Δεν φτάνει που έστησαν κοτζάμ άχρηστο υφυπουργείο (Δημόσιας Ραδιοτηλεόρασης) για να καλύψουν τη μη επάρκεια του υπάρχοντος υφυπουργού και κυβερνητικού εκπροσώπου Σ. Κεδίκογλου (ξέρετε, αυτού που διόρισε την καλή του στο γραφείο του και μετά το κράξιμο την «παραίτησε»), έβγαλαν και μια κοινή απόφαση οι δύο υφυπουργοί με φαρδιές πλατιές δίπλα-δίπλα τις υπογραφές τους, με την οποία συγκροτούν μια 12μελή «Ειδική Επιτροπή για την Επαναλειτουργία της Δημόσιας Τηλεόρασης».

Η οποία Επιτροπή έχει ως έργο την παροχή γνωμοδοτήσεων και προτάσεων όσον αφορά τη σειρά των απαραίτητων ενεργειών για την επαναλειτουργία της Δημόσιας Τηλεόρασης, ο εστί μεθερμηνευόμενον, ότι ενώ φθάσαμε στο Σεπτέμβρη δεν ξέρουν πού τους παν τα τέσσερα.

Κατά τα άλλα, έριξαν μαύρο στην ΕΡΤ, έβγαλαν εικόνα στο γυαλί και όχι τηλεοπτικό πρόγραμμα και περιμένουν να τους πουν οι ειδικοί πώς θα επαναλειτουργήσει η Δημόσια Τηλεόραση.

Ποιοι είναι οι ειδικοί που ορίζονται σε αυτή την περιβόητη 12μελή (6 βασικοί και 6 αναπληρωματικοί) Επιτροπή;

1.Ο Γενικός Γραμματέας Μέσων Ενημέρωσης Ι. ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΠΟΥΛΟΣ

2. Ο Γ.Γ. Ενημέρωσης και Επικοινωνίας Α. ΚΑΤΣΑΝΙΩΤΗΣ (αναπληρωτής)

3. ΑΛΕΞΙΑ ΚΑΜΠΟΥΡΗ (Δ/νση Εποπτείας Εντύπων και Επαγ. Οργανώσεων)

4. ΧΡΙΣΤΙΝΑ ΛΑΜΠΡΟΥ (Δ/νση Εποπτείας Εντύπων και Επαγ. Οργανώσεων, αναπληρώτρια)

5. ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΑΓΡΑΦΙΩΤΗΣ (Δ/νση Δημοσίων Σχέσεων)

6. ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΑ ΠΑΝΕΤΗ (Δ/νση Δημοσίων Σχέσεων, αναπληρώτρια)

7. ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΔΗΣ (Δ/νση Εποπτείας Εντύπων και Επαγ. Οργανώσεων)

8. ΧΡΥΣΟΥΛΑ ΑΡΧΟΝΤΑΚΗ (Δ/νση Δημοσίων Σχέσεων, αναπληρώτρια)

9. ΒΙΚΤΩΡΙΑ ΔΕΡΔΕΜΕΖΗ (Γραφ. Γ. Γ. Μέσων Ενημέρωσης)

10. ΜΑΡΙΑ ΞΕΝΙΤΙΔΟΥ (Διοικητική υπάλληλος της ΓΓΜΕ-ΓΓΕ, αναπληρώτρια)

11. ΕΛΕΝΗ ΤΣΑΜΗ (αποσπασμένη στο γραφείο του Γ. Γ. Μέσων Ενημέρωσης)

12. ΜΑΡΙΑ ΜΑΡΟΥΛΑΚΟΥ (Γραφ. Υφυπουργού στον Πρωθυπουργό, αναπληρώτρια)

Και είπα ότι δεν με αφήνουν να αγιάσω γιατί εύλογα αναρωτήθηκα τι κάνουν τότε οι σύμβουλοι του κ. υφυπουργού που σύμφωνα με τo ΦΕΚ μας κοστίζουν μισό εκατομμύριο το χρόνο;

Και δεν με αφήνουν να αγιάσω γιατί ποιος νομίζετε ότι κάνει κουμάντο στην Επιτροπή; Ο κ. Ι. Παναγιωτόπουλος, ο οποίος ουδεμίαν σχέση με τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης είχε πριν χρισθεί Γ.Γ., αφού είχε καταφέρει τελικά να εκλεγεί λέκτορας της Θεολογίας και να διδάσκει τους φοιτητές.

Αργότερα, με την εμπειρία του στο κήρυγμα το ‘ριξε στην προπαγάνδα και τη λογοκρισία. Αυτόν έβαλαν λοιπόν επικεφαλής της Ειδικής Επιτροπής για να εισηγηθεί πώς θα λειτουργήσει η Δημόσια Τηλεόραση.

Έτσι, μάλλον την επιφοίτηση του Αγίου Πνεύματος θα πρέπει να αναμένουμε μπας και καταφέρει ο κ. Παναγιωτόπουλος και η Επιτροπή του να κάνουν στους δύο υφυπουργούς τις προτάσεις τους για να καταφέρουν να λειτουργήσουν τηλεόραση.


matrix24

Ο κ. Χάρης Θεοχάρης, ο ατρόμητος τεχνοκράτης, την βρήκε την άκρη. Ανακάλυψε πόσο ευεργετικό θα είναι για το ελληνικό δημόσιο να κλείσουν οι εταιρείες που οφείλουν στο δημόσιο.

Για να μην κουραζόμαστε και γράφουμε τώρα πόσα χρεωστάνε. Σαν να λέει: Έχουμε κι άλλες δουλειές. Που την έκρυβε ο άνθρωπος τόση σοφία; Αντώνη, άλλες μια - δυο τέτοιες δηλώσεις και δεν τις γλιτώνουμε τις εκλογές.

Είναι λίγοι, απίστευτα λίγοι. Όταν οι άνθρωποι που έχουν αναλάβει να βγάλουν την χώρα από την κρίση σκέφτονται με τέτοιο τρόπο, τότε είναι φανερό ότι δεν υπάρχει ελπίδα. Ειδικά αυτή η ομάδα των δήθεν τεχνοκρατών που έχει πάρει τα κλειδιά του υπουργείου Οικονομίας "φωνάζει" από μίλια μακριά για την ανικανότητα και την επικινδυνότητά της.

Αντί να απολογηθούν δημόσια για το ρεζιλίκι της Σαντορίνης, αραδιάζουν στον δρόμο ένα σωρό ανοησίες. Ποιός να κλείσει κύριε Θεοχάρη; Εκείνος που έχει μείνει όρθιος στην κρίση και εξακολουθεί να παράγει; Που αγωνίζεται για να πληρώσει τα χαράτσια σας; Είστε με τα καλά σας;

Κι αυτοί που βρίσκονται σήμερα σε δυσχερή θέση επειδή το δημόσιο "ξέχασε" να τους πληρώσει; Αυτοί τι πρέπει να κάνουν κύριε Χάρη Θεοχάρη; Να πάρουν το δίκαννο;

Όσο περνάει ο καιρός και αποκαλύπτουν την ανεπάρκειά τους με τα έργα και τις δηλώσεις τους, γίνεται όλο και πιο φανερό γιατί οι πιθανότητές μας να βγούμε στην άλλη άκρη του τούνελ είναι σχεδόν ανύπαρκτες. Βάλανε ένα σωρό φόρους στα ακίνητα και οδήγησαν την αγορά σε κραχ. Έβαλαν αβάσταχτους φόρους ακόμη και σε άνεργους, συμπεριφέρθηκαν και εξακολουθούν να συμπεριφέρονται με τρόπο ανάλγητο και προκλητικό. Κι αντί να απολογηθούν για το χάος που προκάλεσαν, ζητούν να εξαφανιστούν και οι τελευταίες ιδιωτικές εταιρείες της χώρας.

Θα πει κανείς ότι η προχειρότητα μας χαρακτηρίζει, όπως φάνηκε στην περίπτωση της Σαντορίνης. Ότι το πολιτικό σύστημα συνεχίζει να βρίσκεται στον δικό του πλανήτη, όπως έδειξε η κυνικότητα με την οποία ο κ. Σπυρόπουλος του ΙΚΑ αποφάσισε να αυξήσει τις συντάξεις βουλευτών και δημάρχων.

Όλα αυτά συμβαίνουν. Ίσως, όμως, να είχαμε γλιτώσει αρκετά, αν υπήρχε μία ηγεσία με πυγμή. Για να στείλει σπίτια τους ορισμένους που έχουν καθίσει στο σβέρκο μας. Να ακούσουμε μία φορά το αυτονόητο: Απολύθηκε με εντολή Σαμαρά. Αυτό δηλαδή που κάνουν όλοι οι πρωθυπουργοί του κόσμου με τα στελέχη της κυβέρνησής τους, όταν αυτά αποδεικνύονται ανεπαρκή και επικίνδυνα για τους εαυτούς τους και τους γύρω τους. Εκεί ναι, θα είχε εφαρμογή αυτό που συνεχώς ακούμε "με εντολή Σαμαρά".

capital
 

Οσα ακολουθούν δεν έχουν καμία σχέση ούτε με ρομάντζες ούτε με άλλες γλύκες που συνοδεύουν το καλοκαίρι. ......

Εξυφαίνεται εδώ και χρόνια μια τεράστια συνωμοσία που θέλει να μας πείσει ότι είμαστε τεμπέληδες, διεφθαρμένοι, απροσάρμοστοι σε καθετί που θα μπορούσε να αποτελέσει ένα σύγχρονο κράτος.

Μετά την κρίση, το δίχτυ αυτό βγήκε από τον αργαλειό και ξεδιπλώνεται πάνω απ' όλους μας σε ολόκληρη τη χώρα. Το στρώνουν με μαεστρία και νοικοκυροσύνη όλοι εκείνοι που οφείλουν τον πλούτο και την εξουσία τους στη σημερινή κατάντια μας. Προφανώς για να σκεπάσουν τις δικές τους απαράγραπτες ευθύνες και πομπές ως ιθύνουσα τάξη με ονοματεπώνυμο.

Καθώς το αυγουστιάτικο φεγγάρι κάνει τη νύχτα μέρα, όλες οι σκοτεινές διαδρομές, ανθρώπων και χρημάτων, μου φωτίστηκαν πιο έντονα. Τόσο έντονα, που σας βασανίζω για να μη σεληνιαστώ.

Το ψάρι βρομάει απ’ το κεφάλι. Και τα μεγάλα ψάρια του δικού μας καιρού βρομάνε πολύ, δυστυχώς. Σε κάποιους όχι μακρινούς καιρούς οι ομόλογοί τους έχτιζαν σχολεία, νοσοκομεία, γηροκομεία, βιβλιοθήκες, θέατρα, μουσεία. Είχαν όραμα γιατί ήξεραν να γράφουν, να διαβάζουν, να ακούν, να συμπονούν. Είχαν πάντα αίσθηση προορισμού και καθήκοντος, γιατί ποτέ δεν ξέχασαν από πού ξεκίνησαν. Σε αυτή την τελευταία μνήμη οφειλόταν και η αγάπη και η πίστη τους στους απλούς ανθρώπους.

Σε αυτούς τους καιρούς η πατρίδα σηκώθηκε και δημιούργησε. Οι πολιτικοί της μιλούσαν και έγραφαν με τρόπο που, αν οι σημερινοί κληθούν να διαβάσουν έστω, θα τους θυμίσει άγνωστο αρχαίο κείμενο. Οχι μόνο από την ποιότητα της γλώσσας αλλά κυρίως από την ένταση των ιδεών και από το πάθος για προσφορά.

Σε εκείνα τα χρόνια δεν θα διανοούνταν κανείς να ισχυριστεί ότι τα φορολογικά έσοδα τα έριξε έξω ο λαχανιασμένος να επιβιώσει ελεύθερος επαγγελματίας ούτε ότι υπεύθυνος για τη γραφειοκρατία και την ανοργανωσιά του κράτους είναι ο δύστυχος δημόσιος υπάλληλος που συνθλίβεται ανάμεσα στις συμπληγάδες των ανάξιων που διόρισαν δίπλα του οι εκάστοτε πολιτικοί προϊστάμενοί του.

Σε εκείνα τα χρόνια δεν θα στοχοποιούνταν με ευκολία διαδοχικά οι αδύναμοι κρίκοι μιας κοινωνίας που καταρρέει για να κρατηθούν όσο γίνεται στον αφρό τα βαρίδια που τη στέλνουν άψαλτη στον πάτο. Κι αυτό είναι ίσως το μόνο σημείο όπου οι Γερμανοί έχουν δίκιο. «Η ελίτ σας είναι το αξεπέραστο πρόβλημά σας» λένε με κάθε ευκαιρία.

Είναι τα βαρίδια που δεν ολοκληρώθηκαν οι έλεγχοι για τις περιουσίες τους στο εξωτερικό, τα βαρίδια που ζητούν κρατική αναχρηματοδότηση για ιδιωτικές τράπεζες, τα βαρίδια που αμείβονται με προκλητικούς μισθούς στη χώρα που βουλιάζει στην ανεργία για να τη σώσουν. Τα βαρίδια που υπηρέτησαν με αφοσίωση όλους και όλα εκείνα που μας οδήγησαν εδώ.

Τολμούν λοιπόν κάποιοι μέσα σε αυτό το περιβάλλον, με αφορμή τις συμπεριφορές κάποιων αλητών, να κουνούν το δάχτυλο και να ζητούν τον λόγο από όλους τους άλλους που προσπαθούν να επιβιώσουν κατά μόνας; Δεν νομίζω ότι άλλος πολίτης σε άλλη χώρα του κόσμου βιώνει τη μοναξιά τη δική μας στην προσπάθειά του να κάνει οτιδήποτε. Αβοήθητος από όλους κι από όλα. Αντιμέτωπος με ένα εχθρικό σύμπαν που έχει μπαστακωθεί στον σβέρκο μας. Γι’ αυτό κι όποιος φεύγει από εδώ απελευθερώνεται, επιβιώνει άνετα και συχνά μεγαλουργεί.

Ισως αυτός να ’ναι και ο τελικός στόχος και των εμπνευστών του έργου, αυτών που εξυπηρετούν οι μπάστακες που προαναφέραμε: να φύγουμε· να αδειάσει ο τόπος· να τον κάνουν ό,τι θέλουν ακόμη πιο ανενόχλητοι.

Αλλά πού να πάμε; Ούτε διακοπές δεν πήγαμε φέτος. Εδώ θα είμαστε και παρέα θα χορέψουμε μαζί με όσους τώρα κουνιούνται κοτεράτοι στα μποφόρια του Αιγαίου, όταν επιστρέψουν.

Φέτος ειδικά τη χρειάζονταν αυτήν την προπόνηση γιατί τα ρημάδια που άφησαν πίσω τους να δείτε κούνημα που κάνουν!

 

 

Γιώργος Κ. Στράτος
 

aoz xartis

Η ελληνοαμερικανική συνάντηση κλείνει ένα κύκλο επαφών με ξένα κράτη για το θέμα της ελληνικής Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης. Όλες οι χώρες που είναι γύρω μας, όλα τα κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης και τώρα οι Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής, γνωρίζουν ότι... θα θεσπίσουμε την ελληνική ΑΟΖ και ότι έχουμε βρει τεράστια κοιτάσματα ειδικά για το φυσικό αέριο που μπορούν μαζί με τα κοιτάσματα της Κύπρου να τροφοδοτήσουν την Ευρωπαϊκή Ένωση και κατά συνέπεια να της επιτρέψουν την απεξάρτησή της από την αποκλειστικότητα της Ρωσίας και του Αζερμπαϊτζάν.

Σε αυτό το επίπεδο, όταν γίνεται επίσημα συζήτηση για το θέμα των υδρογονανθράκων που βρίσκονται στην ελληνική ΑΟΖ, πρέπει να σημειωθεί ότι δεν μιλούμε απλώς για μια ενημέρωση και ένα θετικό βήμα. Διότι μέσω της Noble, οι ΗΠΑ εμπλέκονται άμεσα με το οικόπεδο 12 της κυπριακής ΑΟΖ και ξέρουν με ακρίβεια για το μέγεθος των αποθεμάτων, άρα δεν έχουν ανάγκη από κανένα για να πεισθούν. Απλώς τώρα για όσους είχαν ακόμα φοβίες, μπορούν να δουν πια τη θετικότητα των ΗΠΑ αλλά και της ΕΕ για το θέμα της ελληνικής ΑΟΖ αφού μόνο αυτή επιτρέπει την αξιοποίηση των υδρογονανθράκων. Μερικοί θα το πουν άδεια, άλλοι πράσινο φως, κι άλλοι πρωτοβουλία.

Επί του πρακτέου όμως δεν έχει καμία σημασία. Η ουσία είναι μια. Η ελληνική ΑΟΖ αποκτά μία οντότητα και μάλιστα σε διεθνές επίπεδο. Δεν είναι πια μια μικρή υπόθεση και τώρα αναδεικνύεται το γεγονός ότι πρόκειται για μια υψηλή στρατηγική με διεθνή εμβέλεια. Κατά συνέπεια αυτό που θέλει ο ελληνικός λαός γίνεται μία πραγματικότητα και δεν μπορεί πια ο ραγιαδισμός να την αμφισβητεί με τα αντανακλαστικά του παρελθόντος. Όσο για αυτούς που έχουν επιφυλάξεις, τώρα μπορούν να αντιληφθούν ότι η Ελλάδα όχι μόνο ενημερώνει, αλλά διεκδικεί τα δικαιώματά της σε διεθνές επίπεδο και δεν αρκείται σε μια εσωτερική κατανάλωση των πραγμάτων που δεν οδηγούν σε τίποτα. Εδώ η ελληνική ΑΟΖ έχει γίνει επιχείρημα ανάπτυξης και αξιοποίησης.

Ν. Λυγερός

Σε κεντρικό πολιτικό πρόβλημα εξελίσσεται το επιχειρούμενο ξεπάγωμα των πλειστηριασμών. Μετά την αναμενόμενη εκδήλωση των αντιδράσεων από τους πρώτους βουλευτές της (ισχνής) πλειοψηφίας, η κυβέρνηση αναζητεί τη χρυσή τομή όχι μόνο στο περιεχόμενο της νέας ρύθμισης, αλλά και στη μεθόδευση.

Το κλίμα είναι ήδη βαρύ και μεταφέρθηκε στο μίνι υπουργικό συμβούλιο που συγκάλεσε για σήμερα το πρωί ο πρωθυπουργός προκειμένου να υπάρξει ένας πρώτος έλεγχος για την εκπλήρωση μνημονιακών υποχρεώσεων ενόψει της επιστροφής της τρόικας στα μέσα Σεπτεμβρίου.

Αν και το κεντρικό θέμα σε αυτή τη σύσκεψη ήταν η πορεία της διαθεσιμότητας - κινητικότητας και των απολύσεων στο δημόσιο, καθώς οι υπουργοί θα πρέπει να παραδώσουν στο υπουργείο Διοικητικής Μεταρρύθμισης τα 10.000 ονοματεπώνυμα (σ.σ. πέραν των 2.500 που έχουν προκύψει από την ΕΡΤ) που θα ενταχθούν στο πρώτο κύμα των αλλαγών ώστε από την 1η Οκτωβρίου να "τρέξει" το δεύτερο κύμα που περιλαμβάνει άλλους 12.500 υπαλλήλους.

Όσον αφορά τους πλειστηριασμούς πηγές του Μαξίμου επιμένουν πως οι τόνοι πρέπει να πέσουν «τώρα» και το θέμα να επανέλθει τον Νοέμβριο, δεδομένου ότι ο νόμος που απαγορεύει τους πλειστηριασμούς πρώτης κατοικίας αντικειμενικής αξίας μέχρι 200.000 ευρώ ισχύει μέχρι το τέλος Δεκεμβρίου.

 

Η απειλή της «λίστας»

Το σκεπτικό μάλιστα είναι πως οι «αντάρτες» και των δύο κομμάτων της συγκυβέρνησης θα καμφθούν εάν τεθεί ευθέως το δίλημμα «πλειστηριασμοί ή κάλπες» καθώς, συν τοις άλλοις, τυχόν εκλογική αναμέτρηση μέχρι τον Δεκέμβριο δεν θα θα γίνει με «σταυρό» αλλά με «λίστα» την οποία θα διαμορφώσουν οι ηγεσίες των κομμάτων...

Η τακτική της αναβολής ωστόσο πρέπει να βρει σύμφωνη την τρόικα, οι εκπρόσωποι της οποίας έχουν προειδοποιήσει από την άνοιξη ότι το θέμα θα τεθεί στον φθινοπωρινό έλεγχο.

Η «ζύμωση» ανατέθηκε από το Μαξίμου στον υφυπουργό Ανάπτυξης Θανάση Σκορδά (ο οποίος ανταποκρίθηκε με τις σχετικές δηλώσεις που έκανε στις αρχές του καλοκαιριού), ωστόσο οι ισχυρές διαφωνίες που προήλθαν από τα κυβερνητικά έδρανα έκαναν τον Γιάννη Στουρνάρα να πάρει προ δεκαημέρου τη σκυτάλη και να ανεβάσει ρυθμούς ενόψει τις επιστροφής της τρόικας στα μέσα Σεπτεμβρίου.

Το μπαράζ αντιδράσεων όμως έφερε αμηχανία στο κυβερνητικό επιτελείο που αναζητά νέα γραμμή (επικοινωνιακής) πλεύσης, ενώ στο στρατόπεδο των βουλευτών της πλειοψηφίας τείνει να διαμορφωθεί μπλοκ εναντίον του υπουργού Οικονομικών.

 

Καθυστερεί το ΠΑΣΟΚ

Είναι ενδεικτικό ότι το ΠΑΣΟΚ, αν και έχει ανακοινώσει εδώ και δύο εβδομάδες την πρόθεσή του να φέρει νομοθετική ρύθμιση για την παράταση της απαγόρευσης πλειστηριασμών και το 2014, μέχρι χθες δεν την είχε καταθέσει.

Ο Ευ. Βενιζέλος μάλιστα μίλησε προ ημερών για προστασία του «φτωχού και μικρομεσαίου νοικοκυριού», παραπέμποντας περισσότερο στη λογική των «κοινωνικών κριτηρίων» παρά στην παράταση της απαγόρευσης.

Την ίδια στιγμή, ο... πρώην τρίτος κυβερνητικός εταίρος, η ΔΗΜΑΡ, ζητά να παραταθεί το πάγωμα μέχρι και το 2015, ενώ «κάθετα αρνητική» είναι η θέση του ΣΥΡΙΖΑ και της ελάσσονος αντιπολίτευσης.

 

Πληθαίνουν οι «αντάρτες»

Όσο για το κλίμα στα κυβερνητικά έδρανα;

* Ο ένας μετά τον άλλον οι κυβερνητικοί βουλευτές όχι απλώς διατυπώνουν δημοσίως τη διαφωνία τους με τους πλειστηριασμούς (ακόμη και με «κοινωνικά κριτήρια»), αλλά εμφανίσθηκαν και οι πρώτοι που προκρίνουν ανοικτά την πτώση της κυβέρνησης.

«Εάν το δίλημμα είναι να ξεσπιτωθούν ένα εκατομμύριο Έλληνες ή εκλογές, τότε η απάντηση είναι εκλογές», δήλωσε η Θεοδώρα Τζάκρη.

Σε ακόμη πιο κοφτό ύφος ο έτερος βουλευτής του ΠΑΣΟΚ Μιχάλης Κασσής... αγανάκτησε on air από την εκλογική απειλή, εκτοξεύοντας το παροιμιώδες «να πέσει η κυβέρνηση... και να μη σηκωθεί».

Στους «όχι» προστίθενται (μέχρι στιγμής) οι Πάρις Κουκουλόπουλος, Γιάννης Κουτσούκος, αλλά και ο εκπρόσωπος Τύπου του κόμματος Οδυσσέας Κωνσταντινόπουλος.

* Αναβρασμός παρατηρείται και στη «γαλάζια» πτέρυγα. Μετά την προαναγγελία «εμφυλίου» από την κοινοβουλευτική εκπρόσωπο της ΝΔ Σοφία Βούλτεψη, το τελευταίο 48ωρο «χτύπησαν» οι Βύρων Πολύδωρας, Μιχάλης Ταμήλος, Γιώργος Κοντογιάννης, Φεβρωνία Πατριανάκου, Κατερίνα Παπακώστα, Κώστας Κασταφάδος.

Μαρίνα Μάνη, capital


 

Η θανάσιμη πτώση του 19χρονου από το τρόλεϊ θύμισε και στο πολιτικό σύστημα ότι υπάρχουν ασύμμετρες μεταβλητές που δεν μπορούν να προβλεφθούν από τους γκουρού του πολιτικού μάρκετινγκ.

Αυτό που οπωσδήποτε μπορεί να εκτιμηθεί είναι ότι με την επιστροφή της Τρόικας στην Αθήνα τον Σεπτέμβριο θα ανοίξει ένας νέος κύκλος πολιτικής έντασης με άγνωστη έκβαση.

Το καλό σενάριο για την κυβέρνηση είναι να μην εκδηλωθούν ανεξέλεγκτες κοινωνικές εντάσεις, να επιτευχθεί όπως όπως πρωτογενές πλεόνασμα στο τέλος του 2013, να δρομολογηθεί μια γενναία ρύθμιση για το εφιαλτικό ελληνικό χρέος μετά τις γερμανικές εκλογές και να αξιοποιηθεί επικοινωνιακά η ελληνική προεδρία της ΕΕ το πρώτο εξάμηνο του 2014 ώστε, ακόμη και αν γίνουν εθνικές εκλογές τον επόμενο Μάιο, μαζί με τις ευρωεκλογές, να έχουν να πουν κάτι θετικό στο εκλογικό σώμα τα κόμματα της συμπολίτευσης που προσβλέπουν, παράλληλα, στη διόγκωση των εσωτερικών αντιθέσεων του ΣΥΡΙΖΑ.

Το κακό σενάριο για την κυβέρνηση είναι να κλονιστεί η κοινοβουλευτική πλειοψηφία σε μια από τις κρίσιμες ψηφοφορίες του φθινοπώρου. Είτε με την ψηφοφορία, τον Οκτώβριο εκτός απροόπτου, του νέου μεσοπρόθεσμου προγράμματος που θα φτάνει μέχρι το 2017. Είτε με την ψήφιση, επίσης τον Οκτώβριο, του προϋπολογισμού για το 2014 που θα έχει χαρακτηριστικά ψήφου εμπιστοσύνης προς την κυβέρνηση. Είτε με την έγκριση ενός νέου μνημονίου, εάν συμφωνηθεί νέο δάνειο (που αυτή τη στιγμή δεν υπάρχει στο τραπέζι).

Είτε ακόμη με την ψηφοφορία για κάποια επώδυνη ρύθμιση όπως είναι η άρση των πλειστηριασμών πρώτης κατοικίας που μεθοδεύεται και προκαλεί αντιδράσεις διψήφιου αιρθμού βουλευτών της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ. Ενας παλιός κοινοβουλευτικός κανόνας λέει ότι κυβερνήσεις δεν πέφτουν όταν υπάρχει ο φόβος της λίστας (μέχρι το Δεκέμβριο θα ισχύει η λίστα εφόσον γίνουν εκλογές). Αλλά σε μια συγκυρία τέτοιας αταξίας, οι εξαιρέσεις είναι σημαντικότερες από τους κανόνες.

Εάν χαθεί η δεδηλωμένη, είναι προφανές ότι θα ασκηθούν ισχυρές πιέσεις για ένα άλλο σχήμα με το οποίο θα φτάσουμε μέχρι τις ευρωεκλογές. Και η μέγγενη των πιέσεων θα σφίξει και γύρω από τον Φώτη Κουβέλη που κάποιοι πιστεύουν ότι θα μπορούσε να εξετάσει τη συμμετοχή του σε μια οικουμενική κυβέρνηση εφόσον υπάρξει αλλαγή πρωθυπουργού και υπουργού Οικονομικών. Αλλά δεν είναι καθόλου βέβαιο ότι ο πρωθυπουργός Α. Σαμαράς θα δεχθεί να κάνει ό,τι έκανε ο ΓΑΠ παραδίδοντας στον Λουκά Παπαδήμο.

Για τους εταίρους και πιστωτές δεν υπάρχει σενάριο εκλογών εδώ πριν από τις ευρωεκλογές του προσεχούς Μαίου. Εάν προκύψει πολιτικό ατύχημα, θα απαιτήσουν πολιτική σταθερότητα για όλο το διάστημα που θα συζητείται το έμμεσο κούρεμα του ελληνικού χρέους και η κάλυψη των χρηματοδοτικών κενών. Και βέβαια θα απειλήσουν με διακοπή της χρηματοδότησης και πάγωμα κάθε άλλης διαδικασίας για τη διαχείριση της ελληνικής κρίσης εφόσον η απαίτησή τους δεν βρει ανταπόκριση.

Καθόλου τυχαία ο εκπρόσωπος του ΠΑΣΟΚ Οδυσσέας Κωνσταντινόπουλος λέει συχνά το τελευταίο διάστημα ότι πρέπει η Τρόικα να αναλάβει τις ευθύνες της και να μην παίζει με την πολιτική σταθερότητα. Και εννοεί ότι η κυβέρνηση θα σηκώσει μπαϊράκι εναντίον των δανειστών εάν διαπιστώσει ότι εκμετρά το ζην.

Στο Μέγαρο Μαξίμου και στο οικονομικό επιτελείο γνωρίζουν ήδη ότι το περίφημο κούρεμα θα είναι απλώς ένας συνδυασμός μείωσης επιτοκίων, επιμήκυνης των δανείων, επιστροφής κερδών κεντρικών τραπεζών από τα ελληνικά ομόλογα και μετακύλισης ενός ποσού της ανακεφαλαιοποίησης των τραπεζών στον ΕΣΜ. Γνωρίζουν επίσης ότι η αγορά θα παραμείνει σε ασφυξία και ότι ο χρονικός ορίζοντας εξόδου στις αγορές είναι άδηλος. Επομένως, το αστείο με το success story παρατραβάει χωρίς λόγο. Το 15% των επαγγελματιών στο χώρο της εστίασης έριξαν τις τιμές μετά τη μείωση του ΦΠΑ από το 23% στο 13% και καλά νέα για τα δημόσια οικονομικά δεν έρχονται από πουθενά.

Από τη Θεσσαλονίκη, όπου θα ανέβουν για τη Διεθνή Εκθεση, στις 7 και 8 Σεπτεμβρίου, οι Α. Σαμαράς και Ευ. Βενιζέλος αναμένεται να ανακοινώσουν την προγραμματική συμφωνία των κομμάτων τους που υποτίθεται ότι θα είχε δημοσιοποιηθεί πριν από το σχηματισμό της κυβέρνησης ΝΔ-ΠΑΣΟΚ. Το ενδιαφέρον είναι ότι, όπως όλα δείχνουν, θα αναφέρονται στη «μεταμνημονιακή εποχή», δηλαδή στο διάστημα μετά την εκταμίευση της τελευταίας δόσης, που με βάση το τρέχον πρόγραμμα θα δοθεί τον Ιούλιο του 2014. Με άλλα λόγια, θα καταθέσουν την προεκλογική τους ατζέντα.

Το γεγονός ότι θα είναι κοινή αυτή η ατζέντα για τη ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ πυροδοτεί διάφορα σενάρια για το ποιοι θα χωρέσουν τελικά στη «Νέα Ελλάδα» του Αντώνη Σαμαρά.

Βεβαιότητες δεν υπάρχουν, ούτε καν για τον υπουργό Οικονομικών Γιάννη Στουρνάρα του οποίου την αντικατάσταση προνήγγειλε ο βουλευτής της ΝΔ Νικήτας Κακλαμάνης χωρίς να ενοχληθεί από τα κεντρικά γραφεία του κόμματός του.

Αγγελική Σπανού, Tvxs

white-house

Του Δημήτρη Γ. Απόκη*

Ο Πρωθυπουργός, Αντώνης Σαμαράς, βρίσκεται ήδη στις Ηνωμένες Πολιτείες, για συνάντηση με τον αμερικανό Πρόεδρο, Μπαράκ Ομπάμα, και επαφές – συναντήσεις στη Νέα Υόρκη.

Ήδη διάφοροι δήθεν αναλυτές ορμώμενοι από αντιπολιτευτικό αίσθημα έχουν βιαστεί να χαρακτηρίσουν την επίσκεψη αυτή ξεπέταγμα και άνευ ουσίας. Ακόμα και κόμματα στο Ελληνικό Κοινοβούλιο τα οποία κατέχουν και ρόλο θεσμικό έχουν προχωρήσει σε απαξιωτικά σχόλια, όταν μόλις πριν λίγους μήνες, έκαναν ότι ήταν δυνατόν για να διαφημίσουν επίσκεψη του δικού τους προέδρου στην Ουάσινγκτον.

Για μια ακόμη φορά στην Ελλάδα κάποιοι λόγω άγνοιας χάνουν την ουσία του εθνικού συμφέροντος, προσκυνώντας το βραχύ και μικρόψυχο πολιτικό κέρδος.

Αλλά ας μπούμε στην ουσία της επίσκεψης του Πρωθυπουργού και στο γιατί είναι ιδιαίτερα κρίσιμη για τη χώρα.

Ο Αντώνης Σαμαράς, θα περάσει το κατώφλι του Λευκού Οίκου σε μια στιγμή που η χώρα διέρχεται τη δυσκολότερη φάση των τελευταίων δεκαετιών, μέσα στη δίνη μιας βαθιάς οικονομικής κρίσης και εν μέσω ενός νοικοκυρέματος στο εσωτερικό σε όλα τα επίπεδα.

Παραδοσιακά οι Έλληνες Πρωθυπουργοί επισκέπτονταν την αμερικανική πρωτεύουσα έχοντας την κλασική ατζέντα θεμάτων. Ελληνοτουρκικά και Κυπριακό. Αναμφισβήτητα και τα δυο αποτελούν θέματα ύψιστης σημασίας και κανείς πιστεύω δεν μπορεί να αμφισβητήσει, όσο και απέναντι του να βρίσκεται, ότι σε αυτό τον τομέα ο Αντώνης Σαμαράς, θα εκπροσωπήσει το εθνικό συμφέρον δυναμικά. Το έχει αποδείξει άλλωστε με βαρύ προσωπικό κόστος στην πολιτική αρένα.

Πριν αρκετά χρόνια ο Νέστορας της ελληνοαμερικανικής κοινότητας πρώην γερουσιαστής, Πώλ Σαρμπάνης, μου είχε πει στο γραφείο του στο Κογκρέσο, είσαι νέος δημοσιογράφος και ξεκινάς τώρα την καριέρα σου. Να ξέρεις ένα πράγμα και να το έχεις πάντα στο μυαλό σου. Το σύνολο σχεδόν των ελλήνων πολιτικών επισκέπτονται την Ουάσινγκτον με μια ατζέντα γκρίνιας και παραπόνων. Αυτό είναι το πρόβλημα. Το μυστικό της επιτυχίας είναι να έρθουν με θετική προοπτική και με ατζέντα ουσίας. Να προτείνουν κάτι ουσιαστικό με θετικό πρόσημο.

Κράτησα τα λόγια αυτού του κατά γενική ομολογία σοφού ανθρώπου και τα αναπόλησα γράφοντας αυτό το κείμενο.
Μπορεί ο Αντώνης Σαμαράς να επισκέπτεται τις ΗΠΑ ως Πρωθυπουργός μια χώρας σε βαθιά κρίση. Παρόλα αυτά η ατζέντα του είναι θετική.
Είναι σημαντικό επίσης ότι σε μια εποχή που στο κέντρο των εξελίξεων βρίσκεται η οικονομία, ο Αντώνης Σαμαράς, λόγω εκπαίδευσης, έχει βαθιά κατανόηση των οικονομικών θεμάτων.

Ποτέ τα τελευταία χρόνια Έλληνας Πρωθυπουργός δεν συζήτησε θέματα οικονομίας και επενδύσεων με τον Αμερικανό Πρόεδρο στο Λευκό Οίκο. Ο Αντώνης Σαμαράς θα το κάνει και αυτή τη φορά έχει και προτάσεις ουσιαστικές.

Είναι αστείο να παρακολουθεί κανείς την μικρόψυχη και ανόητη κριτική της πρόσφατης συμφωνίας με την Αζέρικη SOCAR για τη ΔΕΣΦΑ, η οποία πάει πακέτο με τον Αγωγό ΤΑΠ. Για όσους έχουν πραγματικά γνώση πρόκειται για επιτυχία στρατηγικής σημασίας που ανοίγει διάπλατα της πόρτες των επενδύσεων στις Ηνωμένες Πολιτείες, εάν υπάρξει σωστός χειρισμός, κάτι για το οποίο ο Πρωθυπουργός έχει προσωπική γνώση.

Στη γεωπολιτική σκακιέρα ο Πρωθυπουργός επισκέπτεται το Λευκό Οίκο σε μια κατεξοχήν θετική στιγμή για την Ελλάδα. Αίγυπτος, Συρία, φλέγονται.

Η Λιβύη ταρακουνιέται επικίνδυνα. Ο Λίβανος όπως πάντα σε αναβρασμό. Πρώτες ενδείξεις για προβλήματα και στην Ιορδανία. Η Τουρκία σε σοβαρή εσωτερική αναταραχή. Νέα ηγεσία στο Ιράν με τις εξελίξεις όσο αφορά το πυρηνικό πρόγραμμα της χώρας να φθάνουν σε κρίσιμο – οριακό σημείο.

Νέος γύρος ειρηνευτικών συνομιλιών για το Παλαιστινιακό, με την Ελλάδα να έχει άριστη σχέση με το Ισραήλ και παραδοσιακούς δεσμούς με τους Παλαιστίνιους.

Μέσα σε όλο αυτό το πλαίσιο η θέση και ο ρόλος της Ελλάδας, στη δεδομένη στιγμή που ο Πρωθυπουργός περνά το κατώφλι του Λευκού Οίκου, με ένα επιδέξιο χειρισμό μπορεί να αποδειχθεί τρομερά χρήσιμος για την Ουάσινγκτον.

Ο Αντώνης Σαμαράς με το στυλ αμεσότητας που τον διακρίνει μπορεί και σίγουρα θα το κάνει αυτό το χαρτί να το παίξει δυνατά.
Παρά τη σοβαρή οικονομική κρίση, η Ελλάδα είναι ο μοναδικός πόλος ηρεμίας στην περιοχή και ανοικτή για σοβαρές επενδύσεις ουσίας. Κανείς δεν μπορεί να το αγνοήσει αυτό.

Οι ανοησίες περί επίσκεψης μέσα στον Αύγουστο μπορεί να ακούγονται όμορφα σε αυτούς που δεν έχουν γνώση. Οι πραγματικά γνωρίζοντες την Ουάσινγκτον και το πώς λειτουργεί η κυβέρνηση των Ηνωμένων Πολιτειών, ξέρουν ότι εκεί δεν μετράνε οι εποχές και οι χρονικές στιγμές. Το σύστημα λειτουργεί σοβαρά 365 ημέρες τον χρόνο, 24 ώρες το εικοσιτετράωρο. Ο Πρόεδρος ακούει και είναι σημαντικό, Το σύστημα καταγράφει και εκτελεί και το σύστημα είναι μόνιμο.

Κλείνοντας, το πρώτο πράγμα που έμαθα ως φοιτητής Διεθνών Σχέσεων και Αμερικανικής Εξωτερικής Πολιτικής, και στα δύο πανεπιστήμια που φοίτησα στην Ουάσινγκτον, ήταν ότι στον τομέα της εξωτερικής πολιτικής οι διαφορές μεταξύ των πολιτικών αντιπάλων σταματούν στις όχθες του ποταμού Ποτόμακ που διασχίζει την αμερικανική πρωτεύουσα.

Είναι καιρός αυτό να γίνει κατανοητό και στην Ελλάδα και σε κρίσιμες στιγμές όπως αυτές που διανύουμε, με τον Πρωθυπουργό της χώρας να βρίσκεται στο κέντρο της μοναδικής υπερδύναμης , να περισσεύει η σοβαρότητα και να λείπει η ανοησία και η μικροπολιτική.

*Ο Δημήτρης Απόκης είναι δημοσιογράφος και Διεθνολόγος με ειδίκευση σε θέματα Αμερικανικής Εξωτερικής Πολιτικής

 

Περισσότερα Άρθρα...