Ο αστροφυσικός Δημήτρης Τσιμπίδας χειρίζεται το τηλεσκόπιο Δωρίδη στο Εθνικό Αστεροσκοπείο, στο εσωτερικό του κτιρίου του Χάνσεν, στο Θησείο, το οποίο γίνεται σιγά σιγά γνωστό και στο εξωσχολικό κοινό χάρις σε ειδικά προγράμματα ξεναγήσεων που πραγματοποιούνται τα τελευταία χρόνια, σε μια προσπάθεια εξωστρέφειας του φορέα.

Δεν υπάρχει πιο γλυκιά ανάμνηση. Να παρατηρεί κανείς τα αστέρια από την ασφάλεια που προσφέρουν οι μητρικές και πατρικές αγκαλιές, κάπου μεταξύ ουρανού και γης. Κάθε επαφή με την αστρονομία μάς γυρίζει πίσω, σε εκείνον τον εαυτό που διψούσε να ανακαλύψει τον κόσμο και τα όριά του. Με αυτό το συναίσθημα του παιδικού ενθουσιασμού, ανηφορίσαμε, ένα γλυκό καλοκαιρινό βράδυ του Αυγούστου, τον δρόμο που οδηγεί στο Αστεροσκοπείο του Θησείου.

Στην κορυφή του βραχώδους λόφου των Νυμφών, με προνομιακή θέα προς τον Παρθενώνα, το υπέροχο κτίριο του Θεόφιλου Χάνσεν κρύβει μικρούς θησαυρούς. Λίγο παραπέρα, στην πρόσφατα επισκευασμένη Θόλο, ένα τηλεσκόπιο του 1902 μάς βάζει σε μια ατμόσφαιρα του μυθιστορήματος του Ιουλίου Βερν «Ο περίπλους της Σελήνης». Ιδού ένα από τα πιο καλά φυλαγμένα μυστικά της Αθήνας, το οποίο γίνεται σιγά σιγά γνωστό στο εξωσχολικό κοινό χάρις σε ειδικά προγράμματα ξεναγήσεων που πραγματοποιούνται τα τελευταία χρόνια, σε μια προσπάθεια εξωστρέφειας του φορέα.

Πριν από 169 χρόνια...

Asteroskopeio early 1860s

Στη σιδερένια πόρτα της εισόδου μάς υποδέχεται το προσωπικό του Εθνικού Αστεροσκοπείου, στο οποίο συμμετέχει ο φυσικός του Διαστήματος Δημήτρης Τσιμπίδας. Είναι ένας συμπαθέστατος τριαντάρης που, μαζί με μερικούς ακόμα νέους σε ηλικία επιστήμονες, αναλαμβάνει να παρουσιάσει στους επισκέπτες τον χώρο, τα κτίρια και τα αστρονομικά όργανα. Με τα μαλακά χρώματα του δειλινού και τον ήχο των τζιτζικιών, μας διηγείται την ιστορία του Εθνικού Αστεροσκοπείου Αθηνών. Οπως υποψιάζεται κανείς, η ίδρυσή του ταυτίζεται με την περίοδο που ακολούθησε τη σύσταση του νέου ελληνικού κράτους, αλλά και την επιθυμία των εθνικών ευεργετών να δημιουργήσουν στην πρωτεύουσα θεσμούς αντίστοιχους με εκείνους που υπήρχαν στην Ευρώπη.

Στην πρόσοψη υπάρχει η επιγραφή Servare Intaminatum (Να μείνει ανέπαφο) και ο θυρεός της οικογένειας Σίνα. Ο νεαρός αστροφυσικός μάς εξηγεί: «Γύρω στο 1840, ο βαρώνος Γεώργιος Σίνας, τότε πρόξενος της Ελλάδας στη Βιέννη, εκδήλωσε την πρόθεση να κάνει μια δωρεά για την ανάπτυξη της επιστημονικής έρευνας.

Ζήτησε τη συμβουλή του φίλου του κ. Prokesh-Osten, πρεσβευτή της Αυστρίας στην Ελλάδα, του οποίου γραμματέας τότε ήταν ο φυσικός και αστρονόμος, καθηγητής Γεώργιος Βούρης. Με τη δική τους προτροπή αποφασίζει να δωρίσει στο ελληνικό κράτος 500.000 δραχμές για την ίδρυση και τον εξοπλισμό του Αστεροσκοπείου στην Αθήνα. Είναι το πρώτο ερευνητικό ίδρυμα της χώρας μας, το οποίο θεμελιώθηκε το 1842, στις 26 Ιουνίου (8 Ιουλίου με το νέο ημερολόγιο), κατά τη διάρκεια μιας έκλειψης ηλίου. Τα εγκαίνιά του πραγματοποιήθηκαν ακριβώς πριν από 169 χρόνια στις 9 Σεπτεμβρίου/21 Σεπτεμβρίου του 1846».

Αστρονομία και ναυτιλία

«Ο πρώτος σκοπός του ιδρύματος ήταν να μετράμε την ώρα και να γίνεται επίσης καταγραφή των μετεωρολογικών δεδομένων. Ο σημερινός πρόεδρος του Αστεροσκοπείου, καθηγητής Αστροφυσικής Κανάρης Τσίγκανος, πιστεύει πως ο Σίνας και ο Βούρης είχαν τη διορατικότητα να αντιληφθούν πως η ναυτιλία θα είναι ένας από τους πιο στιβαρούς πυλώνες της ανάπτυξης του νεογέννητου κράτους. Εδωσαν έμφαση στον υπολογισμό της ακριβούς ώρας, διότι χωρίς αυτήν ένα καράβι που έφευγε από τον Πειραιά εκείνη την εποχή δεν μπορούσε να υπολογίσει σωστά το στίγμα του στη θάλασσα με τα ναυτικά χρονόμετρα. Η εθνική ώρα υπολογιζόταν εδώ και διαδιδόταν σε όλη την Ελλάδα». Προτού επισκεφθούμε το εσωτερικό του κτιρίου απολαμβάνουμε την υπέροχη θέα του Ιερού Βράχου από την πίσω πλευρά του κτιρίου που βρίσκεται ακριβώς στην ευθεία του βλέμματος. Στον προαύλιο χώρο υπάρχει μάλιστα και το σημείο μηδέν, όπου υπολογίζονται όλες οι χιλιομετρικές αποστάσεις της Αθήνας με τις πόλεις της περιφέρειας και του εξωτερικού.

Περνώντας το κατώφλι του ιστορικού κτιρίου Σίνα, αντιλαμβάνεται κανείς τη σπουδαιότητα που είχαν αυτά τα πρώτα κτίρια του ελληνικού κράτους για τη δημιουργία της εθνικής ταυτότητας. Επιβλητικά, δωρικά, με κομψό διάκοσμο, έθεταν τα μέτρα της αισθητικής μέσα από τον νεοκλασικισμό. Η συντήρηση του οικοδομήματος έχει γίνει με άψογο τρόπο στο παρελθόν από την Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών. Στο εσωτερικό του κτιρίου του Χάνσεν υπάρχουν διάφορες αίθουσες με αστρονομικά όργανα αλλά και μια βιβλιοθήκη που έχει ζηλευτά αποκτήματα. Πού αξίζει να σταθεί κανείς; Στην τεράστια προσφορά ενός από τους διαπρεπείς διευθυντές του ιδρύματος, του Γερμανού Ιουλίου Σμιτ, ο οποίος ανέλαβε τα ηνία το 1858. Εμπλούτισε τη βιβλιοθήκη, τον εξοπλισμό, αλλά έμεινε στην ιστορία της επιστήμης για έναν μοναδικό χάρτη.

Μια βοήθεια που έπιασε τόπο

Οι επισκέψεις στο Αστεροσκοπείο ξεκίνησαν το 2008. Ομως, από τη δεκαετία του 1980 το τηλεσκόπιο Δωρίδη σταμάτησε να λειτουργεί και παρουσίασε βλάβες στους μηχανισμούς (όχι στον φακό), όπως και στη Θόλο που δεν λειτουργούσε. Ο επικεφαλής του ομίλου ΟΤΕ, Μιχάλης Τσαμάζ, έτυχε να ξεναγηθεί στον χώρο το 2014 και, διαπιστώνοντας τις δυσκολίες, αποφάσισε να βοηθήσει: εξειδικευμένο τεχνικό κλιμάκιο του ΟΤΕ πραγματοποίησε ειδική μελέτη και αποκατάσταση των ηλεκτρικών και μηχανολογικών προβλημάτων στο ιστορικό τηλεσκόπιο και τη Θόλο.

Παράλληλα, έγιναν εργασίες συντήρησης και στεγανοποίησης στο κτίριο, ενώ ολοκληρώθηκε και ο ηλεκτροφωτισμός του μονοπατιού για να είναι εύκολη η πρόσβαση στους επισκέπτες. Ο επικεφαλής του κλιμακίου Γιώργος Κλαδούχας λέει στην «Κ» για τις εργασίες που κράτησαν ένα δίμηνο: «Δουλέψαμε πολύ σκληρά για να μπορέσουμε να επιδιορθώσουμε τις βλάβες και ήταν μια μοναδική εμπειρία για εμάς, τους τεχνικούς του ΟΤΕ που συντηρούμε δίκτυα και συσκευές, να δούμε πρώτοι την υπέροχη θέα των πλανητών. Ηταν κάτι που χαράχθηκε στη μνήμη μας. Οσο για τους ηλεκτροφωτισμούς των μονοπατιών, έγιναν τόσο σωστά που μας έχει ζητηθεί να κάνουμε το ίδιο και στην Πνύκα...».​​

Από τον Ιούλιο Βερν στον Ιούλιο Σμιτ και από την Ακρόπολη στο άπειρο

Ο Γερμανός που διαδέχθηκε τον Βούρη κατάφερε να ολοκληρώσει τον μνημειακό τοπογραφικό χάρτη της Σελήνης χάρις στην καλή ορατότητα του αττικού ουρανού. Στην τελική του μορφή έχει διάμετρο δύο μέτρα και αποτελείται από 25 τμήματα που στο σύνολό τους απεικονίζουν την ορατή από τη Γη επιφάνεια της Σελήνης. Σχεδιάστηκε με τη βοήθεια του διοπτρικού τηλεσκοπίου Ploessl και συμπεριλαμβάνει πάνω από 32.000 λεπτομέρειες.

«Αν και έγινε στα τέλη του 19ου αιώνα είναι χρήσιμος ακόμα και σήμερα», μας λέει ο Δημήτρης Τσιμπίδας. «Ηταν γνωστός σε ολόκληρο τον κόσμο και στην αρχική γαλλική έκδοση του μυθιστορήματος του Ιουλίου Βερν “Ο περίπλους της Σελήνης” υπάρχει αναφορά σε αυτόν». Αντίγραφο βρίσκεται στο μουσείο και πράγματι εντυπωσιάζει για τις λεπτομέρειές του. Και αν θέλει να δει κανείς το τηλεσκόπιο, μέσα από τον φακό του οποίου ο Ιούλιος Σμιτ ολοκλήρωσε το κοπιώδες έργο του, δεν έχει παρά να ανεβεί έναν όροφο πιο πάνω. Δυστυχώς δεν είναι σε λειτουργία όπως και η Θόλος στην οροφή.

Το τηλεσκόπιο Δωρίδη

Αφήνοντας πίσω μας το κτίριο Σίνα, παίρνουμε ακόμα ένα μονοπάτι που είναι διακριτικά φωτισμένο και που μας οδηγεί στο πιο ενδιαφέρον τμήμα της ξενάγησης. Σε μια ξεχωριστή Θόλο που βρίσκεται λίγο μακρύτερα, θα δούμε από κοντά το ιστορικό τηλεσκόπιο Δωρίδη του 1902. «Ο Δωρίδης είχε γεννηθεί και ανατραφεί στη Γαλλία», μας εξηγεί ο αστροφυσικός.

«Δεν είχε επισκεφθεί ποτέ την Ελλάδα και ζούσε έναν μονήρη βίο στο Βουκουρέστι. Ντυνόταν φτωχικά και δεν έβγαινε ποτέ έξω. Οταν πέθανε, το 1866, διαπιστώθηκε πως η περιουσία του ήταν 12.000 φλουριά, τα οποία έκανε δωρεά υπέρ των σκοπών των ελληνικών δημοσίων ιδρυμάτων. Μερικές δεκαετίες μετά τον θάνατό του, τα χρήματα τελικά διατέθηκαν στην Ακαδημία Αθηνών, η οποία προίκισε το Αστεροσκοπείο με αυτό το θαυμάσιο τηλεσκόπιο».

Είναι διοπτρικό τηλεσκόπιο με φακό 40 εκατοστών και εστιακή απόσταση 5 μέτρων. Στον άξονά του έχει σημάδια από σφαίρες από τις συγκρούσεις των Δεκεμβριανών του 1944.

Ο νεαρός επιστήμονας ανοίγει τη Θόλο με το πάτημα ενός διακόπτη και έτσι αποκαλύπτεται ένα τμήμα του καλοκαιρινού ουρανού. Υστερα, με επιδέξιες κινήσεις -καθώς ο μηχανισμός είναι χειροκίνητος- φέρνει το τηλεσκόπιο απέναντι από τη Σελήνη. Για να μπορέσει κανείς να εφαρμόσει το μάτι του στον φακό, πρέπει να ανεβεί μια σκάλα. Το πλάνο ενός τμήματος του δορυφόρου μας φαίνεται ολοκάθαρα. Η συγκίνηση είναι αναπόφευκτη. Αυτός είναι και ο επίλογος της επίσκεψης, σε ένα από τα μικρά και άγνωστα «διαμάντια» της πρωτεύουσας που συνδέει την Ακρόπολη με το άπειρο...

Οποιος θέλει να επισκεφθεί το Αστεροσκοπείο δεν έχει παρά να δει τις ημερομηνίες των ξεναγήσεων από τον ιστότοπο www.noa.gr και να κλείσει θέση στα γκρουπ, καθώς η προσέλευση είναι μεγάλη. Η γενική είσοδος είναι πέντε ευρώ και το μειωμένο εισιτήριο 2,5.

ΜΑΡΓΑΡΙΤΑ ΠΟΥΡΝΑΡΑ

aris taxidi

Η ανθρωπότητα έχει μπροστά της τουλάχιστον μια δεκαετία προτού καταφέρει να κάνει το μεγάλο βήμα στον «κόκκινο πλανήτη», ωστόσο η επιστημονική έρευνα που θα επιτρέψει σε μια επανδρωμένη αποστολή να ταξιδέψει στον Αρη έχει ήδη ξεκινήσει. Το ένα σκέλος της έρευνας είναι η προσομοίωση της ζωής πάνω στον αφιλόξενο πλανήτη.

Οι έξι εθελοντές «αστροναύτες» στο εργαστήριο της ΝASA θα περνούν τον περισσότερο χρόνο μέσα στον ειδικό θόλο, καθώς η κοσμική ακτινοβολία στον Αρη δεν θα τους επιτρέπει να βρίσκονται στον εξωτερικό χ
Οι έξι εθελοντές «αστροναύτες» στο εργαστήριο της ΝASA θα περνούν τον περισσότερο χρόνο μέσα στον ειδικό θόλο, καθώς η κοσμική ακτινοβολία στον Αρη δεν θα τους επιτρέπει να βρίσκονται στον εξωτερικό χώρο για πολλή ώρα

Η NASA έχει στήσει ένα εργαστήριο στο μεγαλύτερο ηφαίστειο της Χαβάης και στο πλαίσιο του προγράμματος HI-SEAS, έξι άνθρωποι ζουν εδώ και λίγες ημέρες σε συνθήκες που παραπέμπουν στον Αρη.

Οι έξι επιστήμονες θα περάσουν έναν ολόκληρο χρόνο μέσα σε έναν θόλο διαμέτρου 11 μέτρων και ύψους 6 μέτρων και δεν θα έχουν την παραμικρή αλληλεπίδραση με ανθρώπους έξω από το ασφυκτικό αυτό περιβάλλον. Πρόκειται για το τέταρτο και πιο φιλόδοξο πρόγραμμα του HI-SEAS, το οποίο έχει ως στόχο να διερευνηθεί η δυνατότητα των αστροναυτών του μέλλοντος να ζήσουν σε απομόνωση για τόσο μεγάλο χρονικό διάστημα.

Κατά τη διάρκεια των προηγούμενων πειραμάτων, οι «αστροναύτες» της Χαβάης είχαν τη δυνατότητα να βγαίνουν από τον θόλο τους φορώντας τις διαστημικές στολές τους και να έχουν κάποιες δραστηριότητες στον εξωτερικό χώρο. Κύριο μέλημά τους ήταν η διεξαγωγή μελετών στο περιβάλλον, αλλά το πλήρωμα ξέκλεβε κάποιο χρόνο για παίξει λίγο... γκολφ.

Η εξαμελής διεθνής ομάδα που βρίσκεται σήμερα στη Χαβάη δεν θα έχει αυτή την πολυτέλεια. Εχουν ήδη μαζί τους όλες τους τις προμήθειες σε τρόφιμα και νερό για έναν ολόκληρο χρόνο, που είναι πανομοιότυπες με αυτές που τρέφουν τους αστροναύτες στον διεθνή διαστημικό σταθμό.

Ο όγκος των προμηθειών που θα πρέπει να πάρουν μαζί τους σε μια πραγματική αποστολή στον Αρη θα είναι τεράστιος και αναμένεται ότι θα χρειαστεί μια επιπλέον μη επανδρωμένη αποστολή για να τις μεταφέρει. Στόχος των ερευνών στον «κόκκινο πλανήτη» θα είναι επίσης να διαπιστωθεί το ποσοστό υδρογόνου ή ενέργειας θα μπορεί να αντληθεί μελλοντικά επί τόπου, ώστε να μειωθεί ο όγκος των διαστημικών... αποσκευών.

Οι εθελοντές επιστήμονες παρακολουθούνται όλο το 24ωρο από κάμερες, αισθητήρες κίνησης και θερμότητας και άλλες μεθόδους για να συγκεντρωθούν στοιχεία σχετικά με τους κοινωνικούς και συναισθηματικούς παράγοντες που προκαλεί ο εγκλεισμός σε έναν θόλο και μπορεί να επηρεάσει τη συνεργασία της ομάδας.

Κατά τη διάρκεια μιας πραγματικής αποστολής, οι αστροναύτες θα είναι όντως υποχρεωμένοι να ζουν για μεγάλα διαστήματα μέσα στο μικρό τους «σπίτι». Η επιφάνεια του Αρη είναι εκτεθειμένη στην κοσμική ακτινοβολία, καθώς δεν διαθέτει τα γήινα μαγνητικά πεδία που λειτουργούν ως προστασία. Οι ειδικές στολές παρέχουν μηδαμινή προστασία και για αυτό οι ώρες στους εξωτερικούς χώρους θα είναι περιορισμένες.

Το πιο επικίνδυνο, όμως, είναι η «βροχή πρωτονίων», η οποία προκύπτει κάθε φορά που σημειώνονται ηλιακές εκρήξεις και φτάνουν τον «κόκκινο πλανήτη» μέσα σε δύο περίπου ημέρες.

Ο ήλιος θα παρακολουθείται διαρκώς από ειδικά τηλεσκόπια ώστε να εντοπίζονται εγκαίρως οι επικίνδυνες για τη ζωή των αστροναυτών εκρήξεις και θα ενημερώνονται για να κρυφτούν μέσα στον θόλο. Εκεί θα πρέπει να μείνουν ως επί το πλείστον ξαπλωμένοι στο κρεβάτι τους, προστατευμένοι από τη μεγάλη δεξαμενή νερού που θα περιβάλλει τον θόλο. Ενα στρώμα νερού πάχους μόλις 10 εκατοστών είναι αρκετό για να απορροφήσει το 90% της επικίνδυνης κοσμικής ακτινοβολίας.

Διάρκεια τριών χρόνων

Μια πραγματική επανδρωμένη αποστολή στον Αρη εκτιμάται ότι θα διαρκέσει συνολικά τρία χρόνια, όσο ήταν και το μεγάλο ταξίδι του Μαγγελάνου γύρω από τη Γη, από το 1519 μέχρι το 1522.

Η Γη περιστρέφεται ταχύτερα γύρω από τον Ηλιο, οπότε οι δύο πλανήτες βρίσκονται κοντά κάθε 26 μήνες. Ο συντομότερος «δρόμος» για τον κόκκινο πλανήτη απαιτεί την εκτόξευση του διαστημοπλοίου αρκετούς μήνες πριν γίνει η ευθυγράμμιση των δύο ουράνιων σωμάτων και η απόσταση περιοριστεί στα 600 εκατομμύρια χιλιόμετρα.

Το ταξίδι θα διαρκέσει περίπου 6 έως 8 μήνες, σύμφωνα με τους σημερινούς υπολογισμούς, ενώ η παραμονή των αστροναυτών στον Αρη θα διαρκέσει τουλάχιστον 12 με 16 μήνες, εν αναμονή της επόμενης ευνοϊκής ευθυγράμμισης. Η επιστροφή θα διαρκέσει επίσης περίπου 6 έως 8 μήνες.

ΜΑΡΙΑ ΑΔΑΜΙΔΟΥ

aris diastimoploio

Μια φωτογραφία από το Mars Curiosity Rover προβληματίζει τους θεωρητικούς της ουφολογίας. Ενα σκούρο αντικείμενο στην επιφάνεια του Αρη μοιάζει με διαστημόπλοιο.

Η φωτογραφία που τράβηξε το Mars Curiosity Rover προβληματίζει τους θεωρητικούς της ουφολογίας. Στην φωτογραφία έχει αποτυπωθεί ένα σκούρο αντικείμενο που μοιάζει με τα συντρίμμια ενός διαστημοπλοίου.

«Εντόπισα αυτήν την ανωμαλία στην πιο πρόσφατη φωτογραφία που έστειλε από τον Αρη το Curiosity Rover. Το μαύρο αντικείμενο μοιάζει με τα συντρίμμια ενός UFO». Λέει ο λάτρης της ουφολογίας Σκοτ Γουόρινγκ ο οποίος εξετάζοντας τη φωτογραφία, υπολογίζει ότι το αντικείμενο έχει μήκος 2,5 έως 3 μέτρα.

Ορισμένοι θεωρητικοί της ύπαρξης εξωγήινων πολιτισμών θεωρούν ότι το «σκάφος» μοιάζει πολύ με τα Star Destroyers, τα θρυλικά διαστημόπλοια που εμφανίζονταν στην ταινία «Ο Πόλεμος των Αστρων» αν και αυτά ήταν 500 φορές μεγαλύτερα.

Ολοι περιμένουν με ενδιαφέρον καινούργιες φωτογραφίες του Curiosity Rover προκειμένου να διαπιστώσουν περί τίνος πρόκειται.

plouton1

Τα συναρπαστικά ευρήματα του New Horizons στον Πλούτωνα ξεπερνούν κάθε μέρα τις προσδοκίες των επιστημόνων της NASA για τον πλανήτη-νάνο.

Μετά τις παγωμένες οροσειρές που εντοπίστηκαν στον Πλούτωνα, οι ερευνητές έχουν ανακαλύψει μέσα από τις φωτογραφίες του διαστημικού σκάφους μια σειρά από στοιχεία που τους κάνουν να μιλούν για έναν «κόσμο παγο-θαυμάτων».

Eκπληκτοι οι επιστήμονες της NASA εντόπισαν σε εικόνες που έστειλε στη Γη το New Horizons σημάδια πρόσφατης γεωλογικής δραστηριότητας στην παγωμένη περιοχή Sputnik Planum, η οποία έχει το μέγεθος του Τέξας.

Συγκεκριμένα, αυτό που διαπίστωσαν ήταν ότι μια επιφάνεια πάγου έχει μετακινηθεί με τρόπο που θυμίζει την κίνηση των γήινων παγετώνων και ενδεχομένως να βρίσκεται ακόμα σε κίνηση.

Μια άλλη φωτογραφία αποκάλυψε την ύπαρξη μιας μεγάλης ομίχλης που περιβάλλει τον πλανήτη, που φτάνει έως 130 χιλιόμετρα πάνω από την επιφάνειά του.

Αυτή αποτελείται μάλιστα από δύο στρώματα, το ένα στα 80 χιλιόμετρα πάνω από τον πλανήτη και το άλλο 50 χιλιόμετρα πάνω από το πρώτο.

«Η ομίχλη που ανιχνεύθηκε σε αυτήν την εικόνα είναι στοιχείο-κλειδί στη δημιουργία των σύνθετων συστατικών υδρογονανθράκων που δίνουν στην επιφάνεια του Πλούτωνα την κόκκινη απόχρωσή του», ανέφερε ο ερευνητής του New Horizons Μάικλ Σάμερς και σχολίασε:

«Το σαγόνι μου έπεσε στο πάτωμα όταν είδα αυτήν την πρώτη εικόνα μιας εξωγήινης ατμόσφαιρας στο Κουίπερ Μπελτ. Μας θυμίζει ότι η εξερεύνηση μας φέρνει πολύ περισσότερα από απλά απίστευτες ανακαλύψεις, μας φέρνει ασύλληπτη ομορφιά».

Ιδιαίτερα εντυπωσιακή είναι μια μονταρισμένη εικόνα του Πλούτωνα που έδωσε στη δημοσιότητα η NASA και αποτελεί συνδυασμό τεσσάρων φωτογραφιών του πλανήτη.

Παγωμένη περιοχή

plouton2

Κινούμενους παγετώνες, οροσειρές και μια απέραντη ομίχλη αποκάλυψαν οι φωτογραφίες του Πλούτωνα που έστειλε το διαστημικό σκάφος New Horizons

Σε αυτήν αποτυπώνεται με έντονο λευκό χρώμα νοτιοανατολικά η μεγάλη παγωμένη «Περιοχή Τόμπο», στο κέντρο της οποίας βρίσκεται η Sputnik Planum όπου συντελούνται εντυπωσιακά γεωλογικά φαινόμενα.

«Ξέραμε ότι η αποστολή στον Πλούτωνα θα έφερνε ορισμένες εκπλήξεις και τώρα -10 ημέρες μετά την πλησιέστερη προσέγγιση- μπορούμε να πούμε ότι η προσδοκία μας έχει ξεπεραστεί κατά πολύ», δήλωσε ο Τζον Γκρούνσφελντ, αναπληρωτής διοικητής της NASA, σχολιάζοντας ότι «με κινούμενους παγετώνες, εξωτική χημεία επιφάνειας, οροσειρές και μια απέραντη ομίχλη, ο Πλούτωνας εμφανίζει τέτοια γεωλογική ποικιλία που είναι πραγματικά συναρπαστική».

hoking

Μία πολύ ενδιαφέρουσα υπόθεση έκανε ο Στίβεν Χόκινγκ, που υποστήριξε, ότι οι άνθρωποι θα μπορούσαν να δραπετεύσουν από το σύμπαν μας, σε ένα άλλο σύμπαν, μέσα από τις μαύρες τρύπες.

Την σκέψη αυτή διατύπωσε κατά τη διάρκεια Συνεδρίου στη Στοκχόλμη.

Ο Χόκινγκ εκτιμά, ότι οι άνθρωποι πιθανόν, να μπορούν να γίνουν ταξιδιώτες σε ένα άλλο σύμπαν, χωρίς όμως να μπορούν μετά να επιστρέψουν εκεί που ήταν.

Οι μαύρες τρύπες δεν είναι στην πραγματικότητα και όσο μαύρες πιστεύουμε και θα μπορούσαν, να είναι μία διέξοδος σε ένα παράλληλο σύμπαν.

"Η ύπαρξη των εναλλακτικών θεωριών περί μαύρων τρυπών υποδεικνύει, ότι αυτό είναι πιθανόν. Η τρύπα θα πρέπει να είναι πολύ μεγάλη και να περιστρέφεται.

Έτσι, θα μπορούσε να είναι το πέρασμα για το άλλο σύμπαν. Επειδή όμως, θα είναι μάλλον αδύνατο να επιστρέψει κανείς, αν και με ενδιαφέρει πολύ μία πτήση στο διάστημα, λέω να μην το δοκιμάσω", είπε ο Χόκινγκ.

panselinos ble

Ένα σπάνιο φαινόμενο στο ουρανό σήμερα το βράδυ Παρασκευή 31 Ιουλίου. . Η δεύτερη πανσέληνο του μήνα.

Ως «blue moon» (μπλε φεγγάρι) ορίζεται η δεύτερη πανσέληνος ενός μήνα, όμως πότε το φεγγάρι γίνεται πραγματικά μπλε;

Το κανάλι NASA science αποφάσισε να εξηγήσει με ένα βίντεο την ιστορία του φαινομένου γνωστού και ως blue moon

Οι περισσότερες «μπλε πανσέληνοι» έχουν ένα απαλό γκρι ή λευκό χρώμα, όπως ακριβώς το φεγγάρι που βλέπουμε οποιαδήποτε άλλη νύχτα. Η δεύτερη πανσέληνος μέσα σε ένα μήνα επίσης δεν αλλάζει χρώμα.

Ωστόσο, σε σπάνιες περιπτώσεις η Σελήνη μπορεί να γίνει μπλε. Για να πάρει όμως το φεγγάρι ένα πραγματικά μπλε χρώμα πρέπει να προκληθεί η έκρηξη ενός ηφαιστείου.

Για παράδειγμα, σύμφωνα με όσα αναφέρει η NASA, το 1883 οι άνθρωποι έβλεπαν μπλε φεγγάρια σχεδόν κάθε νύχτα, μετά από την έκρηξη του ηφαιστείου Κρακατόα στην Ινδονησία που είχε μέγεθος αντίστοιχο μίας ατομικής βόμβας 10 μεγατόνων. Τα σύννεφα σκόνης στην ατμόσφαιρα γέμισαν με σωματίδια τα ανώτερα στρώματα της ατμόσφαιρας και έτσι η σελήνη έδειχνε μπλε.

Η NASA επισημαίνει και άλλα παρόμοια γεγονότα είτε από εκρήξεις ηφαιστείων, είτε πυρκαγιές που οι καπνοί άλλαξαν το χρώμα του φεγγαριού.

Τέλος παροτρύνει τους «κυνηγούς» των αστρονομικών φαινομένων, αλλά και τον απλό κόσμο να δει την ανατολή της Σελήνης και να διαπιστώσει ιδίοις όμμασι τι χρώμα θα έχει.

exoplanitis gh
 
Εναν πλανήτη πιστό αντίγραφο της Γης, ο οποίος θα μπορούσε να κατοικηθεί ή και να κατοικείται ήδη, ανακάλυψε η ΝASA.

Ο πλανήτης, που ονομάστηκε Kepler-452b, εντοπίστηκε από το διαστημικό τηλεσκόπιο Κέπλερ σε μια από τις λεγόμενες κατοικήσιμες ζώνες, στον αστερισμό Cygnus.

Δηλαδή βρίσκεται σε τροχιά γύρω από ένα αστέρι που μοιάζει με τον δικό μας Ηλιο γεγονός που της επιτρέπει να έχει συνθήκες παρόιμιες, αν όχι ίδιες με αυτές που επικρατούν στο δικό μας πλανήτη.

Η διάμετρος αυτής της... εξαδέρφης της Γης είναι κατά 60% μεγαλύτερη από τον πλανήτη μας και εκτιμάται ότι έχει βραχώδες έδαφος, αν και ακόμη δεν έχουν γίνει έρευνες για την σύσταση της μάζας της.

Η δυσάρεστη είδηση σε αυτήν την εντυπωσιακή ανακάλυψη είναι η απόσταση που χωρίζει την Γη από αυτόν τον πλανήτη.

Οι επιστήμονες ανακοίνωσαν ότι βρίσκεται 1.400 έτη φωτός μακριά, που με απλά λόγια σημαίνει ότι ένας άνθρωπος για να φτάσει εκεί, θα πρέπει να ταξιδεύει "εξαυλωμένος" επί 1.400 χρόνια με ταχύτητα 299.792.458 μέτρων ανά δευτερόλεπτο.

H δύναμη της βαρύτητας στον πλανήτη αυτόν υπολογίζεται ότι είναι περιπου διπλάσια εκείνης της Γης.

Ο Kepler 452B είναι ηλικίας 6 δισεκατομμυρίων ετών, ενώ λαμβάνει 10% περισσότερη ενέργεια από τη Γη από τον "ήλιο" του,ενώ το έτοςτου διαρκεί 385 μέρες!.

"Προκαλεί δέος το γεγονός ότι αυτός ο πλανήτης έχει περάσει έξι δισεκατομμύρια χρόνια στην ζώνη του άστρου του, περισσότερο από τη Γη", είπε ο Τζένκινς της ΝΑΣΑ που τόνισε ότι είναι πιθανόν να υπάρχουν όλα τα συστατικά και οι προϋποθέσεις για τη ζωή σε αυτόν τον πλανήτη.

 

Περισσότερα Άρθρα...