aris diastimoploio

Μια φωτογραφία από το Mars Curiosity Rover προβληματίζει τους θεωρητικούς της ουφολογίας. Ενα σκούρο αντικείμενο στην επιφάνεια του Αρη μοιάζει με διαστημόπλοιο.

Η φωτογραφία που τράβηξε το Mars Curiosity Rover προβληματίζει τους θεωρητικούς της ουφολογίας. Στην φωτογραφία έχει αποτυπωθεί ένα σκούρο αντικείμενο που μοιάζει με τα συντρίμμια ενός διαστημοπλοίου.

«Εντόπισα αυτήν την ανωμαλία στην πιο πρόσφατη φωτογραφία που έστειλε από τον Αρη το Curiosity Rover. Το μαύρο αντικείμενο μοιάζει με τα συντρίμμια ενός UFO». Λέει ο λάτρης της ουφολογίας Σκοτ Γουόρινγκ ο οποίος εξετάζοντας τη φωτογραφία, υπολογίζει ότι το αντικείμενο έχει μήκος 2,5 έως 3 μέτρα.

Ορισμένοι θεωρητικοί της ύπαρξης εξωγήινων πολιτισμών θεωρούν ότι το «σκάφος» μοιάζει πολύ με τα Star Destroyers, τα θρυλικά διαστημόπλοια που εμφανίζονταν στην ταινία «Ο Πόλεμος των Αστρων» αν και αυτά ήταν 500 φορές μεγαλύτερα.

Ολοι περιμένουν με ενδιαφέρον καινούργιες φωτογραφίες του Curiosity Rover προκειμένου να διαπιστώσουν περί τίνος πρόκειται.

panselinos ble

Ένα σπάνιο φαινόμενο στο ουρανό σήμερα το βράδυ Παρασκευή 31 Ιουλίου. . Η δεύτερη πανσέληνο του μήνα.

Ως «blue moon» (μπλε φεγγάρι) ορίζεται η δεύτερη πανσέληνος ενός μήνα, όμως πότε το φεγγάρι γίνεται πραγματικά μπλε;

Το κανάλι NASA science αποφάσισε να εξηγήσει με ένα βίντεο την ιστορία του φαινομένου γνωστού και ως blue moon

Οι περισσότερες «μπλε πανσέληνοι» έχουν ένα απαλό γκρι ή λευκό χρώμα, όπως ακριβώς το φεγγάρι που βλέπουμε οποιαδήποτε άλλη νύχτα. Η δεύτερη πανσέληνος μέσα σε ένα μήνα επίσης δεν αλλάζει χρώμα.

Ωστόσο, σε σπάνιες περιπτώσεις η Σελήνη μπορεί να γίνει μπλε. Για να πάρει όμως το φεγγάρι ένα πραγματικά μπλε χρώμα πρέπει να προκληθεί η έκρηξη ενός ηφαιστείου.

Για παράδειγμα, σύμφωνα με όσα αναφέρει η NASA, το 1883 οι άνθρωποι έβλεπαν μπλε φεγγάρια σχεδόν κάθε νύχτα, μετά από την έκρηξη του ηφαιστείου Κρακατόα στην Ινδονησία που είχε μέγεθος αντίστοιχο μίας ατομικής βόμβας 10 μεγατόνων. Τα σύννεφα σκόνης στην ατμόσφαιρα γέμισαν με σωματίδια τα ανώτερα στρώματα της ατμόσφαιρας και έτσι η σελήνη έδειχνε μπλε.

Η NASA επισημαίνει και άλλα παρόμοια γεγονότα είτε από εκρήξεις ηφαιστείων, είτε πυρκαγιές που οι καπνοί άλλαξαν το χρώμα του φεγγαριού.

Τέλος παροτρύνει τους «κυνηγούς» των αστρονομικών φαινομένων, αλλά και τον απλό κόσμο να δει την ανατολή της Σελήνης και να διαπιστώσει ιδίοις όμμασι τι χρώμα θα έχει.

exoplanitis gh
 
Εναν πλανήτη πιστό αντίγραφο της Γης, ο οποίος θα μπορούσε να κατοικηθεί ή και να κατοικείται ήδη, ανακάλυψε η ΝASA.

Ο πλανήτης, που ονομάστηκε Kepler-452b, εντοπίστηκε από το διαστημικό τηλεσκόπιο Κέπλερ σε μια από τις λεγόμενες κατοικήσιμες ζώνες, στον αστερισμό Cygnus.

Δηλαδή βρίσκεται σε τροχιά γύρω από ένα αστέρι που μοιάζει με τον δικό μας Ηλιο γεγονός που της επιτρέπει να έχει συνθήκες παρόιμιες, αν όχι ίδιες με αυτές που επικρατούν στο δικό μας πλανήτη.

Η διάμετρος αυτής της... εξαδέρφης της Γης είναι κατά 60% μεγαλύτερη από τον πλανήτη μας και εκτιμάται ότι έχει βραχώδες έδαφος, αν και ακόμη δεν έχουν γίνει έρευνες για την σύσταση της μάζας της.

Η δυσάρεστη είδηση σε αυτήν την εντυπωσιακή ανακάλυψη είναι η απόσταση που χωρίζει την Γη από αυτόν τον πλανήτη.

Οι επιστήμονες ανακοίνωσαν ότι βρίσκεται 1.400 έτη φωτός μακριά, που με απλά λόγια σημαίνει ότι ένας άνθρωπος για να φτάσει εκεί, θα πρέπει να ταξιδεύει "εξαυλωμένος" επί 1.400 χρόνια με ταχύτητα 299.792.458 μέτρων ανά δευτερόλεπτο.

H δύναμη της βαρύτητας στον πλανήτη αυτόν υπολογίζεται ότι είναι περιπου διπλάσια εκείνης της Γης.

Ο Kepler 452B είναι ηλικίας 6 δισεκατομμυρίων ετών, ενώ λαμβάνει 10% περισσότερη ενέργεια από τη Γη από τον "ήλιο" του,ενώ το έτοςτου διαρκεί 385 μέρες!.

"Προκαλεί δέος το γεγονός ότι αυτός ο πλανήτης έχει περάσει έξι δισεκατομμύρια χρόνια στην ζώνη του άστρου του, περισσότερο από τη Γη", είπε ο Τζένκινς της ΝΑΣΑ που τόνισε ότι είναι πιθανόν να υπάρχουν όλα τα συστατικά και οι προϋποθέσεις για τη ζωή σε αυτόν τον πλανήτη.

 

skotini ili xartis

Η σκοτεινή ύλη συγκεντρώνεται σε γιγάντιους σβώλους και νήματα (κόκκινο), ενώ σε άλλες περιοχές σπανίζει (μπλε)

Συνδεδεμένη σε ένα τηλεσκόπιο στη Χιλή, μια από τις ισχυρότερες ψηφιακές κάμερες του κόσμου ολοκλήρωσε τον πρώτο από μια σειρά χαρτών, ο οποίος εμφανίζει την κατανομή της μυστηριώδους ύλης σε ένα σχετικά μεγάλο τμήμα του ουρανού, και επιβεβαιώνει τον κρίσιμο ρόλο της στο σχηματισμό του Σύμπαντος όπως το γνωρίσουμε.

Η σκοτεινή ύλη, ένα υλικό άγνωστης σύστασης που δεν ανακλά και δεν απορροφά το φως, είναι εξ΄ορισμού αόρατη. Πιστεύεται όμως ότι υπάρχει παντού γύρω μας σε ποσότητα τέσσερις φορές μεγαλύτερη από την κανονική ύλη.

Η ύπαρξή της μπορεί να γίνει έμμεσα αντιληπτή από την επίδραση της βαρύτητάς της όχι μόνο στην κανονική ύλη αλλά και στο ίδιο το φως: σύμφωνα με τη Γενική Σχετικότητα του Αϊνστάιν, τα αντικείμενα μεγάλης μάζας, όπως οι μεγάλες συγκεντρώσεις σκοτεινής ύλης, παραμορφώνουν το χώρο και αναγκάζουν έτσι τις ακτίνες φωτός να ακολουθούν καμπύλη πορεία.

Αυτή είναι η προσέγγιση που επέτρεψε τη δημιουργία του νέου χάρτη, ο οποίος παρουσιάστηκε τη Δευτέρα σε συνέδριο της Αμερικανικής Εταιρείας Φυσικής στη Βαλτιμόρη, και πρόκειται να δημοσιευτεί στη βρετανική επιθεώρηση Monthly Notices of the Royal Astronomical Society.

Ουσιαστικά οι ερευνητές μέτρησαν πώς οι συγκεντρώσεις σκοτεινής ύλης παραμορφώνουν με τη βαρύτητά τους τα είδωλα γαλαξιών που βρίσκονται σε μεγαλύτερη απόσταση -ένα φαινόμενο που ονομάζεται «βαρυτικός φακός».

Ο χάρτης καλύπτει περίπου δύο εκατομμύρια γαλαξίες σε μια σχετικά μεγάλη περιοχή του ουρανού του Νότιου Ημισφαιρίου, μια περιοχή που αντιστοιχεί σε επιφάνεια 700 φορές μεγαλύτερη από ό,τι ο ηλιακός δίσκος όπως φαίνεται από τη Γη.

Στις αποστάσεις των εκατοντάδων εκατομμυρίων ετών φωτός που καλύπτει η μελέτη, η σκοτεινή ύλη διακρίνεται να συγκεντρώνεται σε γιγάντιους σβόλους και νήματα, ανάμεσα στα οποία υπάρχουν αχανείς, άδειες εκτάσεις.

Η εικόνα αυτή δείχνει να επιβεβαιώνει τα μοντέλα της σύγχρονης Κοσμολογίας, σύμφωνα με τα οποία η σκοτεινή ύλη κατηύθυνε το σχηματισμό των γαλαξιών. Δεδομένου ότι η σκοτεινή ύλη είναι πολύ περισσότερη από την κανονική, η βαρυτική έλξη της έπαιξε και πιο σημαντικό ρόλο. Η κανονική ύλη συγκεντρώθηκε αναγκαστικά εκεί όπου την τραβούσε η σκοτεινή ύλη και σταδιακά σχημάτισε τους γαλαξίες που βλέπουμε.

Και, αν κοιτάξει κανείς στις μεγάλες κλίμακες που εξετάζει η νέα μελέτη, τόσο η σκοτεινή ύλη όσο και η κανονική συγκεντρώνονται σε νήματα και σβόλους. Αυτή είναι η αδρή υφή του Σύμπαντος, την οποία οι κοσμολόγοι αποκαλούν «κοσμικό ιστό».

plouton1

Τα συναρπαστικά ευρήματα του New Horizons στον Πλούτωνα ξεπερνούν κάθε μέρα τις προσδοκίες των επιστημόνων της NASA για τον πλανήτη-νάνο.

Μετά τις παγωμένες οροσειρές που εντοπίστηκαν στον Πλούτωνα, οι ερευνητές έχουν ανακαλύψει μέσα από τις φωτογραφίες του διαστημικού σκάφους μια σειρά από στοιχεία που τους κάνουν να μιλούν για έναν «κόσμο παγο-θαυμάτων».

Eκπληκτοι οι επιστήμονες της NASA εντόπισαν σε εικόνες που έστειλε στη Γη το New Horizons σημάδια πρόσφατης γεωλογικής δραστηριότητας στην παγωμένη περιοχή Sputnik Planum, η οποία έχει το μέγεθος του Τέξας.

Συγκεκριμένα, αυτό που διαπίστωσαν ήταν ότι μια επιφάνεια πάγου έχει μετακινηθεί με τρόπο που θυμίζει την κίνηση των γήινων παγετώνων και ενδεχομένως να βρίσκεται ακόμα σε κίνηση.

Μια άλλη φωτογραφία αποκάλυψε την ύπαρξη μιας μεγάλης ομίχλης που περιβάλλει τον πλανήτη, που φτάνει έως 130 χιλιόμετρα πάνω από την επιφάνειά του.

Αυτή αποτελείται μάλιστα από δύο στρώματα, το ένα στα 80 χιλιόμετρα πάνω από τον πλανήτη και το άλλο 50 χιλιόμετρα πάνω από το πρώτο.

«Η ομίχλη που ανιχνεύθηκε σε αυτήν την εικόνα είναι στοιχείο-κλειδί στη δημιουργία των σύνθετων συστατικών υδρογονανθράκων που δίνουν στην επιφάνεια του Πλούτωνα την κόκκινη απόχρωσή του», ανέφερε ο ερευνητής του New Horizons Μάικλ Σάμερς και σχολίασε:

«Το σαγόνι μου έπεσε στο πάτωμα όταν είδα αυτήν την πρώτη εικόνα μιας εξωγήινης ατμόσφαιρας στο Κουίπερ Μπελτ. Μας θυμίζει ότι η εξερεύνηση μας φέρνει πολύ περισσότερα από απλά απίστευτες ανακαλύψεις, μας φέρνει ασύλληπτη ομορφιά».

Ιδιαίτερα εντυπωσιακή είναι μια μονταρισμένη εικόνα του Πλούτωνα που έδωσε στη δημοσιότητα η NASA και αποτελεί συνδυασμό τεσσάρων φωτογραφιών του πλανήτη.

Παγωμένη περιοχή

plouton2

Κινούμενους παγετώνες, οροσειρές και μια απέραντη ομίχλη αποκάλυψαν οι φωτογραφίες του Πλούτωνα που έστειλε το διαστημικό σκάφος New Horizons

Σε αυτήν αποτυπώνεται με έντονο λευκό χρώμα νοτιοανατολικά η μεγάλη παγωμένη «Περιοχή Τόμπο», στο κέντρο της οποίας βρίσκεται η Sputnik Planum όπου συντελούνται εντυπωσιακά γεωλογικά φαινόμενα.

«Ξέραμε ότι η αποστολή στον Πλούτωνα θα έφερνε ορισμένες εκπλήξεις και τώρα -10 ημέρες μετά την πλησιέστερη προσέγγιση- μπορούμε να πούμε ότι η προσδοκία μας έχει ξεπεραστεί κατά πολύ», δήλωσε ο Τζον Γκρούνσφελντ, αναπληρωτής διοικητής της NASA, σχολιάζοντας ότι «με κινούμενους παγετώνες, εξωτική χημεία επιφάνειας, οροσειρές και μια απέραντη ομίχλη, ο Πλούτωνας εμφανίζει τέτοια γεωλογική ποικιλία που είναι πραγματικά συναρπαστική».

rosseta

Μετρήσεις που συνέλεξε η αποστολή Rosetta δείχνουν ότι ο κομήτης 67P δεν έχει μαγνητικό πυρήνα, μια διαπίστωση που δείχνει να ανατρέπει μια βασική θεωρία για τον σχηματισμό των πλανητών.

H θεωρία

Η Γη και τα υπόλοιπα σώματα του Ηλιακού Συστήματος σχηματίστηκαν από τη σταδιακή συμπύκνωση των αερίων και της σκόνης που περιφέρονταν γύρω από τον νεογέννητο Ήλιο πριν από 4,6 δισ. χρόνια. Η σκόνη αυτή πρέπει να περιείχε μαγνητικά σωματίδια σιδήρου, όπως αυτά που εντοπίζονται σήμερα μέσα σε μετεωρίτες. Ο μαγνητικός σίδηρος έκανε τους κόκκους σκόνης να έλκονται και να ενώνονται σε μεγαλύτερα σωματίδια.

Αυτό για το οποίο διαφωνούν οι πλανητολόγοι είναι το κατά πόσο αυτός ο μαγνητισμός συνέχιζε να παίζει ρόλο όταν τα δομικά υλικά των πλανητών μεγάλωσαν και έφτασαν σε μέγεθος τα μερικά μέτρα, και τελικά τα δεκάδες και εκατοντάδες μέτρα. Τα σώματα αυτά είχαν πλέον αρκετά ισχυρή βαρύτητα για να μπορούν να τραβήξουν πάνω τους άλλα σώματα. Ωστόσο, σύμφωνα με ορισμένα μαθηματικά μοντέλα, ακόμα και τα μεγάλα αυτά σώματα παρέμεναν μαγνητισμένα και επιτάχυναν τη διαδικασία συμπύκνωσης.

Τα νέα ευρήματα

Αν οι μετρήσεις στον κομήτη 67P ισχύουν και για άλλα αντικείμενα του Ηλιακού Συστήματος, η θεωρία αυτή θα πρέπει να εγκαταλειφθεί, αναφέρουν ερευνητές του Rosetta στην επιθεώρηση «Science». «Εφόσον ο κομήτης 67P/Τσουριούμοφ-Γκερασιμένκο είναι αντιπροσωπευτικός όλων των πυρήνων κομητών, προτείνουμε την άποψη ότι οι μαγνητικές δυνάμεις είναι απίθανο να έπαιξαν ρόλο στη συσσωμάτωση πλανητικών δομικών λίθων με μέγεθος άνω του ενός μέτρου» δήλωσε ο Χανς-Ούλριχ Άουστερ, πρώτος συγγραφέας της δημοσίευσης.

Τις μαγνητικές μετρήσεις πραγματοποίησε το Philae, μια συσκευή σε μέγεθος πλυντηρίου που αποσυνδέθηκε από το μητρικό σκάφος της Rosetta και προσεδαφίστηκε στον κομήτη αφού πρώτα αναπήδησε τρεις φορές. Το γεγονός ότι το ρομπότ ακούμπησε τον κομήτη σε τρία σημεία πριν καταλήξει στην τελική θέση αποδείχθηκε θετική εξέλιξη για τους ερευνητές του οργάνου Romap που ανιχνεύει τα μαγνητικά πεδία, αφού οι μετρήσεις ήταν περισσότερες από ό,τι είχαν προγραμματιστεί.

Βάσει της ανάλυσης των δεδομένων, είπε ο Άουστερ, «καταλήγουμε στο συμπέρασμα ότι ο κομήτης 67P είναι ένα εντυπωσιακά μη μαγνητικό αντικείμενο». Το Philae εξάντλησε την μπαταρία του και σταμάτησε να λειτουργεί λίγο μετά την προσεδάφισή του -προφανώς βρίσκεται σε σκιερή τοποθεσία και οι ηλιακοί συλλέκτες του δεν αποδίδουν. Οι υπεύθυνοι της αποστολής Rosetta στην ευρωπαϊκή διαστημική υπηρεσία ESA διατηρούν ελπίδες ότι το ρομπότ θα ξυπνήσει κάποια στιγμή μέχρι το καλοκαίρι, όταν ο 67P θα βρίσκεται πια κοντά στον Ήλιο και οι συνθήκες φωτισμού θα έχουν αλλάξει.

tovima

planitis

Ενδείξεις εξωγήινης ζωής θα μπορούσαν να ανακαλυφθούν στο Ηλιακό Σύστημα ή σε άλλες γειτονιές του Γαλαξία

Οι πρώτες σαφείς ενδείξεις για την ύπαρξη εξωγήινης ζωής, είτε πρόκειται για αρειανά μικρόβια είτε για πράσινα ανθρωπάκια, δεν θα αργήσουν να έρθουν, προβλέπει η επιστημονική διευθύντρια της NASA.

«Πιστεύω ότι θα έχουμε ισχυρές ενδείξεις για την ύπαρξη ζωής πέρα από τη Γη εντός μιας δεκαετίας, και πιστεύω ότι θα έχουμε οριστικές αποδείξεις εντός 20 έως 30 ετών» δήλωσε η Έλεν Στόφαν σε συνάντηση της NASA με θέμα την αναζήτηση φιλόξενων κόσμων.

«Γνωρίζουμε πού να κοιτάξουμε. Γνωρίζουμε πώς να κοιτάξουμε. Στις περισσότερες περιπτώσεις διαθέτουμε την τεχνολογία, και βρισκόμαστε σε καλό δρόμο για την εφαρμογή της» είπε η Στόφαν, όπως αναφέρει το Space.com.

Εξωγήινη ζωή θα μπορούσε να ανακαλυφθεί πρώτα στο δικό μας Ηλιακό Σύστημα. Απέραντοι ωκεανοί πιστεύεται ότι κρύβονται κάτω από την επιφάνεια της Ευρώπης και του Γανυμήδη, δύο δορυφόρων του Δία, καθώς και στο φεγγάρι του Κρόνου Εγκέλαδο.

Η NASA ήδη προγραμματίζει μια αποστολή στην Ευρώπη, η οποία θα μπορούσε να εκτοξευτεί το 2022 με κόστος 2,1 δισ. δολαρίων.

Ενδείξεις αρχαίας μικροβιακής ζωής δεν αποκλείεται επίσης να εντοπιστούν στον Άρη, ο οποίος πρέπει να διέθετε κάποτε ωκεανούς. Το ρομπότ Curiosity της NASA ανακάλυψε πρόσφατα οργανικά μόρια, βασικό υλικό της ζωής, και η πρώτη επανδρωμένη αποστολή της NASA στον Άρη, η οποία προγραμματίζεται για τη δεκαετία του 2030, θα μπορούσε να εντοπίσει μικροαπολιθώματα, είπε η Στόφαν.

Πέρα από τη δική μας κοσμική γειτονιά, οι αστρονόμοι έχουν ανακαλύψει χιλιάδες πλανήτες από τη δεκαετία του 1990 ως σήμερα. Μικροί εξωπλανήτες στο μέγεθος της Γης είναι ακόμα δύσκολο να εντοπιστούν, σύμφωνα όμως με δεδομένα της αποστολής Kepler σχεδόν όλα τα άστρα στον ουρανό διαθέτουν πλανήτες, και οι βραχώδεις πλανήτες σαν τη Γη είναι περισσότεροι από τους αέριους γίγαντες όπως ο Δίας ή ο Κρόνος.

Το Kepler έχει μάλιστα εντοπίσει δυνητικά φιλόξενους πλανήτες που μπορεί να διαθέτουν νερό, βασικό συστατικό της ζωής όπως την γνωρίζουμε.

Ο Γαλαξίας μας «είναι μουσκεμένο μέρος» δήλωσε στη συνάντηση ο Πολ Χερτζ, επικεφαλής του Τμήματος Αστροφυσικής της NASA. «Μπορούμε να δούμε νερό στα διαστρικά σύννεφα από τα οποία σχηματίζονται πλανητικά συστήματα. Μπορούμε να δούμε νερό στους δίσκους σκόνης που θα γίνουν κάποτε πλανητικά συστήματα» είπε.

Η ανίχνευση ζωής, ωστόσο, είναι μακράν πιο δύσκολη από τον εντοπισμό κατοικήσιμων πλανητών. Τη λύση θα μπορούσε να δώσει το διαστημικό τηλεσκόπιο James Webb, το οποίο προγραμματίζεται να εκτοξευτεί το 2018. 

Ο διάδοχος του Hubble θα μπορεί να εξετάσει τις ατμόσφαιρες εξωπλανητών αναζητώντας τη φασματική υπογραφή αερίων που θα μπορούσαν να έχουν παραχθεί από ζωντανούς οργανισμούς. Η μέθοδος που θα εφαρμόσει, που ονομάζεται φασματοσκοπία διέλευσης, αναλύει το αστρικό φως που περνάει μέσα από την ατμόσφαιρα του εξωπλανήτη.

Το James Webb είναι ωστόσο απίθανο να μπορεί να αναζητήσει τη φασματική υπογραφή της ζωής σε πλανήτες στο μέγεθος της Γης. Όπως ανέφερε ο Χερτζ, αυτό θα απαιτούσε την άμεση παρατήρηση αυτών των μακρινών κόσμων με τηλεσκόπια που δεν έχουν ακόμα σχεδιαστεί.

dol

Περισσότερα Άρθρα...