O πόλεμος συμφερόντων δεν μπόρεσε να μπλοκάρει την υπογραφή της συμφωνίας για το Ελληνικό

ΠΑΡΑΠΟΛΙΤΙΚΟ-ΔΗΜΟΤΙΚΑ
Tools

arkas xeirotera pragmata

Η ιστορία της εξιοποίησης του Ελληνικού  αποτελεί ένα «case study «που πρέπει να διδάσκεται στα ξένα πανεπιστήμια με τίτλο «Πως μια χώρα διώχνει τις μεγάλες επενδύσεις».

Δυστυχώς είναι η περίπτωση της χώρας μας. Ίσως το μεγαλύτερο αντικίνητρο στις διεθνείς επενδύσεις πέρα από τα γνωστά και ομολογημένα προβλήματα που αφορούν το ρόλο των κυβερνήσεων, του κράτους, της γραφειοκρατίας της φορολογίας και της διαφθοράς είναι ο ανίερος εσωτερικός επιχειρηματικός πόλεμος που συνήθως κάποιοι εξαπολύουν σε όσους είναι πρόθυμοι να βάλουν τα κεφάλαιά τους στο ρίσκο μιας μεγάλης επένδυσης.

Ένας επιχειρηματικός πόλεμος που δεν έχει καμιά σχέση με τον επιχειρηματικό ανταγωνισμό, ούτε φιλοδοξεί σε μεγαλύτερες επενδύσεις, ούτε αφορά διαφορετική προσέγγιση των επιχειρηματικών «projects». Είναι πόλεμος απλώς καταστροφικός, ένα διαρκές «κατενάτσιο» για να μπλοκαριστεί ένα επενδυτικό σχέδιο, μόνο και μόνο για «να ψοφήσει η κατσίκα του γείτονα». Πόλεμος που συνήθως χρησιμοποιεί ως «τάγματα εφόδου» διάφορα εξαγορασμένα παρασυστήματα και «αποκαλύψεις» επιπέδου του «Ράφτη του Παναμά».

Η επανεμφάνιση των «γνωστών-αγνώστων» συμφερόντων που πολεμούν λυσσωδώς την επένδυση στο Ελληνικό γίνεται σε μια ενδιαφέρουσα χρονική περίοδο-κι αυτό ασφαλώς δεν είναι τυχαίο. Την περίοδο που η κυβέρνηση ολοκληρώνει μια σημαντική συμφωνία με την ΕΕ. Μια συμφωνία που μπορεί να φέρει πολιτική σταθερότητα και να ανοίξει το δρόμο για κινητικότητα στο οικονομικό πεδίο.

Αν τελικά «κλείσει» αυτές τις μέρες η συμφωνία με τους δανειστές για την «αξιολόγηση» δημιουργούνται οι κατ΄ αρχήν προϋποθέσεις για να ξανανοίξει ο κύκλος της επένδυσης και της επιχειρηματικότητας που παραμένει ερμητικά κλειστός τα τελευταία 6 χρόνια.

Να επανέλθει η χώρα στα «ραντάρ» των διεθνών επενδυτών, να εισρεύσουν χρήματα και κεφάλαια σε τομείς που η ελληνική οικονομία εμφανίζει συγκριτικά πλεονεκτήματα και να επαναφέρουν σταδιακά την οικονομία σε κανονικότητα. Χωρίς το άνοιγμα του επενδυτικού κύκλου, όσες συμφωνίες – μνημόνια και να υπογράψει η κυβέρνηση με τους δανειστές μας θα παραμείνουμε αδρανείς και «στον αναπνευστήρα» και η χώρα μετά από μικρό χρονικό διάστημα θα ξαναζητάει για να αναπνεύσει δόσεις και δανεικά.

Είναι γνωστό σε όλους, ότι στον διεθνή επιχειρηματικό χάρτη η επένδυση στο Ελληνικό καταγράφεται ως ένα ξεχωριστό σημείο αναφοράς, τόσο λόγω του μεγέθους όσο και εξ αιτίας του αντικειμένου της. Είναι λοιπόν προφανές ότι η «κακομεταχείρισή» της και πολύ περισσότερο το «μπλοκάρισμά» της, έστω και τη τελευταία στιγμή, θα σημάνει για τους διεθνείς επενδυτές ότι η Ελλάδα είναι χώρα εχθρική για την επιχειρηματικότητα.

Άρα ο πόλεμος κατά της επένδυσης του Ελληνικού έχει και μία διάσταση μεγαλύτερη από την ιδεολογικοπολιτική που κάποιοι επιμένουν με πείσμα να εκφράζουν. Κάποια επιχειρηματικά συμφέροντα, πιθανώς, δεν θέλουν, όχι μόνο την μεγάλη επένδυση του Ελληνικού, αλλά γενικότερα να ξεφύγει η χώρα από το βάλτο της «στασιμοχρεοκοπίας». Γιατί; Μήπως γιατί προτιμούν τη χώρα μονίμως στο χείλος του γκρεμού προς το Grexit;

Μήπως πίσω από όλους αυτούς τους πολέμους, τους δήθεν επιχειρηματικούς, κρύβονται οι «καρχαρίες της δραχμής» που ποτέ δεν εγκατέλειψαν το σχέδιο τους να υπερκερδοσκοπήσουν πάνω στα ερείπια μιας ρημαγμένης και τελειωμένης «αφρικανικής» χώρας; Μόνο βάσιμες μπορεί να χαρακτηριστούν αυτές οι υποψίες...

Είναι βέβαιο όμως ότι τους έχουν πάρει πλέον χαμπάρι όλοι. Και αυτοί που μέχρι τώρα «λιβάνιζαν».

Δεν είναι τυχαίο ότι η κυβέρνηση έσπευσε αμέσως να διορθώσει την εσφαλμένη πρόταση να μετατραπεί ένα κομμάτι της αθηναϊκής Ριβιέρας, το «beαch volley», σε δικαστικές αίθουσες και φυλακές. Είναι προφανές ότι πλέον οι περισσότεροι καταλαβαίνουν την ανάγκη για επενδύσεις και την ευκαιρία να αξιοποιηθεί κοινωνικά, οικονομικά και περιβαλλοντικά το διαμάντι του παραλιακού μετώπου της Αττικής προς όφελος όλων.

Γι΄αυτό το λόγο και τα γνωστά-άγνωστα επιχειρηματικά συμφέροντα δίνουν πλέον την ύστατη μάχη τους για να ανακόψουν την πρόοδο και την ανάπτυξη και να επαναφέρουν από το παράθυρο τα εφιαλτικά σενάρια της εξόδου από το ευρώ.

Ο πόλεμος «τους» δεν είναι για το Ελληνικό, αλλά για την Ελλάδα της δραχμής ή της στασιμότητας.Τώρα όμως είναι μόνοι τους και δαχτυλοδειχτούμενοι. Παρέα με κάποια δημοσιογραφικά και άλλα «υπαλληλάκια» που εκτελούν, ως συνήθως, διατεταγμένη υπηρεσία για ίδιο όφελος, εκτός από τους κάποιους "ιδεολογικοπολιτικους αγωνιστές" που, χωρίς οι ίδιοι να το αντιλαμβάνονται, βοηθούν το παιχνίδι των άλλων.

Και ο νοών,νοείτο!!

παραπολιτικος