοινωνία, ώστε να εξασφαλίσουμε ένα πιο δίκαιο, αξιοκρατικό και αποτελεσματικό μοντέλο ανάπτυξης για την χώρα.

Χωρίς αυτό, ότι και να κάνουμε θα παραμείνει ημιτελές. Αλλά δεν θα μπορέσουμε καν να ξεκινήσουμε χωρίς την εύρεση και τιμωρία των ενόχων. Εδώ που έφτασαν τα πράγματα, δεν είναι δυνατόν να προχωρήσουμε ομαλά πιο πέρα με συγχωροχάρτια και ευχές.

Τις επόμενες εκλογές θα τις κερδίσει αυτός που θα πείσει τον κόσμο πως μπορεί και θέλει να καθαρίσει την επί δεκαετίες συσσωρευμένη κόπρο του Αυγεία σε κάθε μεριά, σε κάθε τομέα της πολιτικής, οικονομικής και κοινωνικής ζωής της χώρας.

Δεν υπάρχει μέλλον, χωρίς το οριστικό, δίκαιο, τιμωρητικό, λυτρωτικό ξεκαθάρισμα με το φαύλο παρελθόν!

Akenaton, antinews

Δεν φτάνει που έστησαν κοτζάμ άχρηστο υφυπουργείο (Δημόσιας Ραδιοτηλεόρασης) για να καλύψουν τη μη επάρκεια του υπάρχοντος υφυπουργού και κυβερνητικού εκπροσώπου Σ. Κεδίκογλου (ξέρετε, αυτού που διόρισε την καλή του στο γραφείο του και μετά το κράξιμο την «παραίτησε»), έβγαλαν και μια κοινή απόφαση οι δύο υφυπουργοί με φαρδιές πλατιές δίπλα-δίπλα τις υπογραφές τους, με την οποία συγκροτούν μια 12μελή «Ειδική Επιτροπή για την Επαναλειτουργία της Δημόσιας Τηλεόρασης».

Η οποία Επιτροπή έχει ως έργο την παροχή γνωμοδοτήσεων και προτάσεων όσον αφορά τη σειρά των απαραίτητων ενεργειών για την επαναλειτουργία της Δημόσιας Τηλεόρασης, ο εστί μεθερμηνευόμενον, ότι ενώ φθάσαμε στο Σεπτέμβρη δεν ξέρουν πού τους παν τα τέσσερα.

Κατά τα άλλα, έριξαν μαύρο στην ΕΡΤ, έβγαλαν εικόνα στο γυαλί και όχι τηλεοπτικό πρόγραμμα και περιμένουν να τους πουν οι ειδικοί πώς θα επαναλειτουργήσει η Δημόσια Τηλεόραση.

Ποιοι είναι οι ειδικοί που ορίζονται σε αυτή την περιβόητη 12μελή (6 βασικοί και 6 αναπληρωματικοί) Επιτροπή;

1.Ο Γενικός Γραμματέας Μέσων Ενημέρωσης Ι. ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΠΟΥΛΟΣ

2. Ο Γ.Γ. Ενημέρωσης και Επικοινωνίας Α. ΚΑΤΣΑΝΙΩΤΗΣ (αναπληρωτής)

3. ΑΛΕΞΙΑ ΚΑΜΠΟΥΡΗ (Δ/νση Εποπτείας Εντύπων και Επαγ. Οργανώσεων)

4. ΧΡΙΣΤΙΝΑ ΛΑΜΠΡΟΥ (Δ/νση Εποπτείας Εντύπων και Επαγ. Οργανώσεων, αναπληρώτρια)

5. ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΑΓΡΑΦΙΩΤΗΣ (Δ/νση Δημοσίων Σχέσεων)

6. ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΑ ΠΑΝΕΤΗ (Δ/νση Δημοσίων Σχέσεων, αναπληρώτρια)

7. ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΔΗΣ (Δ/νση Εποπτείας Εντύπων και Επαγ. Οργανώσεων)

8. ΧΡΥΣΟΥΛΑ ΑΡΧΟΝΤΑΚΗ (Δ/νση Δημοσίων Σχέσεων, αναπληρώτρια)

9. ΒΙΚΤΩΡΙΑ ΔΕΡΔΕΜΕΖΗ (Γραφ. Γ. Γ. Μέσων Ενημέρωσης)

10. ΜΑΡΙΑ ΞΕΝΙΤΙΔΟΥ (Διοικητική υπάλληλος της ΓΓΜΕ-ΓΓΕ, αναπληρώτρια)

11. ΕΛΕΝΗ ΤΣΑΜΗ (αποσπασμένη στο γραφείο του Γ. Γ. Μέσων Ενημέρωσης)

12. ΜΑΡΙΑ ΜΑΡΟΥΛΑΚΟΥ (Γραφ. Υφυπουργού στον Πρωθυπουργό, αναπληρώτρια)

Και είπα ότι δεν με αφήνουν να αγιάσω γιατί εύλογα αναρωτήθηκα τι κάνουν τότε οι σύμβουλοι του κ. υφυπουργού που σύμφωνα με τo ΦΕΚ μας κοστίζουν μισό εκατομμύριο το χρόνο;

Και δεν με αφήνουν να αγιάσω γιατί ποιος νομίζετε ότι κάνει κουμάντο στην Επιτροπή; Ο κ. Ι. Παναγιωτόπουλος, ο οποίος ουδεμίαν σχέση με τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης είχε πριν χρισθεί Γ.Γ., αφού είχε καταφέρει τελικά να εκλεγεί λέκτορας της Θεολογίας και να διδάσκει τους φοιτητές.

Αργότερα, με την εμπειρία του στο κήρυγμα το ‘ριξε στην προπαγάνδα και τη λογοκρισία. Αυτόν έβαλαν λοιπόν επικεφαλής της Ειδικής Επιτροπής για να εισηγηθεί πώς θα λειτουργήσει η Δημόσια Τηλεόραση.

Έτσι, μάλλον την επιφοίτηση του Αγίου Πνεύματος θα πρέπει να αναμένουμε μπας και καταφέρει ο κ. Παναγιωτόπουλος και η Επιτροπή του να κάνουν στους δύο υφυπουργούς τις προτάσεις τους για να καταφέρουν να λειτουργήσουν τηλεόραση.


matrix24

Σε κεντρικό πολιτικό πρόβλημα εξελίσσεται το επιχειρούμενο ξεπάγωμα των πλειστηριασμών. Μετά την αναμενόμενη εκδήλωση των αντιδράσεων από τους πρώτους βουλευτές της (ισχνής) πλειοψηφίας, η κυβέρνηση αναζητεί τη χρυσή τομή όχι μόνο στο περιεχόμενο της νέας ρύθμισης, αλλά και στη μεθόδευση.

Το κλίμα είναι ήδη βαρύ και μεταφέρθηκε στο μίνι υπουργικό συμβούλιο που συγκάλεσε για σήμερα το πρωί ο πρωθυπουργός προκειμένου να υπάρξει ένας πρώτος έλεγχος για την εκπλήρωση μνημονιακών υποχρεώσεων ενόψει της επιστροφής της τρόικας στα μέσα Σεπτεμβρίου.

Αν και το κεντρικό θέμα σε αυτή τη σύσκεψη ήταν η πορεία της διαθεσιμότητας - κινητικότητας και των απολύσεων στο δημόσιο, καθώς οι υπουργοί θα πρέπει να παραδώσουν στο υπουργείο Διοικητικής Μεταρρύθμισης τα 10.000 ονοματεπώνυμα (σ.σ. πέραν των 2.500 που έχουν προκύψει από την ΕΡΤ) που θα ενταχθούν στο πρώτο κύμα των αλλαγών ώστε από την 1η Οκτωβρίου να "τρέξει" το δεύτερο κύμα που περιλαμβάνει άλλους 12.500 υπαλλήλους.

Όσον αφορά τους πλειστηριασμούς πηγές του Μαξίμου επιμένουν πως οι τόνοι πρέπει να πέσουν «τώρα» και το θέμα να επανέλθει τον Νοέμβριο, δεδομένου ότι ο νόμος που απαγορεύει τους πλειστηριασμούς πρώτης κατοικίας αντικειμενικής αξίας μέχρι 200.000 ευρώ ισχύει μέχρι το τέλος Δεκεμβρίου.

 

Η απειλή της «λίστας»

Το σκεπτικό μάλιστα είναι πως οι «αντάρτες» και των δύο κομμάτων της συγκυβέρνησης θα καμφθούν εάν τεθεί ευθέως το δίλημμα «πλειστηριασμοί ή κάλπες» καθώς, συν τοις άλλοις, τυχόν εκλογική αναμέτρηση μέχρι τον Δεκέμβριο δεν θα θα γίνει με «σταυρό» αλλά με «λίστα» την οποία θα διαμορφώσουν οι ηγεσίες των κομμάτων...

Η τακτική της αναβολής ωστόσο πρέπει να βρει σύμφωνη την τρόικα, οι εκπρόσωποι της οποίας έχουν προειδοποιήσει από την άνοιξη ότι το θέμα θα τεθεί στον φθινοπωρινό έλεγχο.

Η «ζύμωση» ανατέθηκε από το Μαξίμου στον υφυπουργό Ανάπτυξης Θανάση Σκορδά (ο οποίος ανταποκρίθηκε με τις σχετικές δηλώσεις που έκανε στις αρχές του καλοκαιριού), ωστόσο οι ισχυρές διαφωνίες που προήλθαν από τα κυβερνητικά έδρανα έκαναν τον Γιάννη Στουρνάρα να πάρει προ δεκαημέρου τη σκυτάλη και να ανεβάσει ρυθμούς ενόψει τις επιστροφής της τρόικας στα μέσα Σεπτεμβρίου.

Το μπαράζ αντιδράσεων όμως έφερε αμηχανία στο κυβερνητικό επιτελείο που αναζητά νέα γραμμή (επικοινωνιακής) πλεύσης, ενώ στο στρατόπεδο των βουλευτών της πλειοψηφίας τείνει να διαμορφωθεί μπλοκ εναντίον του υπουργού Οικονομικών.

 

Καθυστερεί το ΠΑΣΟΚ

Είναι ενδεικτικό ότι το ΠΑΣΟΚ, αν και έχει ανακοινώσει εδώ και δύο εβδομάδες την πρόθεσή του να φέρει νομοθετική ρύθμιση για την παράταση της απαγόρευσης πλειστηριασμών και το 2014, μέχρι χθες δεν την είχε καταθέσει.

Ο Ευ. Βενιζέλος μάλιστα μίλησε προ ημερών για προστασία του «φτωχού και μικρομεσαίου νοικοκυριού», παραπέμποντας περισσότερο στη λογική των «κοινωνικών κριτηρίων» παρά στην παράταση της απαγόρευσης.

Την ίδια στιγμή, ο... πρώην τρίτος κυβερνητικός εταίρος, η ΔΗΜΑΡ, ζητά να παραταθεί το πάγωμα μέχρι και το 2015, ενώ «κάθετα αρνητική» είναι η θέση του ΣΥΡΙΖΑ και της ελάσσονος αντιπολίτευσης.

 

Πληθαίνουν οι «αντάρτες»

Όσο για το κλίμα στα κυβερνητικά έδρανα;

* Ο ένας μετά τον άλλον οι κυβερνητικοί βουλευτές όχι απλώς διατυπώνουν δημοσίως τη διαφωνία τους με τους πλειστηριασμούς (ακόμη και με «κοινωνικά κριτήρια»), αλλά εμφανίσθηκαν και οι πρώτοι που προκρίνουν ανοικτά την πτώση της κυβέρνησης.

«Εάν το δίλημμα είναι να ξεσπιτωθούν ένα εκατομμύριο Έλληνες ή εκλογές, τότε η απάντηση είναι εκλογές», δήλωσε η Θεοδώρα Τζάκρη.

Σε ακόμη πιο κοφτό ύφος ο έτερος βουλευτής του ΠΑΣΟΚ Μιχάλης Κασσής... αγανάκτησε on air από την εκλογική απειλή, εκτοξεύοντας το παροιμιώδες «να πέσει η κυβέρνηση... και να μη σηκωθεί».

Στους «όχι» προστίθενται (μέχρι στιγμής) οι Πάρις Κουκουλόπουλος, Γιάννης Κουτσούκος, αλλά και ο εκπρόσωπος Τύπου του κόμματος Οδυσσέας Κωνσταντινόπουλος.

* Αναβρασμός παρατηρείται και στη «γαλάζια» πτέρυγα. Μετά την προαναγγελία «εμφυλίου» από την κοινοβουλευτική εκπρόσωπο της ΝΔ Σοφία Βούλτεψη, το τελευταίο 48ωρο «χτύπησαν» οι Βύρων Πολύδωρας, Μιχάλης Ταμήλος, Γιώργος Κοντογιάννης, Φεβρωνία Πατριανάκου, Κατερίνα Παπακώστα, Κώστας Κασταφάδος.

Μαρίνα Μάνη, capital


 

Με άρθρο του, υπό τον τίτλο «Τύμπανα Πολέμου» ο Μίκης Θεοδωράκης παίρνει θέση για τις εξελίξεις στη Συρία.

Μάλιστα, ο σπουδαίος μουσικοσυνθέτης αναφέρει, μεταξύ άλλων, τον διάλογο που είχε με τον Φρανσουά Μιτεράν.

«Τύμπανα Πολέμου, του Μίκη Θεοδωράκη

- Τα τύμπανα πολέμου ηχούν και πάλι στη Μέση Ανατολή.

Νέος στόχος η Συρία.

- Το έχουμε, νομίζω, πει. Κάθε τόσο πρέπει να γίνεται και ένας πόλεμος για να κρατηθεί το επίπεδο ζωής στις χώρες που στηρίζουν την κοινωνική τους ανάπτυξη στην εξαγωγή του μαύρου θανάτου. Κάποτε ο πρόεδρος Μιττεράν μου εκμυστηρεύθηκε ότι εάν δεν πουλήσουν όπλα, θα πέσει κάθετα το επίπεδο της ζωής στην Γαλλία. Και όταν λέμε «όπλα», πρόσθεσε, εννοούμε μεγάλα, χοντρά, ακριβά, όπως αεροπλάνα, υποβρύχια, τανκς, πυραύλους και φυσικά σφαίρες, εκατομμύρια σφαίρες.

- Και χημικά; τον ρώτησα, γιατί ήξερα.

- Αυτό δεν μπορώ να το πω, μου απάντησε με το γνωστό γαλατικό του ειρωνικό μειδίαμα. Αφού αυτός ο ίδιος είχε φροντίσει να σώσει τον γιο μου βάζοντάς τον στο μοναδικό στον κόσμο υπερσύγχρονο «διαστημικό» στρατιωτικό νοσοκομείο του Παρισιού που ήταν παράρτημα του εργαστηρίου παραγωγής χημικών, που τότε εφοδίαζαν τον Σαντάμ με αυτά, στον πόλεμο κατά του Ιράν. Τα χημικά εξόντωναν τους Ιρανούς και όσους δεν πέθαιναν «όπως θα έπρεπε» αλλά είχαν βαρειά εγκαύματα τους έφερναν σ’ αυτό το νοσοκομείο για να τους εξετάσουν βασικά οι επιστήμονες που έφτιαχναν τα χημικά και να διαπιστώνουν ποιο σφάλμα έκαναν στο κοκταίηλ των χημικών και έζησαν οι τραυματίες αυτοί ενώ κανονικά «έπρεπε» να πεθάνουν…

Έτσι μ’ αυτόν τον «ανθρωπιστικό» τρόπο -γιατί παράλληλα οι γιατροί βελτίωναν τις μεθόδους θεραπείας εγκαυμάτων- οι χημικοί των εργαστηρίων του μαύρου θανάτου βελτίωναν τις επιδόσεις τους! Σκέφτομαι την ικανοποίηση των επιστημόνων θανάτου όπου γης από το τελευταίο τους κατόρθωμα, τα εκατοντάδες παιδάκια στη Συρία, για να κρατηθεί ψηλά το επίπεδο ζωής ενός ακόμα προπύργιου της Δημοκρατίας και της υπεράσπισης της Ασφάλειας και της Ειρήνης σε περιοχή με υπανάπτυκτους λαούς.

- Μ.Θ. Και γιατί, κύριε Πρόεδρε, αντί να πουλάτε θάνατο δεν φροντίζετε να πουλάτε ειρήνη; Αντί για σφαίρες τρόφιμα, αντί για πυραύλους ψυγεία, αντί για κανόνια αυτοκίνητα, τηλεοράσεις, έπιπλα, σχολεία, βιβλία, ρούχα, αρώματα! Οι πόλεμοι δεν γίνονται μόνο για τα κέρδη;

- Φ. ΜΙΤ. Γίνονται για να παταχθεί η τρομοκρατία, οι εθνικισμοί, οι φανατισμοί

- Μ.Θ. Κι εσείς τι είσθε; Χωροφύλακες;

- Φ. ΜΙΤ. Ποιοι εμείς; Το Συμβούλιο Ασφαλείας αποφασίζει.

- Μ.Θ. Το λέτε σοβαρά; Αφού υπάρχουν χώρες που δεν συμφωνούν.

- Φ.ΜΙΤ. Τότε απευθυνόμαστε στον ΟΗΕ, στην πλειοψηφία των Εθνών.

- Μ.Θ. Κορέα, Βιετνάμ, Αφρική, Νότια Αμερική… Μόνο αυτοί οι λαοί είναι άτακτοι;
Υπανάπτυκτοι; Κακοί; Κι αυτό το λέτε αυτό εσείς, ένας Γάλλος που έζησε από πρώτο χέρι την καλωσύνη, την Ανάπτυξη και την Τάξη της Χιτλερικής Γερμανίας… Υπάρχει τάχα ένας λαός σε όλο τον υπανάπτυκτο κόσμο που να έχει φτάσει την βαρβαρότητα και την κτηνωδία στα επίπεδα αυτής της ευρωπαϊκής χώρας;
*
Ήταν τότε που φιλοξενούσα τον Πρόεδρο της Γαλλίας στο σπίτι μου στο Βραχάτι. Όπως ξέρετε, ποτέ δεν αναφέρθηκα στις προσωπικές μας συζητήσεις, γιατί έτσι έπρεπε να κάνω. Πέρασαν όμως πολλά χρόνια και πιστεύω ότι αυτά τα λόγια που αποκαλύπτω, δεν θίγουν τη μνήμη του μεγάλου φίλου.

Μου δίνουν όμως το έναυσμα για να προχωρήσω σε ορισμένες σκέψεις με αφορμή τους πολέμους που σχεδόν κάθε χρόνο κάνουν εδώ κι εκεί οι ίδιες πάντα χώρες: ΗΠΑ, Αγγλία, Γαλλία, Ισραήλ και η Γερμανία να ακολουθεί προσεκτικά. Τι το κοινό έχουν; Έχουν πολλά. Όμως εγώ θα αναφερθώ στο γεγονός ότι οι πολεμικές τους βιομηχανίες μετά το τέλος του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου άρχισαν να παίρνουν ολοένα και μεγαλύτερο μερίδιο στο σύνολο των παραγωγικών σχέσεων και δυνάμεων και επομένως και στους εθνικούς προϋπολογισμούς αυτών των κρατών, σε σημείο που, όπως το είπε κι ο Μιττεράν, να εξαρτάται το επίπεδο ζωής της χώρας από τα κέρδη της εξαγωγής του μαύρου θανάτου.

Όμως αυτή η τεράστια σημασία των πολεμικών βιομηχανιών στη ζωή ενός έθνους δεν μπορεί να περιορίζεται μόνο στα οικονομικά πλαίσια. Διότι διαβρώνει με πολλούς τρόπους ολόκληρη την κοινωνία. Και κυρίως ψυχολογικούς, ιδεολογικούς, πολιτικούς και φυσικά στρατιωτικούς. Τα εκατομμύρια εργάτες στις πολεμικές βιομηχανίες, οι οικογένειές τους, το κοινωνικό περιβάλλον στις μικρές πόλεις, όπου υπάρχουν πολεμικά εργοστάσια.

Οι στρατιωτικοί που η ψυχολογία τους ανεβαίνει με το αίσθημα της δύναμης, της ανωτερότητας, της εθνικής ισχύος, της βίας που ξεπερνά τα όρια κάθε ελέγχου και γίνεται ανεξέλεγκτη, ατιμώρητη, κυριαρχική. Και φυσικά αυτή η αλλαγή της ψυχολογίας δεν περιορίζεται στους στρατιωτικούς αλλά διαχέεται σε όλα τα κοινωνικά στρώματα και κυρίως στα ΜΜΕ και τους επιστήμονες. Επίσης τα οικονομικά οφέλη δεν περιορίζονται στους λίγους επί κεφαλής. Διαχέονται και αυτά σε όλη την κοινωνία. Όσο για τα κρατικά οφέλη, με τους φόρους πηγαίνουν προς τους κοινωνικούς τομείς της Πρόνοιας, Υγείας, Παιδείας και Έρευνας.

Έτσι τελικά πίσω από κάθε δολλάριο και κάθε ευρώ του κάθε πολίτη υπάρχουν εκατοντάδες χιλιάδες θύματα των όπλων που κατασκευάζουν οι «πολιτισμένοι» για να εξοντώσουν τους «απολίτιστους», εισπράττοντας από τους θανάτους και τις καταστροφές τους κολοσσιαία κέρδη, ώστε να ζουν άνετα και πολιτισμένα και να δίνουν αφ’ υψηλού μαθήματα σεβασμού των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και άλλες παρλαπίπες.

Συμπέρασμα: Από μια τέτοια κοινωνία αγρίων με γραβάτα, τι μπορεί κανείς να περιμένει; Η διαφορά μας εμάς των Ελλήνων από τους Ιρακινούς και τους Σύριους είναι γεωγραφικού χαρακτήρα, γιατί είμαστε πιο κοντά στα έθνη των «πολιτισμένων». Αν μας καίγανε ζωντανούς, όπως ετοιμάζονται να κάνουν τώρα με την Συρία, η οσμή των κρεάτων που καίγονται, ίσως έφτανε ως τη μύτη τους και αυτό είναι ενοχλητικό.

Υπάρχουν άλλοι τρόποι για υπανάπτυκτους που κατά λάθος έγιναν Ευρωπαίοι. Εξ ίσου κερδοφόροι. 40 δισεκατομμύρια ευρώ κέρδισαν οι Γερμανοί από τη δική μας κρίση και από την κρίση των άλλων υπανάπτυκτων του Νότου…

Ο κ. Χάρης Θεοχάρης, ο ατρόμητος τεχνοκράτης, την βρήκε την άκρη. Ανακάλυψε πόσο ευεργετικό θα είναι για το ελληνικό δημόσιο να κλείσουν οι εταιρείες που οφείλουν στο δημόσιο.

Για να μην κουραζόμαστε και γράφουμε τώρα πόσα χρεωστάνε. Σαν να λέει: Έχουμε κι άλλες δουλειές. Που την έκρυβε ο άνθρωπος τόση σοφία; Αντώνη, άλλες μια - δυο τέτοιες δηλώσεις και δεν τις γλιτώνουμε τις εκλογές.

Είναι λίγοι, απίστευτα λίγοι. Όταν οι άνθρωποι που έχουν αναλάβει να βγάλουν την χώρα από την κρίση σκέφτονται με τέτοιο τρόπο, τότε είναι φανερό ότι δεν υπάρχει ελπίδα. Ειδικά αυτή η ομάδα των δήθεν τεχνοκρατών που έχει πάρει τα κλειδιά του υπουργείου Οικονομίας "φωνάζει" από μίλια μακριά για την ανικανότητα και την επικινδυνότητά της.

Αντί να απολογηθούν δημόσια για το ρεζιλίκι της Σαντορίνης, αραδιάζουν στον δρόμο ένα σωρό ανοησίες. Ποιός να κλείσει κύριε Θεοχάρη; Εκείνος που έχει μείνει όρθιος στην κρίση και εξακολουθεί να παράγει; Που αγωνίζεται για να πληρώσει τα χαράτσια σας; Είστε με τα καλά σας;

Κι αυτοί που βρίσκονται σήμερα σε δυσχερή θέση επειδή το δημόσιο "ξέχασε" να τους πληρώσει; Αυτοί τι πρέπει να κάνουν κύριε Χάρη Θεοχάρη; Να πάρουν το δίκαννο;

Όσο περνάει ο καιρός και αποκαλύπτουν την ανεπάρκειά τους με τα έργα και τις δηλώσεις τους, γίνεται όλο και πιο φανερό γιατί οι πιθανότητές μας να βγούμε στην άλλη άκρη του τούνελ είναι σχεδόν ανύπαρκτες. Βάλανε ένα σωρό φόρους στα ακίνητα και οδήγησαν την αγορά σε κραχ. Έβαλαν αβάσταχτους φόρους ακόμη και σε άνεργους, συμπεριφέρθηκαν και εξακολουθούν να συμπεριφέρονται με τρόπο ανάλγητο και προκλητικό. Κι αντί να απολογηθούν για το χάος που προκάλεσαν, ζητούν να εξαφανιστούν και οι τελευταίες ιδιωτικές εταιρείες της χώρας.

Θα πει κανείς ότι η προχειρότητα μας χαρακτηρίζει, όπως φάνηκε στην περίπτωση της Σαντορίνης. Ότι το πολιτικό σύστημα συνεχίζει να βρίσκεται στον δικό του πλανήτη, όπως έδειξε η κυνικότητα με την οποία ο κ. Σπυρόπουλος του ΙΚΑ αποφάσισε να αυξήσει τις συντάξεις βουλευτών και δημάρχων.

Όλα αυτά συμβαίνουν. Ίσως, όμως, να είχαμε γλιτώσει αρκετά, αν υπήρχε μία ηγεσία με πυγμή. Για να στείλει σπίτια τους ορισμένους που έχουν καθίσει στο σβέρκο μας. Να ακούσουμε μία φορά το αυτονόητο: Απολύθηκε με εντολή Σαμαρά. Αυτό δηλαδή που κάνουν όλοι οι πρωθυπουργοί του κόσμου με τα στελέχη της κυβέρνησής τους, όταν αυτά αποδεικνύονται ανεπαρκή και επικίνδυνα για τους εαυτούς τους και τους γύρω τους. Εκεί ναι, θα είχε εφαρμογή αυτό που συνεχώς ακούμε "με εντολή Σαμαρά".

capital
 

Οσα ακολουθούν δεν έχουν καμία σχέση ούτε με ρομάντζες ούτε με άλλες γλύκες που συνοδεύουν το καλοκαίρι. ......

Εξυφαίνεται εδώ και χρόνια μια τεράστια συνωμοσία που θέλει να μας πείσει ότι είμαστε τεμπέληδες, διεφθαρμένοι, απροσάρμοστοι σε καθετί που θα μπορούσε να αποτελέσει ένα σύγχρονο κράτος.

Μετά την κρίση, το δίχτυ αυτό βγήκε από τον αργαλειό και ξεδιπλώνεται πάνω απ' όλους μας σε ολόκληρη τη χώρα. Το στρώνουν με μαεστρία και νοικοκυροσύνη όλοι εκείνοι που οφείλουν τον πλούτο και την εξουσία τους στη σημερινή κατάντια μας. Προφανώς για να σκεπάσουν τις δικές τους απαράγραπτες ευθύνες και πομπές ως ιθύνουσα τάξη με ονοματεπώνυμο.

Καθώς το αυγουστιάτικο φεγγάρι κάνει τη νύχτα μέρα, όλες οι σκοτεινές διαδρομές, ανθρώπων και χρημάτων, μου φωτίστηκαν πιο έντονα. Τόσο έντονα, που σας βασανίζω για να μη σεληνιαστώ.

Το ψάρι βρομάει απ’ το κεφάλι. Και τα μεγάλα ψάρια του δικού μας καιρού βρομάνε πολύ, δυστυχώς. Σε κάποιους όχι μακρινούς καιρούς οι ομόλογοί τους έχτιζαν σχολεία, νοσοκομεία, γηροκομεία, βιβλιοθήκες, θέατρα, μουσεία. Είχαν όραμα γιατί ήξεραν να γράφουν, να διαβάζουν, να ακούν, να συμπονούν. Είχαν πάντα αίσθηση προορισμού και καθήκοντος, γιατί ποτέ δεν ξέχασαν από πού ξεκίνησαν. Σε αυτή την τελευταία μνήμη οφειλόταν και η αγάπη και η πίστη τους στους απλούς ανθρώπους.

Σε αυτούς τους καιρούς η πατρίδα σηκώθηκε και δημιούργησε. Οι πολιτικοί της μιλούσαν και έγραφαν με τρόπο που, αν οι σημερινοί κληθούν να διαβάσουν έστω, θα τους θυμίσει άγνωστο αρχαίο κείμενο. Οχι μόνο από την ποιότητα της γλώσσας αλλά κυρίως από την ένταση των ιδεών και από το πάθος για προσφορά.

Σε εκείνα τα χρόνια δεν θα διανοούνταν κανείς να ισχυριστεί ότι τα φορολογικά έσοδα τα έριξε έξω ο λαχανιασμένος να επιβιώσει ελεύθερος επαγγελματίας ούτε ότι υπεύθυνος για τη γραφειοκρατία και την ανοργανωσιά του κράτους είναι ο δύστυχος δημόσιος υπάλληλος που συνθλίβεται ανάμεσα στις συμπληγάδες των ανάξιων που διόρισαν δίπλα του οι εκάστοτε πολιτικοί προϊστάμενοί του.

Σε εκείνα τα χρόνια δεν θα στοχοποιούνταν με ευκολία διαδοχικά οι αδύναμοι κρίκοι μιας κοινωνίας που καταρρέει για να κρατηθούν όσο γίνεται στον αφρό τα βαρίδια που τη στέλνουν άψαλτη στον πάτο. Κι αυτό είναι ίσως το μόνο σημείο όπου οι Γερμανοί έχουν δίκιο. «Η ελίτ σας είναι το αξεπέραστο πρόβλημά σας» λένε με κάθε ευκαιρία.

Είναι τα βαρίδια που δεν ολοκληρώθηκαν οι έλεγχοι για τις περιουσίες τους στο εξωτερικό, τα βαρίδια που ζητούν κρατική αναχρηματοδότηση για ιδιωτικές τράπεζες, τα βαρίδια που αμείβονται με προκλητικούς μισθούς στη χώρα που βουλιάζει στην ανεργία για να τη σώσουν. Τα βαρίδια που υπηρέτησαν με αφοσίωση όλους και όλα εκείνα που μας οδήγησαν εδώ.

Τολμούν λοιπόν κάποιοι μέσα σε αυτό το περιβάλλον, με αφορμή τις συμπεριφορές κάποιων αλητών, να κουνούν το δάχτυλο και να ζητούν τον λόγο από όλους τους άλλους που προσπαθούν να επιβιώσουν κατά μόνας; Δεν νομίζω ότι άλλος πολίτης σε άλλη χώρα του κόσμου βιώνει τη μοναξιά τη δική μας στην προσπάθειά του να κάνει οτιδήποτε. Αβοήθητος από όλους κι από όλα. Αντιμέτωπος με ένα εχθρικό σύμπαν που έχει μπαστακωθεί στον σβέρκο μας. Γι’ αυτό κι όποιος φεύγει από εδώ απελευθερώνεται, επιβιώνει άνετα και συχνά μεγαλουργεί.

Ισως αυτός να ’ναι και ο τελικός στόχος και των εμπνευστών του έργου, αυτών που εξυπηρετούν οι μπάστακες που προαναφέραμε: να φύγουμε· να αδειάσει ο τόπος· να τον κάνουν ό,τι θέλουν ακόμη πιο ανενόχλητοι.

Αλλά πού να πάμε; Ούτε διακοπές δεν πήγαμε φέτος. Εδώ θα είμαστε και παρέα θα χορέψουμε μαζί με όσους τώρα κουνιούνται κοτεράτοι στα μποφόρια του Αιγαίου, όταν επιστρέψουν.

Φέτος ειδικά τη χρειάζονταν αυτήν την προπόνηση γιατί τα ρημάδια που άφησαν πίσω τους να δείτε κούνημα που κάνουν!

 

 

Γιώργος Κ. Στράτος
 

Περισσότερα Άρθρα...