ireland
Η κυβέρνηση της Ιρλανδίας παρουσίασε έναν σχεδόν ισοσκελισμένο προϋπολογισμό για το 2016, κάτι που σημαίνει πως αφήνει πίσω της την πενταετή λιτότητα, το Μνημόνιο, τα σενάρια χρεοκοπίας, αλλά και την Ελλάδα.

Η Ιρλανδία αποχαιρετά την οικονομική κρίση

To 2010 η Ιρλανδία βρισκόταν ένα βήμα πριν τη χρεοκοπία, η οποία αποτράπηκε μόνο χάρη σε διεθνείς πιστώσεις. Μετά από πενταετή πολιτική λιτότητας η κυβέρνηση παρουσίασε έναν σχεδόν ισοσκελισμένο προϋπολογισμό.

Επί πέντε χρόνια δύο υπουργοί έδωσαν σκληρή μάχη κατά του ιρλανδικού δημοσιονομικού ελλείμματος. Ο Μπρένταν Χόουλιν από το εργατικό κόμμα ήταν αρμόδιος για τις δαπάνες και ο Μάικλ Νούναν από το Fine Gael για τα δημόσια έσοδα. Η εξυγίανση των δημοσιονομικών έμοιαζε με ηράκλειο άθλο.

Στον οικονομικό απολογισμό της ιρλανδικής κυβέρνησης για το 2015 ο Μπρένταν Χόουλιν περιγράφει με μελανά χρώματα το 2010, όταν η Ιρλανδία εκχωρούσε κυριαρχικά της δικαιώματα στους δανειστές στις Βρυξέλλες, στη Νέα Υόρκη και τη Φρανκφούρτη. Το δημοσιονομικό έλλειμμα είχε φθάσει τότε στο 11% του ΑΕΠ, που αντιστοιχούσε σε 18,7 δισεκατομμύρια ευρώ.

Στα τέλη του 2015 το έλλειμμα περιορίστηκε σε μόλις 62 εκατομμύρια από 8 δισεκατομμύρια το 2014. Με άλλα λόγια η χώρα παρουσίασε έναν σχεδόν ισοσκελισμένο προϋπολογισμό. Ο αρμόδιος για τις δημόσιες δαπάνες υπουργός, με φανερή υπερηφάνια, χαρακτηρίζει τα νέα στοιχεία εντυπωσιακά. Η οικονομική ανάκαμψη οφείλεται στη ραγδαία ανάπτυξη της οικονομίας.

Σημαντικά έσοδα από την φορολογία πολυεθνικών

Το 2015 η ανάκαμψη της ιρλανδικής οικονομίας έφθασε το 7%, ενώ για φέτος η ανάπτυξη θα περιοριστεί περίπου στο 4,5%. Ο υπουργός Δημοσίων Εσόδων άφησε να εννοηθεί ότι αναμένει κατά την τρέχουσα χρονιά μεγαλύτερη ανάπτυξη και ότι το έλλειμμα ενδεχομένως θα μηδενιστεί.

Η μοναδική στην Ευρώπη αλματώδης ανάπτυξη οφείλεται στην ιδιωτική κατανάλωση, αλλά και στις επενδύσεις. Σοβαρότατος είναι ο ρόλος και των εξαγωγών, που ελέγχονται κυρίως από πολυεθνικές. Μόνο από τη φορολογία εισοδήματος νομικών προσώπων το κράτος διασφάλισε έσοδα μερικών δισεκατομμυρίων.

Μήπως όμως το γεγονός αυτό ενισχύσει στις επικρίσεις κατά του νέου ποσοστού φορολόγησης πολυεθνικών; Το Δουβλίνο καθιστά σαφές ότι το 12,5% δεν είναι διαπραγματεύσιμο. Το ποσοστό δεν θα αλλάξει και δεν του περνά καν απ΄ το μυαλό να ζητήσει συγγνώμη γι' αυτό, τόνισε ο υπουργός Μάικλ Νούναν.

Υπόδειγμα αποδοτικής πολιτικής λιτότητας

Δεν αποκλείεται η Ιρλανδία να βγει τελικά κερδισμένη από τη μεταρρύθμιση της διεθνούς φορολόγησης επιχειρήσεων. Το 2015 μερικές πολυεθνικές ψηφιακής τεχνολογίας μετέφεραν τις ευρεσιτεχνίες τους από φορολογικούς παραδείσους της Καραϊβικής στην Ιρλανδία και καταβάλλουν πλέον λίγο περισσότερους φόρους. Έτσι η Ιρλανδία έγινε τα τελευταία σκληρά και δύσκολα χρόνια υπόδειγμα για τους υπέρμαχους της σκληρής πολιτικής λιτότητας. Χωρίς αυτό να σημαίνει βέβαια ότι το ιρλανδικό μοντέλο μπορεί να μεταφερθεί άκριτα και αβίαστα σε άλλες χώρες.a

greece from space

Η οικονομική πτέρυγα του Χριστιανοδημοκρατικού κόμματος (CDU) επικρίνει και πάλι την Ελλάδα για έλλειψη μεταρρυθμιστικού ζήλου καθώς επίσης και για ελλιπή εφαρμογή των όρων που έχει συμφωνήσει με τους δανειστές.

Ο γ.γ. του ισχυρού Οικονομικού Συμβουλίου της CDU, Βόλφγκανγκ Στάιγκερ, σε δηλώσεις του στο γερμανικό ειδησεογραφικό πρακτορείο dpa κατηγόρησε την Αθήνα ότι συνεχίζει να μην τηρεί το χρονοδιάγραμμα των μεταρρυθμίσεων.

Άλλο μεταρρυθμίσεις, άλλο πρόσφυγες

«Πρόκειται για ένα θέμα που άπτεται της ευρωπαϊκής αξιοπιστίας, να μην γίνονται συζητήσεις συνεχώς σχετικά με νέες αναβολές ή ακόμη για ένα νέο κούρεμα του χρέους», τόνισε ο Στάιγκερ. «Η Ελλάδα δεν θα πρέπει να κάνει κατάχρηση του επιχειρήματος που αφορά στη δραματική κατάσταση με τους πρόσφυγες για να απομακρύνεται από τη μεταρρυθμιστική ρότα».

Για τον χριστιανοδημοκράτη βουλευτή, που ανήκει στον ηγετικό πυρήνα του Οικονομικού Συμβουλίου του χριστιανοδημοκρατικού κόμματος, ενός επιχειρηματικού συνδέσμου με 11.000 μέλη από ολόκληρη τη Γερμανία και μεγάλη επιρροή, γίνεται ολοένα περισσότερο σαφές ότι η ορισμένου χρόνου έξοδος της Ελλάδας από την ευρωζώνη, δηλαδή ένα Grexit, όπως το επιθυμούσε ο υπουργός Οικονομικών Βόλφγκανγκ Σόιμπλε και η συντριπτική πλειοψηφία των ομολόγων, θα ήταν η καλύτερη λύση.

«O Σόιμπλε είχε δίκιο»

«Η ευρωζώνη χρειάζεται επιτέλους καθαρούς κανόνες για έξοδο κρατών από το κοινό νόμισμα καθώς και για μια διαδικασία κήρυξης κρατικής χρεοκοπίας», τόνισε στο dpa. Ο Στάιγκερ επέκρινε και την πορεία αποκρατικοποιήσεων και χαρακτήρισε τους όρους που τέθηκαν ως αντιπαραγωγικούς. «Αποδείχθηκε αντιπαραγωγική η μη εκχώρηση των σχετικών αρμοδιοτήτων σε κάποιο θεσμό των Βρυξελλών.

Και σε αυτό το σημείο ο Σόιμπλε είχε δίκιο, όταν ζητούσε να αφαιρεθεί η άμεση πρόσβαση από την ελληνική πολιτική». Και ο γερμανός χριστιανοδημοκράτης υπογράμμισε ότι «η Αθήνα δεν πρόκειται να εγκαταλείψει το «κρυφτούλι» και θα συνεχίσει να εμπαίζει του δανειστές».

Αξίζει να υπενθυμίσουμε ότι πριν λίγες μέρες ο Στάιγκερ επέκρινε με δριμύτητα τη συνεχιζόμενη νομισματική πολιτική της ΕΚΤ και του επικεφαλής της Μάριο Ντράγκι για το γιγαντιαίο πρόγραμμα αγοράς κρατικών ομολόγων και τα μηδενικά επιτόκια «χωρίς να ερωτηθούν η πολιτική, οι Ευρωπαίοι και οι αγορές».

DW

Piketty

Ο γνωστός Γάλλος οικονομολόγος Τομά Πικετί, που το Podemos φρόντισε εγκαίρως να τον πάρει για σύμβουλο, ενώ ο ΣΥΡΙΖΑ, που τα ξέρει όλα, δεν κατάφερε να μαζέψει μια μικρή ομάδα τέτοιου υψηλού επιπέδου πρόθυμων ξένων συμβούλων για την οικοδόμηση της νέας οικονομίας της χώρας (παραγωγικό - αναπτυξιακό σχέδιο, φορολογική πολιτική, ουσιαστική παρουσία της Ελλάδας στα κέντρα λήψης αποφάσεων στην Ευρώπη κ.λπ.).

Να τι λέει, μεταξύ άλλων, αυτός ο άνθρωπος στο blog του, ξεκινώντας με τον τίτλο - προτροπή ότι «Πρέπει να αλλάξουμε την Ευρώπη τώρα».

«Πληρώνουμε τις συνέπειες της καταστροφικής διαχείρισης της χρηματοπιστωτικής κρίσης που ήρθε από τις ΗΠΑ το 2008 και που καταφέραμε, με τα λάθη μας, να τη μετατρέψουμε σε μια ευρωπαϊκή κρίση διαρκείας, εξαιτίας πλήρως απροσάρμοστων στην κατάσταση αυτή θεσμικών (ευρωπαϊκών) οργάνων και των πολιτικών τους. Ένα ενιαίο νόμισμα με 19 διαφορετικά δημόσια χρέη, 19 διαφορετικά επιτόκια με τα οποία οι αγορές μπορούν ελεύθερα να κερδοσκοπούν, 19 διαφορετικούς φόρους στις επιχειρήσεις που επιδίδονται σε έναν έξαλλο ανταγωνισμό μεταξύ τους, χωρίς κοινή κοινωνική βάση, χωρίς κοινό εκπαιδευτικό σχέδιο. Μια κατασκευή που δεν μπορεί να λειτουργήσει και δεν θα λειτουργήσει ποτέ».

Δημοκρατική και κοινωνική αναθεμελίωση της Ευρωζώνης

* «Μόνο μια δημοκρατική και κοινωνική αναθεμελίωση της Ευρωζώνης, που θα τεθεί στην υπηρεσία της ανάπτυξης και της απασχόλησης, γύρω από έναν μικρό, σκληρό πυρήνα χωρών, που θέλουν να βαδίσουν προς τα εμπρός, με δικά τους, κοινά θεσμικά όργανα, μπορούν να προχωρήσουν δημιουργικά».

* «Μετά το ελληνικό φιάσκο του καλοκαιριού, ο Γάλλος πρόεδρος Φρανσουά Ολάντ άρχισε να υιοθετεί την ιδέα για ένα νέο Κοινοβούλιο της Ευρωζώνης... που θα αποτελείται από βουλευτές που έχουν εκλεγεί στα εθνικά Κοινοβούλιά τους και που ο αριθμός τους θα είναι αναλογικός προς τον πληθυσμό της κάθε χώρας».

* «Το σημαντικό, όμως, είναι η Γαλλία και η Γερμανία να αναγνωρίσουν τα λάθη τους. Μπορούμε να συζητούμε χωρίς πρόβλημα για κοινές πολιτικές στο άνοιγμα των μαγαζιών τις Κυριακές, τη λειτουργία της αγοράς εργασίας, τις συντάξεις κ.λπ. Τίποτε όμως απ' όλα αυτά δεν μπορεί να εξηγήσει το γεγονός της απότομης νέας πτώσης του ΑΕΠ της Ευρωζώνης την περίοδο 2011-2013, την ίδια ώρα που οι ΗΠΑ συνέχιζαν την οικονομική τους ανάκαμψη. Δεν υπάρχει πλέον καμία αμφιβολία ότι την ανάκαμψη στην Ευρώπη έπνιξε η προσπάθεια για μείωση των ελλειμμάτων την ίδια περίοδο (2011-2013) και ιδιαίτερα η επιβολή δυσβάστακτων φόρων σε όλες τις κοινοτικές χώρες».

Ο Τομά Πικετί αποδίδει την αδυναμία του ΑΕΠ της Ευρωζώνης το 2015 να ξαναβρεί το ύψος που είχε το 2007 στους «τυφλούς δημοσιονομικούς κανόνες».

Ακόμη κι αν οι πυροσβεστικές παρεμβάσεις της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας (ΕΚΤ) κατάφεραν να σβήσουν την πυρκαγιά που είχε ανάψει, δεν μπόρεσαν να λύσουν τα προβλήματα ουσίας από τα οποία πάσχει το σύστημα.

Η πρόταση του Τομά Πικετί για την αντιμετώπιση αυτής της καταστροφικής κατάστασης είναι συγκεκριμένη:

* «Χρειάζεται μια διάσκεψη των χωρών της Ευρωζώνης για το χρέος, όπως είχε γίνει μετά τον Πόλεμο, από την οποία τότε είχε επωφεληθεί συγκεκριμένα η (ηττημένη) Γερμανία».

oikonomia pagkosmia foyska

Οι πολυάριθμες προβλέψεις των οικονομικών δεικτών και της πορείας των διεθνών αγορών που δημοσιεύονται καθημερινά σχολιάζουν τις λεπτομέρειες της διεθνούς οικονομίας, αλλά σπανίως την ουσία.

Η οποία μπορεί να συνοψιστεί σε ένα γράφημα με στοιχεία από οργανισμούς όπως η Τράπεζα της Αγγλίας, οι Financial Times και το Bloomberg.

Τα διεθνή χρέη, κρατικά και μη, ανέρχονται σε περίπου 200 τρις. δολάρια. Ως αντίκρισμα υπάρχει το χρυσάφι (αξίας 7,8 τρις. διεθνώς), το ρευστό χρήμα και οι καταθέσεις παντός είδους (8.2 τρις.). Ακόμη και αν προστεθεί στο αντίκρισμα η αξία της διεθνούς αγοράς ακινήτων (13,6 τρις.), το συγκριτικά αμελητέας αξίας ασήμι (14 δις.) και η εκτίμηση της (αμφιβόλου) αξίας των διεθνών χρηματιστηρίων (70 τρις.), το διεθνές χρέος είναι υπερδιπλάσιο της συνολικής αξίας των περιουσιακών στοιχείων.

Η αξία των χρηματοπιστωτικών προϊόντων που είναι γνωστά ως «παράγωγα» ανέρχεται, σύμφωνα με την Τράπεζα της Αγγλίας, σε τουλάχιστον 630 τρις. δολάρια (λιγότερο αισιόδοξες εκτιμήσεις υπολογίζουν τα παράγωγα σε 1.200–1.400 τρις. δολάρια). Στην ουσία τα παράγωγα είναι αμφιβόλου αξίας χρηματοπιστωτικά προϊόντα και αποτελούν μέρος της πλασματικής οικονομίας που παράγεται, για παράδειγμα, από την ανακατανομή χρέους.

Η σύγκριση των διαφόρων μερών του πλασματικού και του υπαρκτού πλούτου είναι εμφανής στο γράφημα.

Αν σημειωθεί ότι τα παράγωγα και τα διεθνή χρέη αντιστοιχούν στο 900% και στο 280%, αντίστοιχα, του παγκοσμίου ΑΕΠ (που είναι περίπου 70 τρις.), το μέγεθος της φούσκας της διεθνούς οικονομίας γίνεται πλήρως αντιληπτό.

tvxs

global wealth inequality
Οι ετήσιες Εκθέσεις Διεθνούς Πλούτου (Global Wealth Reports) του Ινστιτούτου Έρευνας της ελβετικής τράπεζας Credit Suisse περιέχουν πολλά διαφωτιστικά στοιχεία για τον παγκόσμιο πλούτο.
 
Τα στοιχεία δείχνουν ξεκάθαρα ότι η κατανομή του διεθνούς πλούτου γίνεται ολοένα και πιο ανισομερής και, παρά την οικονομική κρίση, οι εκατομμυριούχοι αυξάνουν τον πλούτο τους.
 
Σύμφωνα με την έκθεση της τράπεζας για το 2015, περίπου ο μισός πλούτος της υφηλίου (το 45,2%) ανήκει στους εκατομμυριούχους, οι οποίοι αποτελούν το 0,7% του παγκόσμιου πληθυσμού.
 
Στη δεύτερη θέση βρίσκονται τα εύπορα κοινωνικά στρώματα που αποτελούν το 7,3% του πληθυσμού και κατέχουν περίπου 40% του πλούτου.
 
Οι υπόλοιποι κάτοικοι της υφηλίου, το 92%, κατέχουν μόνο το 15,4% του πλούτου, και η πλειοψηφία από αυτούς, το 71%, κατέχει μόλις 3% του παγκόσμιου πλούτου.
 
Μια σύγκριση της φετινής έκθεσης με τις παρόμοιες εκθέσεις της τράπεζας για προηγούμενα χρόνια προσφέρει αποκαλυπτικά συμπεράσματα. Κατά την περίοδο 2010-2015, η περιουσία των εκατομμυριούχων σε δολάρια αυξήθηκε κατά 60%, και το ποσοστό του παγκόσμιου πλούτου που κατέχουν ανέβηκε κατά περίπου 10%. Σε αντίθεση, η περιουσία των πτωχότερων κοινωνικών στρωμάτων (του 71% του πληθυσμού) σε δολάρια μειώθηκε κατά την ίδια περίοδο κατά 10%.
 
Κερδισμένοι από την ανακατανομή του πλούτου βγαίνουν κυρίως οι Αμερικανοί και οι Κινέζοι, των οποίων η περιουσία αυξήθηκε φέτος κατά 6-7% σε σύγκριση με το 2014, ενώ αντίθετα η περιουσία των Ελλήνων μειώθηκε κατά 17%, των Τούρκων κατά 21%, των Ρώσων κατά 38%, και των Ουκρανών κατά 41%.
 
Παρόλο που οι εκθέσεις της Credit Suisse συμπεριλαμβάνουν στους υπολογισμούς τους στοιχεία πλασματικού πλούτου, η μεθοδολογία που χρησιμοποιείται για όλα τα χρόνια είναι παρόμοια και οι συγκρίσεις είναι ενδεικτικές.
 
Το αναμφισβήτητο συμπέρασμα των εκθέσεων είναι ότι η οικονομική κρίση έχει ευνοήσει τους εκατομμυριούχους, ενώ αντίθετα τα κοινωνικά στρώματα με χαμηλά εισοδήματα έχουν επωμιστεί τις αρνητικές επιπτώσεις της.
 
Οι εικασίες των νεοφιλελεύθερων οικονομολόγων περί διάχυσης του πλούτου προς τα κάτω μέσω των μηχανισμών της διεθνούς αγοράς (το λεγόμενο trickle down effect) διαψεύδονται παντελώς από τα στοιχεία που οι ομοϊδεάτες τους παρουσιάζουν, καθότι αυτά δείχνουν ότι στην πράξη οι μηχανισμοί δουλεύουν αντίθετα, και η διάχυση του πλούτου γίνεται προς τα πάνω, προς τα πλουσιότερα κοινωνικά στρώματα.
 
tvxs

akropoli simaia synefa mayra

Ενα πρόωρο «ποδαρικό» με κάθε άλλο παρά... ρόδινες προοπτικές για την κατάσταση της Ελλάδας το 2016 έκανε σε σημερινό δημοσίευμά του το αμερικανικό τηλεοπτικό δίκτυο CNBC. Ο τίτλος και μόνος είναι ενδεικτικός: «Μην στοιχηματίζετε πως το 2016 θα είναι μια καλή χρονιά για την Ελλάδα»!

«Ουσιαστικά, η Ελλάδα δεν διαθέτει στρατηγική για την ανάπτυξη ή στρατηγική γενικότερα», επισημαίνει ο διευθυντής του  think tank «Open Europe».

Διευκρινίζει μάλιστα σχετικά ότι «Η ελληνική κυβέρνηση περνάει τις μεταρρυθμίσεις που έχουν συμφωνηθεί, αλλά δεν τις υποστηρίζει. Το γεγονός αυτό εγείρει μεγάλα ερωτήματα όσον αφορά στο αν οι μεταρρυθμίσεις αυτές θα εφαρμοστούν. Υπάρχουν, επίσης, πολλά πράγματα που πρέπει να γίνουν προκειμένου να βελτιωθεί το επιχειρηματικό κλίμα στην Ελλάδα».

Ακόμη μια δυσοίωνη πρόβλεψη του CNBC είναι ότι τα capital controls όχι μόνο θα παραμείνουν σε ισχύ και το 2016 αλλά θα πυροδοτήσουν περαιτέρω πολιτική και οικονομική αστάθεια.

«Μετά από πολύμηνες και βασανιστικές διαπραγματεύσεις με τους δανειστές και ένα δημοψήφισμα, ο ΣΥΡΙΖΑ έκανε στροφή 180 μοιρών το καλοκαίρι και αποδέχθηκε τις απαιτήσεις των δανειστών για ακόμη περισσότερη λιτότητα, ως αντάλλαγμα για ένα τρίτο πακέτο διάσωσης» τονίζεται στο δημοσίευμα.

Υπενθυμίζεται δε πως η Αθήνα έχει πάρει περί τα 330 δισ. ευρώ από το 2010.

Ιδιαίτερη αναφορά γίνεται και στην πρόθεση της Αθήνας να μείνει εκτός του νέου προγράμματος το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο: «Το θέμα της διαγραφής του ελληνικού χρέους παραμένει, ωστόσο, πολλοί -συμπεριλαμβανομένου του ΔΝΤ- λένε πως χωρίς αναδιάρθρωση του χρέους, η ελληνική οικονομία δεν θα καταφέρει να σταθεί στα πόδια της. Μάλιστα, το ΔΝΤ προβλέπει ότι η οικονομία της χώρας θα συρρικνωθεί κατά 1,3% το 2016 και πως η ανεργία θα παραμείνει σε υψηλά επίπεδα, σε ποσοστό 27,1%».

ee simeies

Τους χαμένους και τους κερδισμένους της οικονομικής κρίσης στην Ευρώπη παρουσιάζει έρευνα της ΕΚΤ, η οποία ωστόσο αδυνατεί να διορθώσει τις αποκλίσεις, όπως αναφέρει δημοσίευμα του Reuters.

Σύμφωνα με την έρευνα της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας για την περίοδο 2009-2013, οι Ιρλανδοί και οι Έλληνες έχουν χάσει τον περισσότερο ατομικό τους πλούτο από οποιοδήποτε άλλο κράτος-μέλος.

Συγκεκριμένα, οι Ιρλανδοί έχουν χάσει, σε αυτό το διάστημα, πάνω από 18.000 ευρώ κατά κεφαλήν και οι Έλληνες περίπου 17.000 ευρώ. Αντίστοιχα, οι Ισπανοί έχουν χάσει περίπου 13.000 ευρώ.

Η αιτία, εκτός από τα υψηλά χρέη, «κρύβεται» και στην καταβαράθρωση της αγοράς ακινήτων στις τρεις αυτές χώρες.

Αντίθετα, στην Ολλανδία και τη Γερμανία, ο ατομικός πλούτος έχει αυξηθεί κατά 33.000 και 19.000 ευρώ αντίστοιχα, χάρη στην αύξηση των επενδύσεων.

Το Reuters, πάντως σημειώνει ότι τα συμπεράσματα αυτά εξάγονται με βάση τα στοιχεία πριν την οικονομική ανάκαμψη της Ιρλανδίας και της Ισπανίας, αλλά παρ’ όλα αυτά υπογραμμίζουν τις σημαντικές αποκλίσεις που υπάρχουν στην ζώνη των 19 κρατών μελών.

«Αν και η ΕΚΤ αναγνωρίζει τις αποκλίσεις, δεν μπορεί να κάνει πολλά για να τις διορθώσει», αναφέρει το Reuters, προσθέτοντας ότι ακόμα και το πρόγραμμα ποσοτικής χαλάρωσης της κεντρικής τράπεζας είναι έτσι δομημένο ώστε οι αγορές να γίνονται με βάση το μέγεθος της κάθε χώρας κι όχι με βάση τις οικονομικές της ανάγκες.

Για να διορθωθούν οι αποκλίσεις μεταξύ των ισχυρών βιομηχανικών χωρών κι εκείνων του αδύναμου ευρωπαϊκού Νότου, οι αναλυτές υποστηρίζουν, εδώ και καιρό, ότι θα πρέπει να υπάρξει ένα σύστημα μεταφοράς κεφαλαίων από τα πλούσια κράτη στα πιο φτωχά, ένα σύστημα που η Γερμανία αρνείται κατηγορηματικά, αφενός γιατί θεωρεί ότι θα την επιβαρύνει με πολύ μεγάλο κόστος κι αφετέρου γιατί εκτιμά ότι μια τέτοια κίνηση θα απομακρύνει τα κράτη από τη λιτότητα.

Πάντως, σε ένα ξεχωριστό διάγραμμα της ΕΚΤ, τα στοιχεία από την αρχή του 2015 δείχνουν ότι η κατάσταση βελτιώνεται για τα αδύναμα κράτη μέλη του ευρώ.

«Τα στοιχεία δείχνουν βελτιώσεις στα εισοδήματα, σχεδόν σε ολόκληρη την Ευρωζώνη, με εξαίρεση ίσως έναν μικρό αριθμό κρατών, όπως η Κύπρος», καταλήγει το Reuters.

Περισσότερα Άρθρα...