debt g8 cartoon

Το παγκόσμιο χρέος είναι σχεδόν τριπλάσιο της παγκόσμιας οικονομικής παραγωγής, όπως δείχνει σχετική πρόσφατη έκθεση του διεθνούς ομίλου συμβούλων επιχειρήσεων McKinsey.

Σύμφωνα με την έκθεση, η παγκόσμια οικονομική κρίση του 2007-2009 προκλήθηκε από την κατακόρυφη αύξηση του παγκόσμιου χρέους.

Συγκεκριμένα, το παγκόσμιο χρέος έχει φθάσει στα 199 τρις δολάρια ή στο 286% του παγκόσμιου ΑΕΠ το δεύτερο τρίμηνο του 2014 από 269% το 2007, δηλαδή είναι 2,8 φορές μεγαλύτερο από το μέγεθος της παγκόσμιας οικονομίας, και από 246% του ΑΕΠ το 2000. Με άλλα λόγια, έχει διογκωθεί κατά 57 τρις δολλάρια από το 2007.

Η βρετανική εφημερίδα Guardian αναφέρει πως σύμφωνα με τη μελέτη η αναλογία δημοσίου χρέους ως ποσοστό του ΑΕΠ θα συνεχίσει να αυξάνεται τα επόμενα πέντε χρόνια σε πολλές χώρες συμπεριλαμβανομένης της Ιαπωνίας, των ΗΠΑ και πολλών ευρωπαϊκών χωρών.

Ενδιαφέρον παρουσιάζει το χρέος της Κίνας. Το χρέος έχει αυξηθεί ραγδαία σε αυτή την χώρα όσο πουθενά αλλού, ειδικότερα τετραπλασιάστηκε από το 2007 ως το 2014, παρ' όλα αυτά φαίνεται να είναι υπό έλεγχο.

Βάσει των στοιχείων από τον όμιλο Mc Kinsey και το Zero Hedge αυτές είναι οι 40 πιο υπερχρεωμένες χώρες στον κόσμο.

Στην πρώτη θέση βρίσκεται η Ιαπωνία. Ακολουθούν η Ιρλανδία, η Σιγκαπούρη. Στην 7η θέση βρίσκεται η Ελλάδα. Στις τρεις τελευταίες θέσεις βρίσκονται η Τουρκία, η Ρουμανία και η Ινδονησία.

Η μεγαλύτερη αύξηση του χρέους από το 2007 ως το 2014 σημειώθηκε στις: Ιρλανδία, Πορτογαλία Κίνα, Ελλάδα και Ολλανδία.

debt

LAROUCHE

Ο Lyndon LaRouche είναι Αμερικανός πολιτικός ακτιβιστής και ιδρυτής του κινήματος LaRouche, ο οποίος μέσα στο άρθρο του αναπτύσσει την άποψη ότι το χρέος της Ελλάδας είναι πλασματικό.

"Το ελληνικό χρέος δεν είναι ως επί το πλείστον ελληνικό χρέος. Το χρέος το οποίο η Γερμανία και άλλες χώρες απαιτούν να πληρώνεται αφορούν χρήματα που οι Έλληνες δεν πήραν! Έτσι, οι Έλληνες δεν οφείλουν αυτά τα χρήματα. Πρόκειται για απάτη, γιατί οι Έλληνες δεν επιβαρύνονται με το χρέος".

Αυτό που πρέπει να γνωρίζουν οι Αμερικανοί για την Ελλάδα και "το χρέος της" είναι πως η νέα ελληνική κυβέρνηση ζητά από την Ευρωπαϊκή Ένωση να σταματήσει να τη διοικεί μέσω Wall Street-Λονδίνου και να κάνει δυνατή την οικονομική ανάπτυξη και πάλι στην Ευρώπη. Αν αυτό δεν συμβεί, η επιδείνωση και τελικά η πτώχευση του συνόλου του υπερατλαντικού τραπεζικού συστήματος θα συνεχιστεί, όπως και οι αντιπαραθέσεις με τις μεγάλες δυνάμεις της Ρωσίας και της Κίνας… Και η απειλή του Παγκοσμίου Πολέμου θα γίνει πραγματικότητα…

Η υπόλοιπη Ευρώπη, μέχρι στιγμής, αρνείται να κλείσει η αισχροκερδής Wall Street αισχροκέρδειας και ο υπουργός Οικονομικών των ΗΠΑ, Jack Lew υποστηρίζει την άρνηση, μεταξύ άλλων και με απειλητικά τηλεφωνήματα προς τον Έλληνα Υπουργό Οικονομικών, Γιάννη Βαρουφάκη.

Τι απαιτούν Ομπάμα, Μέρκελ και λοιποί εξουσιαστές να κάνει η Ελλάδα, αντί για τερματισμό αυτής της πανευρωπαϊκής απάτης από τις τράπεζες; Θέλουν να… τρέξει ένα δημοσιονομικό πλεόνασμα ύψους 4,5% της ετήσιας οικονομίας της, αποκλειστικά και μόνο για να πληρώσει το "ελληνικό χρέος".

Γνωρίζετε τι θα σήμαινε αυτό αν προωθούνταν ως λύση για τις Ηνωμένες Πολιτείες; Να… τρέξουν ένα φορολογικό πλεόνασμα 750 δισεκατομμυρίων δολαρίων το χρόνο, προκειμένουν η κυβέρνηση να πληρώσει το χρέος της. Δεν θα ακούσετε τον Ομπάμα ή τον υποτακτικό του, Lew να μπαίνουν σε αυτή τη διαδικασία… Γιατί; ΕΙΝΑΙ ΑΔΥΝΑΤΟ ΝΑ ΠΡΑΓΜΑΤΟΠΟΙΗΘΕΊ…

Το "ελληνικό χρέος" είναι μια απάτη ίδια με τη διάσωση TARP εδώ στις ΗΠΑ. Γίνεται εκτύπωση των $ 4 τρισεκατομμυρίων σε νέα κεφάλαια για να καλύψουν τα χρέη της Wall Street. Και δράστες είναι οι ίδιες οι συστημικές τράπεζες.

Στις Ηνωμένες Πολιτείες, οι μεγάλες τράπεζες πήραν τα εκατομμύρια και τα μετέτρεψαν σε τοξικά χρεόγραφα που ανατίναξαν το χρηματοπιστωτικό σύστημα και το σύνολο της οικονομίας το 2008. Η κυβέρνηση τους γλίτωσε την ίδια ώρα που το βιοτικό επίπεδο των πολιτών βυθίστηκε.

Στην Ευρώπη, οι τράπεζες αγόρασαν τα χρεόγραφα ενυπόθηκων δανείων από τις τράπεζες των ΗΠΑ. Ταυτόχρονα έκαναν εκατομμύρια unrepayable subprime δάνεια των δικών τους – όχι μόνο για τους ιδιοκτήτες σπιτιού, αλλά και για τις κυβερνήσεις, χωρίς τα μέσα για να τα εξοφλήσουν, όπως εκείνες της Ελλάδας, της Ιρλανδίας, της Πορτογαλίας, της Ουγγαρίας και άλλων.

Μεγάλες τράπεζες της Wall Street είχαν εμπλακεί, ιδίως η Goldman Sachs, η οποία δημιούργησε τα «μαγικά» παράγωγα: Το «Πάρτε ένα τραπεζικό δάνειο για την Ελλάδα», το κάνουν να μοιάζει με ένα απλό «νόμισμα ανταλλαγής» και όχι ένα χρέος – αλλά δέκα χρόνια αργότερα το μετατρέπουν σε ένα πολύ μεγαλύτερο χρέος.

Η κρίση χρέους στις μεγάλες ευρωπαϊκές τράπεζες ξέσπασε το 2009, ένα χρόνο αργότερα από την κρίση που σημειώθηκε στο αμερικανικό τραπεζικό σύστημα.

Τότε οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις, οι οποίες ήταν εξίσου υπερχρεωμένες, δημιούργησαν το Ευρωπαϊκό Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας (EFSF), το αντίστοιχο δηλαδή TARP (Troubled Asset Relief Program), ύψους 1 τρισ. δολαρίων. Διέσωσαν τους τραπεζικούς κολοσσούς, με τη συμμετοχή του ΔΝΤ, χρησιμοποιώντας "μόνο" τα 600 δισ. για να πληρώσουν τα ανεξόφλητα χρέη των κυβερνήσεων. Τα 275 δισ. δολάρια καταβλήθηκαν για την αποπληρωμή του "ελληνικού χρέους".

Αυτή η τεράστια τραπεζική διάσωση εγκρίθηκε από την ελληνική, την ιρλανδική και άλλες κυβερνήσεις και πέρασε κατευθείαν στις τράπεζες που υπήρξαν οι subprime δανειστές τους.

"Πρέπει να τονίσουμε ότι αυτό το γεγονός είναι πρωταρχικής σημασίας για τις ΗΠΑ. Μπορεί να βυθιστεί η Wall Street εξαιτίας του. Αν υποβαθμιστεί η ελληνική απάτη, θα ξεκινήσει μια αλυσιδωτή αντίδραση του διεθνούς υπερατλαντικού συστήματος, όπως το σύστημα της Wall Street, το βρετανικό κ.α. Σε αυτούς τους ανθρώπους οφείλεται το χρέος και όχι στους Έλληνες"~ Lyndon LaRouche

Η απάτη με το ελληνικό χρέος είναι κλασικό κόλπο.

Το 2009 το χρέος στην Ελλάδα ήταν 300 δισ. δολάρια. Στη συνέχεια, η χώρα έλαβε δύο τεράστια πακέτα διάσωσης για το 2010 και το 2012, περίπου 140 δισεκατομμύρια δολάρια το καθένα. Λιγότερο από το 10% των εν λόγω 275 δισεκατομμυρίων δολαρίων έμεινε στην Ελλάδα και χρησιμοποιήθηκε από την Ελληνική κυβέρνηση. Τουλάχιστον το 90% των χρημάτων αυτών πήγε κατευθείαν και άμεσα στην Deutsche Bank, την HSBC, την JPMorgan Chase, καθώς και στους υπόλοιπους καρχαρίες, ενώ αμοιβαία κεφάλαια αντιστάθμισης κινδύνου δόθηκαν στα hedge funds.

Η πρώην υπουργός Εργασίας & Κοινωνικής Ασφάλισης Λούκα Κατσέλη έχει προσκομίσει στοιχεία που αποδεικνύουν ότι στην πραγματικότητα η ελληνική κυβέρνηση έλαβε μόνο το 3% των 275 δισεκατομμυρίων δολαρίων.

Οι μόνες τράπεζες που αναγκάστηκαν να διαγράψουν το "ελληνικό χρέος" ήταν οι ελληνικές. Οι τράπεζες της Νέας Υόρκης και του Λονδίνου διατήρησαν το τοξικό χρέος στο "ενεργητικό" τους, εγγυημένο 100% από την ευρωπαϊκή απάτη διάσωσης.

Όλο αυτό οδήγησε στη χρεοκοπία των ελληνικών τραπεζών, αναγκάζοντας την ελληνική κυβέρνηση να δανειστεί άλλα 50 δισ. δολάρια για να τις διασώσει. Έτσι, αντί να μειώνεται, το ελληνικό χρέος αυξανόταν. Μία απόλυτη απάτη!

Στη συνέχεια, από το 2010 μέχρι και σήμερα, η Ελλάδα, η Ιρλανδία, η Πορτογαλία, κλπ υποχρεώθηκαν να πληρώσουν το "λογαριασμό" για τη διάσωση των τραπεζών σε πανευρωπαϊκό επίπεδο

Επέβαλαν τόσο σκληρά μέτρα λιτότητας που οι πολίτες τους μετανάστευσαν, τα ποσοστά θνησιμότητας αυξήθηκαν, οι γεννήσεις μειώθηκαν και η αιθαλομίχλη έπνιξε τις πόλεις, αφού οι κάτοικοι δεν μπορούσαν πλέον να πληρώσουν για τη θέρμανσή τους.Μετά από πέντε χρόνια "τιμωρίας" και αφού 250 δισ. δολάρια δόθηκαν στις τράπεζες, το χρέος της Ελλάδας από τα 300 αυξήθηκε στα 350 δισ…

ΒΟΜΒΑ ΜΕΓΑΤΟΝΩΝ... ΧΡΕΟΣ ΑΠΑΤΗ... Η ΕΛΛΑΔΑ ΔΕΝ ΧΡΩΣΤΑ ΤΙΠΟΤΑ...1

bloo gr left

«Μπορεί με λαϊκίστικη ρητορική ο ΣΥΡΙΖΑ να κατάφερε μία σημαντική εκλογική νίκη, ωστόσο μία πρόταση του πρέπει να ληφθεί πολύ σοβαρά και κυρίως από τη Γερμανία», σχολιάζει σήμερα στο κεντρικό τους άρθρο η συντακτική ομάδα του Bloomberg: «την ανάκαμψη της Ευρωζώνης παρέχοντας μεγαλύτερες διευκολύνσεις αναφορικά με την εξυπηρέτηση των χρεών των χωρών που έχουν πληγεί περισσότερο απ' την κρίση».

«Ο ηγέτης του ΣΥΡΙΖΑ, που ορκίστηκε νέος πρωθυπουργός της Ελλάδας, εδώ και καιρό έχει διατυπώσει την πρόταση για τη διενέργεια μίας Ευρωπαϊκής Διάσκεψης για το χρέος προκειμένου να υπάρξει μία συμφωνία που θα μειώνει τα χρέη της Ελλάδας και των υπολοίπων χωρών της Ευρωζώνης με προβλήματα χρέους», γράφει το Bloomberg View. «Κάτι που έχει λογική, σε αντίθεση με το υπόλοιπο πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ».

Η Ελλάδα, όπως παρατηρεί το άρθρο, έχει ήδη δει μία μείωση του χρέους της, ωστόσο δεν είναι αρκετό για να καταστήσει διατηρήσιμη τη δημοσιονομική της θέση, σημειώνει το άρθρο. Γι αυτό και ο Τσίπρας ζητά μία νέα διαγραφή που θα φθάνει στο 30% των υφιστάμενων δανείων.

Σύμφωνα με το Bloomberg View υπάρχουν πολλά προηγούμενα διευκολύνσεων τέτοιου μεγέθους. Μία υπόθεση μάλιστα θα έπρεπε να κάνει τους Γερμανούς αξιωματούχους που αντιτίθενται να δουν πιο λογικά το αίτημα.

Μετά το Β' Παγκόσμιο Πόλεμο οι πιστωτές της Γερμανίας αναγνώρισαν ότι η πλήρης αποζημίωση των δανείων που έλαβε η χώρα θα την οδηγούσε σε μεγάλα οικονομικά προβλήματα αποσταθεροποιόντας ακόμα μία φορά ολόκληρη την Ευρώπη. Έτσι το 1953 αποφάσισαν να διαγράψουν περίπου το 50% του χρέους της Δυτικής Γερμανίας και να συνδέσουν το υπόλοιπο με τις οικονομικές επιδόσεις της χώρας. Τότε οι χώρες πιστωτές είχαν αναγνωρίσει ότι ήταν προς το συμφέρον τους να προχωρήσουν σε μία τέτοια διευθέτηση.

Σήμερα η Γερμανία έχει εξελιχθεί στον πιο ισχυρό πιστωτή μέσα στην Ευρωζώνη. Μία παρατεταμένη χρηματοικονομική και οικονομική κρίση - μαζί με δημοσιονομική και εποπτική κακοδιαχείριση όλων των πλευρών - έχουν αφήσει την Ελλάδα και άλλες χώρες σε δύσκολη χρηματοοικονομική κατάσταση.

Ανησυχώντας ότι περαιτέρω ελάφρυνση του χρέους θα ενθαρρύνει την ανηθικότητα η Γερμανία αντιτίθεται σε διαγραφή και επιμένει στην σκληρή δημοσιονομική πολιτική. Τα αποτελέσματα όμως ήταν καταστροφικά. Στην Ελλάδα ένας στους τέσσερις εργαζόμενους έχασε τη δουλειά του και περίπου ο μισός πληθυσμός της χώρας πλέον είναι φτωχός.

Αυτή η επιβληθείσα πολιτική δεν βελτιώνει την ικανότητα της χώρας να αποπληρώσει τα δάνεια της ή να βοηθήσει τις οικονομικές προοπτικές της ΕΕ. Η αργή ανάπτυξη έχει διαβρώσει τα δημοσιονομικά οφέλη της λιτότητας.

Παρά τις περικοπές των δαπανών και την αύξηση των φόρων η Ελλάδα, η Ιταλία, η Πορτογαλία, η Ισπανία, ακόμα και η Γαλλία δεν θα είναι σε θέση να περιορίσουν τη σχέση χρέος προς ΑΕΠ εντός των ορίων που έχουν τεθεί στην Ευρωζώνη, δηλαδή κάτω απ' το 60% του ΑΕΠ.

«Η διαγραφή του χρέους που θα συνδεθεί με οικονομικές μεταρρυθμίσεις θα βοηθήσουν», σημειώνει η συντακτική ομάδα του Bloomberg. Σε κάποιες χώρες το κόστος εξυπηρέτησης του χρέους ξεπερνά το 10% των κρατικών δαπανών. Κάποια απ' αυτά τα Κεφάλαια θα χρησιμοποιούνται καλύτερα εάν κατευθύνονταν για δαπάνες που θα έβαζαν τον κόσμο να δουλέψει.

Η υψηλότερη απασχόληση και η ταχύτερη ανάπτυξη θα έκανε πιο εύκολο για τις κυβερνήσεις να αποπληρώσουν τα υπόλοιπα των χρεών. Γι αυτό, σε δύσκολες περιστάσεις όπως αυτή, το αληθινό κόστος της ελάφρυνσης του χρέους για τους πιστωτές είναι μικρό, στη χειρότερη, και σε κάποιες περιπτώσεις μπορεί και αρνητικό.

Ωστόσο θα υπάρξουν και οφέλη και πάνω απ' όλα η βοήθεια σε αυτούς που υποφέρουν και η αποκατάσταση της υποστήριξης στο Ευρωπαϊκό σχέδιο. [Ως βασικός μέτοχος αυτού του σχεδίου, η Γερμανία μπορεί να κερδίσει πολλά. Η άρνηση της να συναινέσει σε περαιτέρω ελάφρυνση του χρέους είναι οικονομικά ζημιογόνα και πολιτικά επικίνδυνη. Για το δικό της καλό η Γερμανία πρέπει να το ξανασκεφθεί», καταλήγει το άρθρο.

newmoney

stiglits

«Αν τα γεγονότα δεν ταιριάζουν με τη θεωρία, αλλάξτε τη θεωρία, λέει μια παλιά ρήση. Πολύ συχνά όμως, είναι πιο εύκολο να κρατήσουμε τη θεωρία και να αλλάξουμε τα γεγονότα. Τουλάχιστον, αυτό φαίνεται να πιστεύουν η Γερμανίδα καγκελάριος Άνγκελα Μέρκελ και οι άλλοι Ευρωπαίοι ηγέτες που τάσσονται υπέρ της λιτότητας.

Παρόλο που τα γεγονότα βρίσκονται ακριβώς μπροστά τους αυτοί συνεχίζουν να αρνούνται την πραγματικότητα», αναφέρει ο νομπελίστας οικονομολόγος Τζόζεφ Στίγκλιτς, με πρόσφατο άρθρο του στη βρετανική εφημερίδα Guardian, χαρακτηρίζοντας «απόλυτη καταστροφή» τη λιτότητα.

«Η λιτότητα έχει αποτύχει», τονίζει. «Οι υπέρμαχοί της όμως είναι πρόθυμοι να ισχυριστούν ότι πέτυχε, βασιζόμενοι στην πιο αδύναμη απόδειξη: ότι δηλαδή η οικονομία δεν καταρρέει πλέον, άρα η λιτότητα είναι αποτελεσματική! Με την ίδια λογική όμως θα μπορούσαμε να πούμε ότι το να πηδήξεις από έναν γκρεμό είναι ο καλύτερος τρόπος για να κατέβεις το βουνό. Κάθε πτώση κάποια στιγμή τελειώνει. Η επιτυχία όμως δεν θα πρέπει να μετριέται μόνο από το ότι κάποια στιγμή θα υπάρξει ανάκαμψη, αλλά από το πόσο γρήγορα έρχεται αυτή η ανάκαμψη και πόσο εκτεταμένη είναι η ζημιά που προκάλεσε η ύφεση».

«Από αυτήν την άποψη», συνεχίζει ο Στίγκλιτς, «η λιτότητα ήταν μια απόλυτη καταστροφή, κάτι που γίνεται όλο και πιο εμφανές καθώς οι οικονομίες της Ευρωπαϊκής Ένωσης έρχονται για μία ακόμα φορά αντιμέτωπες με στασιμότητα, εάν όχι με τριπλή ύφεση, με την ανεργία να παραμένει σε επίπεδα ρεκόρ και το κατά κεφαλήν πραγματικό ΑΕΠ σε πολλές χώρες να παραμένει χαμηλότερο των προ κρίσεως επιπέδων. Μάλιστα, ακόμα και στις οικονομίες που εμφανίζουν τις καλύτερες επιδόσεις, όπως για παράδειγμα η γερμανική, η ανάπτυξη από το 2008 είναι τόσο αργή που σε άλλες συνθήκες θα χαρακτηριζόταν ζοφερή».

Όπως επισημαίνει, οι πιο ταλαιπωρημένες χώρες βρίσκονται σε κατάσταση κατάθλιψης. Δεν υπάρχει άλλη λέξη που να περιγράφει τις οικονομίες της Ισπανίας ή της Ελλάδας, όπου σχεδόν ο ένας στους τέσσερις -και πάνω από το 50% των νέων- δεν μπορεί να βρει δουλειά.

Το να πει κανείς ότι το φάρμακο είναι αποτελεσματικό διότι το ποσοστό της ανεργίας έχει μειωθεί κατά λίγες ποσοστιαίες μονάδες, ή διότι φαίνεται ότι μπορεί να υπάρξει μια ισχνή ανάπτυξη είναι το ίδιο με αυτό που λέει ένας κουρέας του Μεσαίωνα ότι η αφαίμαξη είναι αποτελεσματική διότι ο ασθενής δεν έχει πεθάνει... ακόμα!

Βασιζόμενος στη μέτρια ανάπτυξη της Ευρώπης από το 1980 και ύστερα, ο Stiglitz υπολογίζει πως η οικονομία της ευρωζώνης σήμερα βρίσκεται τουλάχιστον 15% χαμηλότερα από εκεί όπου θα ήταν εάν δεν είχε συμβεί η οικονομική κρίση του 2008, γεγονός που υποδηλώνει απώλεια 1,6 τρισ. δολαρίων μόνο για φέτος, και συνολική απώλεια άνω των 6,5 τρισ. δολαρίων. Το πιο ανησυχητικό, σύμφωνα με τον ίδιο, είναι ότι το χάσμα διευρύνεται αντί να κλείνει, και αυτό σημαίνει απλά ότι η μακροχρόνια ύφεση μειώνει την προοπτική ανάπτυξης της Ευρώπης.

Την ίδια ώρα, όμως, η Γερμανία συνεχίζει να πιέζει άλλες χώρες να ακολουθήσουν πολιτικές που αποδυναμώνουν τις οικονομίες, αλλά και τις δημοκρατίες τους. Όταν οι πολίτες ψηφίζουν επανειλημμένως για αλλαγή πολιτικής -κυρίως για θέματα που αφορούν τη διαβίωσή τους-, αλλά τους λένε πως τα ζητήματα αυτά αποφασίζονται από άλλους ή ότι δεν έχουν επιλογή, τόσο η δημοκρατία όσο και η πίστη στο ευρωπαϊκό project πλήττονται.

Πριν από τρία χρόνια, η Γαλλία ψήφισε για αλλαγή, αλλά το μόνο που δόθηκε στους ψηφοφόρους ήταν μία ακόμα δόση φιλοεπιχειρηματικής λιτότητας.
Στην Ιταλία, ο Ματέο Ρέντσι πιέζεται να επιταχύνει τις ιδιωτικοποιήσεις. Ευτυχώς, έχει τη λογική να αναγνωρίζει ότι η πώληση κρατικών περιουσιακών στοιχείων σε εξευτελιστικές τιμές δεν έχει λογική.

Το πιο τραγικό της υπόθεσης, καταλήγει ο οικονομολόγος, είναι ότι όλα τα δεινά που υφίσταται η Ευρώπη ήταν περιττά.

VAROUFA SAPIN

Η δημοσιογράφος Marine Rabreau, που έγραψε αυτό το πορτρέτο για τον Βαρουφάκη στην υπερσυντηρητική γαλλική Le Figaro, υμνεί τον όμορφο, με ξυρισμένο κρανίο, γνώστη, επιδέξιο κ.λπ. κ.λπ. νέο Ελληνα υπουργό Οικονομικών.

Ο τίτλος του άρθρου είναι «Γιάνης Βαρουφάκης, ο οικονομολόγος που έγινε υπουργός για να αλλάξει την Ευρώπη». Είναι ενδεικτικό ότι γράφει το όνομά του με ένα «ν», όπως ο επιθυμεί ο υπουργός-σταρ!

Το άρθρο της FIGARO:

Ο νέος υπουργός Οικονομικών της Ελλάδας, 53 ετών, καθηγητής οικονομίας και υπερδραστήριος επικοινωνιακά, εκπλήσσει με το στυλ και τη σκέψη του. Πολεμάει τη λιτότητα, αλλά όχι το ευρώ. Σαγηνεύει με την πλούσια πορεία του και τον ριζοσπαστικό λόγο του, ο οποίος είναι συνεχής και "περιπτωσιακά μαρξιστικός"

Το ρούχο δεν κάνει τον παπά. Ξυρισμένο κρανίο, πουκάμισα έξω και λόγος θρασύς. Η χαλαρότητα του Γιάνη Βαρουφάκη κρύβει μια πραγματική αξιοπιστία διεθνή σε επίπεδο οικονομολόγου. Ο νέος υπουργός Οικονομικών της Ελλάδας συμβολίζει την ελπίδα του λαού που πέθαινε από ασφυξία εξαιτίας της "φρικτής λιτότητας", όπως λέει, αλλά και την ελπίδα για την εξέλιξη μιας νέας ευρωπαϊκής Αριστεράς.

Σε αυτό το ηλεκτρισμένο κλίμα, ο Γιάνης Βαρουφάκης, Ελληνο-αυστραλός, 53 ετών, ξεκίνησε έναν μαραθώνιο για να δημιουργήσει συσχετισμούς γύρω από το σχέδιό του να ξανασυζητηθεί το ελληνικό χρέος, απέναντι σε μια Γερμανία που δείχνει αμετάκλητα αρνητική. Τα όπλα του είναι οι συνήθειες του αθλητή που έχει, αλλά και η υπερδραστηριότητά του στα μίντια. Διατηρεί ένα προσωπικό ιστολόγιο, πλούσιο και παιδαγωγικό. Χρησιμοποιεί το Twitter σαν "αληθόμετρο" απέναντι στα μίντια: κάνει tweet, ξανακάνει, απαντάει στις επιθέσεις και επιχειρηματολογεί στέλνοντας τους αναγνώστες του στο προσωπικό του ιστολόγιο για περισσότερες εξηγήσεις

Κάνει διαλέξεις, γράφει άρθρα στον Τύπο, είναι πανταχού παρών στις ελληνικές τηλεοράσεις και παρεμβαίνει και στα αγγλοσαξονικά μίντια, στο CΝΝ ή στο BBC.

Σήμερα ο Γιάνης Βαρουφάκης συγκεντρώνει τον θαυμασμό της ελληνικής νεολαίας, η οποία βρίσκεται στην πλειονότητά της άνεργη, καθώς και των "Αγανακτισμένων". Το καταφέρνει χάρη στις παρεμβάσεις του που είναι ριζοσπαστικές, παιδαγωγικές και συνεχείς. Βρίσκεται σε πόλεμο εναντίον της λιτότητας αλλά αρνείται να τον κατατάσσουν στους εξτρεμιστές. Επαναλαμβάνει ότι δεν είναι εναντίον της Ευρώπης, ούτε εναντίον του ευρώ, ούτε εναντίον των Γερμανών

Ο Γιάνης Βαρουφάκης γεννήθηκε το 1961 και έφυγε στην Αγγλία τη δεκαετία του 1980, μετά το τέλος της δικτατορίας. Σπουδάζει μαθηματικά και στατιστική οικονομίας στο Πανεπιστήμιο του Εσεξ. Διδάσκει στο Κέμπριτζ. Το 1990, μετά την τρίτη εκλογική νίκη της Μάργκαρετ Θάτσερ ("Πήγαινε πια πολύ", όπως λέει), φεύγει για το Σίδνεϊ της Αυστραλίας, όπου διδάσκει επί μια δεκαετία στο Πανεπιστήμιο του Σίδνεϊ. Επιστρέφει στην Ελλάδα και διδάσκει στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και είναι από τους πρώτους που δηλώνει ότι η Ελλάδα χρεοκόπησε. Αυτό του δίνει το παρατσούκλι "Κύριος Καταστροφή" (Mr Doom). Εγινε μεταξύ του 2004 και του 2006 (λίγο απερίσκεπτα, αλλά όχι ακριβώς επίσημα) σύμβουλος του Γιώργου Παπανδρέου, αλλά στη συνέχεια έγινε ένας από τους βασικούς επικριτές του. Σύμφωνα με τον Βαρουφάκη, ο Παπανδρέου ευθύνεται για την πτώση της Ελλάδας στην "κόλαση", όταν αποφάσισε να καλέσει την Ευρώπη και το ΔΝΤ σε βοήθεια το 2009

Οι πεποιθήσεις του για την αντι-λιτότητα τον έσπρωξαν κυριολεκτικά εκτός Ελλάδας και εξορίστηκε στο Οστιν του Τέξας το 2011, όπου δίδασκε στο εκεί πανεπιστήμιο. Τότε ήταν που προσέλκυσε την προσοχή του κόμματος ΣΥΡΙΖΑ. Από τη στιγμή που προσέγγισε τον ΣΥΡΙΖΑ, ο Αλέξης Τσίπρας, πρωθυπουργός της Ελλάδας σήμερα, δεν ξαναμίλησε για έξοδο από το ευρώ. "Το να βγούμε από το ευρώ είναι χειρότερο από το να μείνουμε", δηλώνει ο Γιάνης Βαρουφάκης, γιατί "η κατάρρευση της δραχμής θα οδηγούσε σε μια μαζική μεταφορά της εξουσίας των φτωχών -των οποίων τα εισοδήματα και οι αποταμιεύσεις δεν θα άξιζαν πλέον τίποτα- προς τους πλουσιότερους, που θα είχαν τα χρήματά τους σε σίγουρο μέρος

Σε αυτή τη μη τυπική πορεία του οικονομολόγου προστίθεται από τον Μάρτιο του 2012 η εμπειρία του για έναν... γίγαντα παιχνιδιών βίντεο. Το ίδιο το αφεντικό της εταιρείας Valve, ο Gabe Newell, τον κυνήγησε. Ο Βαρουφάκης απαντάει στην πρόκληση και παθιάζεται για τη νέα αυτή θέση, που του επιτρέπει στο πεδίο των θεωριών ενός παιχνιδιού να εφαρμόσει ένα δόγμα που συνίσταται στο να βρίσκει την καλύτερη απόφαση προβλέποντας τις κινήσεις των άλλων.

Ο Γιάνης Βαρουφάκης είναι πριν απ' όλα νεοκλασικός: δέχεται τα θεμέλια της οικονομίας της αγοράς. Αλλά πιστεύει ότι η φιλελεύθερη θεωρία και πρακτική έχουν ελαττώματα.

Πιστεύει ότι οι καλύτερες απαντήσεις στα προβλήματα της οικονομίας της αγοράς βρίσκονται στα μαρξιστικά επιχειρήματα, τα οποία είναι καλύτερα από την κεϋνσιανή σκέψη. Ο ίδιος βαφτίζει τον εαυτό του "μαρξιστή κατά περίπτωση". Στα δύο τελευταία βιβλία που έγραψε, καταδικάζει το παγκόσμιο οικονομικό σύστημα, το οποίο οργανώνεται γύρω από τα "δίδυμα αμερικανικά ελλείμματα" και επιβάλλει τον αμερικανικό ιμπεριαλισμό. Οι Ηνωμένες Πολιτείες, γράφει, είναι σαν τον Μινώταυρο, αυτό το τέρας μισό ζώο-μισός άνθρωπος, η ανάπτυξη των οποίων προέρχονται από τα πλεονάσματα του υπόλοιπου κόσμου.

Στην ευρωπαϊκή σταυροφορία που ξεκινάει ο Γιάνης Βαρουφάκης θα υιοθετήσει, πιστός στο στυλ του, μια σκληρή γραμμή πάνω στο σύνθημα "Η Ελλάδα δεν έχει πια τίποτα να χάσει". Ξέρει ότι κατέχει τις τεχνικές λεπτομέρειες του φακέλου και ότι διαθέτει "αυστηρά και κοστολογημένα επιχειρήματα" για να πετύχει συμμαχίες.

iefimerida

moskobisi

Πεπεισμένος πως η ευρωζώνη είναι θωρακισμένη και μπορεί να αντιμετωπίσει οποιαδήποτε κατάσταση εμφανίστηκε ο Ευρωπαίος επίτροπος, αρμόδιος για τις οικονομικές υποθέσεις Πιερ Μοσκοβισί.

Μιλώντας από το Νταβός και το βήμα του Παγκόσμιου Οικονομικού Φόρουμ ο κ. Μοσκοβισί τόνισε, μεταξύ άλλων, πως δεν διαβλέπει «κανέναν κίνδυνο και καμία πρόθεση για έξοδο της Ελλάδας από την ευρωζώνη»

draghi

Η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (ΕΚΤ) θα αρχίσει να αγοράζει δέσμες τραπεζικών δανείων και άλλες μορφές καλυμμένων αξιόγραφων και ομολόγων από τα μέσα του μήνα, σε μία προσπάθεια να επιτύχει την επανεκκίνηση της οικονομίας της Ευρωζώνης, παρά τη δυσαρέσκεια που εκφράζεται στη Γερμανία και αλλού.

Η ΕΚΤ διατήρησε το βασικό της επιτόκιο αμετάβλητο στο 0,05%, επίπεδο που έχει χαρακτηρίσει ως το «κατώτατο όριο». Ο πρόεδρος της Μάριο Ντράγκι δήλωσε ότι η κεντρική τράπεζα θα αρχίσει να αγοράζει καλυμμένα ομόλογα (μία μορφή εγγυημένων τίτλων) από τις τράπεζες στα μέσα του Οκτωβρίου και ομόλογα που βασίζονται σε τραπεζικά δάνεια (asset-backed securities, ABS) σε κάποιο χρονικό σημείο στο τέταρτο τρίμηνο του έτους.

Η ΕΚΤ θα αγοράζει ομόλογα (ABS) και από την Ελλάδα και την Κύπρο, όπου η πιστοληπτική διαβάθμισή τους είναι χαμηλότερη από αυτή που δέχεται η κεντρική τράπεζα ως ενέχυρο κατά τη χορήγηση ρευστότητας στις τράπεζες (κάτω από το BBB-). Ωστόσο, ο κ. Ντράγκι είπε ότι αυτό θα γίνει με όρους - μεταξύ των οποίων είναι η παραμονή των χωρών σε πρόγραμμα -, προκειμένου να μειωθεί ο κίνδυνος για την ΕΚΤ. «Θέλουμε όσο το δυνατόν να μην κάνουμε εξαιρέσεις, αλλά επιδεικνύοντας σύνεση», τόνισε ο κ. Ντράγκι στη συνέντευξη τύπου που έδωσε μετά τη συνεδρίαση του Διοικητικού Συμβουλίου της ΕΚΤ στη Νάπολη, προσθέτοντας: 

«Έτσι, αποφασίσαμε να συμπεριλάβουμε χώρες που έχουν πιστοληπτική διαβάθμιση χαμηλότερη από το BBB-, όπως η Ελλάδα και η Κύπρος, αποκλίνοντας (σ.σ.: από τους κανονισμούς), με δύο όρους. Ο πρώτος όρος είναι η ύπαρξη μίας σειράς μέτρων που περιορίζουν τον κίνδυνο, ο οποίος θα μπορούσε να υπάρξει από τις συγκεκριμένες αγορές, ώστε τα στοιχεία ενεργητικού που θα αγορασθούν εκεί να είναι αντίστοιχα από πλευράς κινδύνου με τα στοιχεία ενεργητικού που θα αγορασθούν σε άλλες χώρες... Και, μετά, υπάρχει ένας δεύτερος όρος, θα έλεγα (όρος) σύνεσης, που είναι βασικά ότι οι χώρες πρέπει να έχουν ένα τρέχον πρόγραμμα με την ΕΕ». 

Μεταξύ των μέτρων μείωσης του κινδύνου των ελληνικών και κυπριακών ομολόγων που ανακοίνωσε η ΕΚΤ περιλαμβάνεται η πρόβλεψη ενός ανώτερου ορίου αγοράς κάθε έκδοσης ομολόγων στο 30% – έναντι 70% για τις άλλες χώρες – και η κατάθεση επιπλέον ενεχύρων τουλάχιστον 25%.

Αυτή η προοπτική, σημειώνει το πρακτορείο ειδήσεων Ρόιτερς, έχει πάντως προκαλέσει ήδη αντιδράσεις στη Γερμανία και αλλού. Ο κ. Ντράγκι κάλεσε τις κυβερνήσεις να στηρίξουν το σχέδιο αγοράς των ομολόγων με εγγυήσεις για τα τμήματα των ABS που έχουν μεγαλύτερο κίνδυνο, μία κίνηση που θα έδινε πλήρη ασφάλεια στην αγορά και θα ενθάρρυνε και άλλους αγοραστές. Ωστόσο, η Γαλλία και η Γερμανία απάντησαν αρνητικά στην έκκληση αυτή. Ο επικεφαλής της γερμανικής κεντρικής τράπεζας (Μπούντεσμπανκ) Γενς Βάιντμαν έχει εκφράσει ήδη τις αμφιβολίες του για το πρόγραμμα αγοράς ABS. «Αυτή είναι μία επικίνδυνη μεταβίβαση που θα ήταν δικαιολογημένη σε μία ακραία κατάσταση, αλλά θεωρώ ότι είναι από κάθε πλευρά προβληματική στο σημερινό περιβάλλον», δήλωσε ο κ. Άξελ Βέμπερ, προκάτοχος του κ. Βάιντμαν στην ηγεσία της Μπούντεσμπανκ.

Ο πρόεδρος της ΕΚΤ χαρακτήρισε «πολύ κατανοητή» την αύξηση του ευρωσκεπτικισμού στην Ευρωπαϊκή Ένωση, δεδομένης της αδύναμης οικονομίας της.

«Είναι πολύ κατανοητό ότι οι πολίτες είναι ευρωσκεπτικιστές, επειδή τα πράγματα δεν πηγαίνουν καλά... Σε αυτό το μέρος του κόσμου (τη Νότια Ευρώπη) τα πράγματα δεν πηγαίνουν καλά, είναι εκτεταμένη η ανεργία και είναι πολύ αδύναμη η οικονομική δραστηριότητα, με μία ύφεση που σε ορισμένες χώρες φαίνεται να μην τελειώνει ποτέ. Επομένως, δεν μπορεί να περιμένει κανείς ότι οι πολίτες θα είναι ενθουσιασμένοι με αυτό. Στο άλλο μέρος της Ευρώπης υπάρχει (σ.σ.: ο ευρωσκεπτικισμός), επειδή οι πολίτες αισθάνονται ότι πληρώνουν για όλους τους άλλους», δήλωσε ο κεντρικός τραπεζίτης.

Ο κ. Ντράγκι επανέλαβε ότι το Διοικητικό Συμβούλιο της ΕΚΤ είναι ομόφωνο στη δέσμευσή του να χρησιμοποιήσει πρόσθετα μη συμβατικά μέτρα στα πλαίσια της εντολής της κεντρικής τράπεζας, εφόσον χρειασθεί να αντιμετωπίσει τον πολύ χαμηλό πληθωρισμό στην Ευρωζώνη (τον Σεπτέμβριο υποχώρησε στο 0,3% έναντι στόχου της ΕΚΤ για λίγο κάτω από το 2%). Ο κεντρικός τραπεζίτης τόνισε ότι η πολιτική της ΕΚΤ θα πρέπει να συνοδευθεί από ανάλογη δημοσιονομική πολιτική και πολιτική για διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις, ώστε να είναι πιο αποτελεσματική. «Δεν υπάρχει κάποιο παζάρι εδώ, του τύπου ‘εμείς θα κάνουμε αυτά, αν εσείς κάνετε εκείνα’. Γνωρίζουμε ότι τα μέτρα μας θα είναι περισσότερο αποτελεσματικά ή κάποιες φορές θα είναι αποτελεσματικά, μόνο αν υπάρχουν και άλλες πολιτικές... Κάθε παράγοντας πρέπει να παίξει τον ρόλο του», σημείωσε χαρακτηριστικά.

Ταυτόχρονα, ο Μάριο Ντράγκι έκανε σαφές ότι θα πρέπει να επιταχυνθούν οι μεταρρυθμίσεις στην Ευρωζώνη, σημειώνοντας: «Η νομοθέτηση και εφαρμογή διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων είναι σαφές ότι πρέπει να αποκτήσει δυναμική σε αρκετές χώρες. Αυτές αφορούν τις αγορές προϊόντων και εργασίας καθώς και δράσεις για την βελτίωση του επιχειρηματικού περιβάλλοντος».

skai

Περισσότερα Άρθρα...